Lib. XXI. T>e Herbis bulbofis. ! 1 69 



colons flores, Sole Cancrum ingrediente fe proferunt, a fe invicem diftantes, in unam partem caulis 

 fe mclinantes, & deorfum nutantes : conftant hi fex petalis, uncia parum longioribus, iimul ab uno 

 exortu prodeuntibus : ex quibus quatuor femuncia paullo latiora funt, colore rofeo, fed multo la> 

 tiore & pulchriore ; interdiu, cum Sole tanguntur, ignis Sc fcintillarum modo exteriori fuperficie 

 corufcantia & veluti flagrantia, reflexis labris profundioris calathi figuram referentia : reliqua duo 

 foliola pradi&is multo tenuiora fiint, ac intraflorem conftituta, inferius aliquantulum prominent, 

 & candidam, longam & in medio latiorem maculam habent, quam undique purpurea Jinea cir- 

 cumfcribit 8c terminat : fuperiori floris folio (tamen fiibeft tnfidum, & inter hoc & folium fingula- 

 ris apex. Floret paucis diebus ab inferiore parte incipiendo : apenente enim fe qui ia lummitate 

 eft flore inferior ffaccefcit & clauditur. Floribus finguli follicuh fuccedunr, in rotundo modice ob- 

 longi, tenuibus venulis diftin&i, nucis Avellana; quantitate, qui cum immaturuerunt in tres partes 

 dividuntur, & tenuia, paleacea, flavaque femina oftendunt, in quibus rubens, cardlagineus & par- 

 vus eft nucltus. Radicem habet non profundam, parvam, rotundam, bulbofam, ab ima bafi versus 

 germen turbinatam, aliquot crinitis & reticulatis tunicis veluti loricis veftitam; quibus detra&is duo 

 exigui, candidi, carnosique apparent bulbi, uno alteri infidente, fuperiore quidem Veris initio mi- 

 nore fed vegetiore ; inferiore autem majore 8c latiore, verum flaccido & fungofb : perit enim & 

 flaccefcere incipit prioris anni bulbus Veris initio fupernafcente alio : itaque fimul decrefceritem & 

 increfcentem radicem habet: nonnunquam etiam mferiori fubeft tertius bulbus, fed adeo flaccidus 

 & inanis, ut inter fodiendum ( quia non eft fpe&abihs) negligatur ; dum floret fuperior & minor 

 bulbus increfcit, vincitque foliditate Sc qualitate inferiorem ; nam cum flaccefcere flos incipit, di- 

 giti craflitudinem & globuli figuram acquirit; fibras ab inferioris bulbi bafi emittit tenues candi- 

 dafque. Saporem radix habet pra; cseteris herbae partibus excellentem, nempe dulcem & modice 

 acrem ; relinquit enim in palato aliquandiu linguam & fauces aliquantulum urentem 8c falivam 

 elicientem ' [ flores & folia idem faciunt J. B. ] acrimoniam. 



In calidionbus regionibus frequens inter fegetes reperitur. Nos circa Liburnum in Italia copio- ucus ® 

 fum invenimus. Paflim Monfpelii m fegetibus provenit. J. B. In Italia &c circa Monfpelium Tempus. 

 Aprili etiam 8c Maio floret, in frigidioribus Junio &c Julio. 



V ariat floris colore pallidiore & interdum plane albo. 



4. Gladiolus utrinque fioridus C. B. binis fiorum ordinibus Park. Glad. Italicus binis fiorum or- 

 dinibm difiinclus. Gladiol. Narbontnjis Ger. 



Vix aliqua in re a pracedente diftert quam florum duplici ordine in caule ; quamvis Parkinfbrtus 

 radicem minorem 8c nigriorem ei attribuat ; caulem item obfcuriorem ; flores pariter coloratiores 

 8c tantillo minores. 



1. Gladiolus floribus uno verfu difpofitis minor C. B. purpurius minor Park. minimus Lob. Ad. 



part. z. 

 Lob. 

 Minor eft quam vulgaris Narbonenfis Gladiolus floribus concoloribus, minoribus, uno verfii dige- 

 ftis in pedaii gracili caule : foliis item duplo minoribus. Radix Sifyrynchii aut Gladioli parvi. 



4. Gladiolus angufto gramineo folio C. B. 

 C. B. 

 Voliis gramineis, anguftiflimis, palmaribus: fioribus paucioribus, [ ternis aut quaternis] pallide 

 rubentibus fupra fe invicem ad caulis fummum utrinque : folliculis minoribus a pracedentibus dif> 

 fert. 

 In Murena Hifpaniae collegit Albinus. ^ i ocuti 



A prsecedentibus non aliter differre videtur quam magnitudine; quae forte loco debetur. 



5. Gladiolus Bjzantinus Park. major Byzantinus C. B. 



Partium omnium magnitudine; floribus uno verfu difpofitis, atro-rubentibus, ferius poft reliquos 

 omnes fe aperientibus ; radice teneriore &c frigoris miniis patiente a Gladiolo Narb6nenfi difFert. 



6. Gladiolus ts£tbiopicus flore coccineo Cornuti. An Gladiolus maximus Indicus CB? 

 Cornut. 

 Bulbum habet unicum, (non duplicati ordinis ut vulgaris) eumque longe habitioris Sc adultioris 

 amplitudinis, planum tamen, ac ut Nux vomica depreflum : ejus caro mtima farcis vini colorem 

 refert, 8c guftanti acerrime linguam pungit. Bulbus hic multis tunicis obducitur, finguk nerveis 

 filamentis dudis in fefe 8c ln plexum veluti retiformem textis fimbriantur. Aiiai aliis infident, ut in 

 Croco Myfiaco ufli venit. Folia funt Iridi noftrati magnitudine &c figura fimilia, longitudine inter 

 fe difparia, qualia inGladiolo vulgari. Thyrfus inter folia medius erumpit, nunc unus, nuncra- 

 mofus (utvidi) teres, fragilis, glaber, enodis, atque ex nigro leviter purpuralcens. Hujusfuprema 

 pars in coccineam velut fpicamfaftigiatur : adeo belle fiorum germina utroque verfus difponuntur, 

 ut in Hordeo Mxv videmus : prius autem quam fingula hxc aperiantur, alia poft alia longiiis ex- 

 crefcunt, tuncque corniculorum modo leniter incurvantur ; ac tubulum iinuatum formant lutei co- 

 loris; pediculus tamen quo tubulus cauli adnecftitur ruber eft, nec nifi propius intuenti apparet, 

 cum gemino foliolo atro-virente hinc inde tegatur. Dum tubi hujus extremum hiat, in fex lacinias 

 divifum, totidem quoque folia format, quorum tria longiora funt &c obtufa, coccineoque colore ru- 

 tilant, reliqua tria brevia admodum 8c acuta : extra puniceb colore tinguntur, intus croceo, non- 

 nullis lineis coccineis ftriato fplendent. Eo autem difpofita funt ordine : fupremum amphflimum. 

 t Ggggg 5 eft| 



