1(58 HistoriaPlantarum. 



8. Sifyrhynchium ex fhxniceo fuaverubente flore zAZthiopcum Breyn. 

 Breyn. 



Akitudine plufquam pedali aflurgit, bulbum poffidens rotundum, Croci aut Sifyrhynchii Indici 

 Cornuti, cortice ex fufco cinereo & filamentofb obdu&um : e quo caulis viridiSj ut exiftimo carno- 

 fus, affurgit, folih partim longiffimis, partim brevioribus, anguftis, nervofis, vegetiffima viriditate 

 coloratis, m modum fere Sifyrynchiomm Clufii, ami&us ; cujus fupenor pars papaveris erratici in- 

 ftar hirfuta, florem fua venuftate afpedum dele&antem fuffulcit, _ Croci aut Sifyrhynchii Afpren- 

 fium Col. grandiorem, foliis fex tenerrimis, e carneo & phceniceo, necnon diluta Rofarum 

 purpura blande rubentibus, ad unguem croceis, congeftum ; cujus in medio fiylus quadrangularis, 

 craffus, phcEnicei coloris occultatur. 



Ex intuitu figura: fuis coloribus ad vivum depi&a:, a D. van Bcvemingk (in cujus horto floruit 

 ipfa planta) tranfmiffse defcnpfit Ja. Breynius. 

 Loem. Locu5 ejus natalis Promontonum Caput Bona? Spei di&um. 



Vanat flore triftius & obfbletius rubente, & languido collo deorfum dependente, velut Polygo- 

 nati ramoii flore luteo Cornuti, pari quoq, forma & convolutis foliis. 



9. Sifyrhynchium ramofum ^thiopcum foliis ylicatis nervofis & incanis, radice tuberofa phomicea 

 Breynii. 



Hujus radix tuberofa, Iridum quadantenus fimilis, vix fefcunciam in longitudine, ac pollicem 

 tranfverfum in latitudine contingens, non ade6 inconvenienter Cygni corpus reprafentabat ; fub- 

 ftantia carnosa, ex phoeniceo crocea lentam mucilaginem continente, 5c cuticula firmiter inhae- 

 rente, tenui, fanguineaq, conte&a ; cui mfuper cortex, colore & fubftantia Colchici fimilis ob- 

 du&us fuerat, [cum bulbum accepitAutor a D.van Beverningk miffum] jam refblutus, quo fan- 

 guineus perpulcher radicis color fine impedimento melius oculis luftran poflet. Ea enim Radix 

 hax eft natura, ut 1II0 quo planta optime augetur tempore imminuta, venufHffimum colorislplen- 

 dorem deperdat, formarnq, fiiam in pedis figuram convertat, fiib qua emiffas inter fibras nova pro- 

 pago tandem procrefcit. 



Hujus tuber menfe Julio terrs commiffum paucos poft dies folia o&o aut decem producebat, pol- 

 licaria, palmaria, vel etiam pedalia, Iridis facie, & quae eo etiam modo in latum expanfa, mu- 

 tuoque fe amplexando nafcebantur, obfcurius autem viridia, incana, hirfuta, nervofa, plicata, & 

 ab imo ad medium ufq, canna ampla pradita : E quorum medio Caulis pedaiis, rotundus, viri- 

 djs, & hirfutus effundebatur, parte infenori rubicunclus ; ima medietate geniculatus, fingulis ge- 

 nicula folio anguftiore brevioreq, cinctis ; fupra verb pluribus ramis, (quorum quemvis circabafm 

 longum anguftumq, comitabatur foliolum) brachiatus ; quos Sifyrhynchii Theophrafti Col. pares, 

 fed grandiores duplo ornabant flofculi, fex foliolis purpureis, aliqua flavedine ex phceniceo colore 

 intermixtis, forifq, leniter hirfutis, conftru&i. His marcefcentibus fruclus enafcebantur quidem 

 trigoni, nec tamen ut Sifyrhynchii Col. oblongi, fed Hyacinthorum in modum fubrotundi, qui 

 perfedionem debitam non affecuti, virides erant, & pilis brevibus, velut caulis foliaque, hirfuti, 

 mtrinfecus vero glabri, in tres feparati partes, fingulas femina fingula tantiim complecaentes, quan- 

 tum ex frudu ficco enucleare liciiit. 



10. Sjfirhynchium Perfianum C. B. Flos Perficus Syfirhynchio congener Cluf.hift. 



Hujus ftirpis flos (quem folum cum fuprema caulis parte coloribus fuis duntaxat expreffam 

 vidit Clufius) pulcherrimus erat, fummo cauli fatis gracili & virefcenti innitens, & ex membra- 

 naceo involucro, mftar folliculorum qui Indum flores ambiunt, emergens, tribus tantum foliis 

 (fi pidurae fides eft adhibendaj conftans, mucronatis, binas uncias longis, minimum digitum latis, 

 dorfb elatiore, ccerulei coloris adeb elegantis ut cum Gentianellae cceruleis floribus contendere 

 poffit: interna parte ramofa quaedam ftamina, in multas tenuesfibras fe<Sta continere videtur, rufi 

 colons, apicibus verb albis infra illum addita erat alterius floris gemma, fuo membranaceo folliculo 

 etiam involuta. 



Hujus pi&ura Conftantinopoli expreffa erat ex altera pi&ura e Perfia allata. 



Cap. XII. 



De Gladiolo. 



GLadiolus a foliorum forma diclus, Diofcoridi sltfiov, foliis enfiformibus, floribus in fingulis 

 caulibus pluribus longa ferie 8c forma peculiaii a congenenbus diftinguitur. 



1. Gladiolus five Xifhion J. B. Gladwlus Narbonenfis Park Italicus Ger. Glad. floribus uno verfu 



difpfttis major C. B. €0JH'f Iflg. 

 Cord. 

 Reci:um & mucronatum emittit folium, e quo alia duo aut tria erumpunt, Iridi fimilia, multb 

 tamen anguftiora, utrinque ftnata, & Iridis modo fibi inferta, junceum, teretem, cubito longiorem 

 &glabrum cauhm ampledentia ; in cujus fummitate quinque, fex, aut feptem, egregis figura- & 



coloris 



