iiy^ HistOriaPlantarum. 



genus, fed m minoribus brevioribufq, capitibus quam vulgare. 



8. Colchicum Fritillaricum Chienfe Park. variegatum Cornuti. 

 Cornut. 

 Autumno ftatim ineunte fupra terram pos emergit, mille variegatus maculis, dilute purpurafcen- 

 tibus, quadratis & in quincuncem difpofitis, ut in Meleagride Dod. Singulis illius petalis ineft al- 

 befcens qusdam vena, quae per eorum medium ab infima parte ad mucronem ufq, prorepit. Fila- 

 menta fex longiora, cosruleis apicibus donata, a cavitate floris oriuntur. Bulbus huic planta* pro 

 radiceeft, tunicas habens plures, coloris ex nigro rufefcentis, interior multa bombace munitur : 

 confpicuum id eft fiquis delibret. Poft Qorcm folia fert atro-virentia, anguftiora & breviora no- 

 ftratium. /Eftate media femimbus turget ruffis , quae filiqus coriacea: virides cellulatim coer- 

 cent. 



Folia huic plerunq, tria e bulbo exeunt, pallidiora feu hilarius viridia quam praecedentis, humi 

 appreffa, ad bafin lata, leviter mucronata, ad margines finuata, feu undulata & veluti crifpa 

 feu ferrata. Radix parva, oblonga. Flos pulcherrimus reliquis fere minor, ferius Autumno ad- 

 ulto, nec fere ante Novembrem fe apent. Hyemes noftras aegre tolerat, fed paulatim fere lan- 

 guct, bulbo quotannis imminuto, donec tandem plane emoritur & evanefcit. 



9. Colchicum msntanum angufiifolium C. B. mont. flore purpureo J. B. montanum Hifianicum CluC 



mont. Hifpanicum minus Park. Ger. 

 Cluf 

 Terna aut quaterna huic funt folia digitalis longitudinis, cannata, firma, humi tamen fparfit, 

 faturatius virentia & fplendentia, vix femunciam lata, acidi guftus, rufefcentem colorem contra- 

 hentia dum tabefcere incipiunt. F/<wfine foliis primum exit Septembri, aliquando etiam Augufto, 

 iexlongis, anguftis & ex purpura rubentibus foliis, totidem in medio fiaminibus conftans. Hunc 

 ftatim (prater aliorum Colchici generum moremj folia fubfequuntur, & totam deinde hyemem per- 

 durant, ufq, in menfem Maiumvel etiamjuniura. Radix bulbofa, non magna, multis ex rufo ni- 

 gricantibus tunicis amiira, intus alba, folida & cum quadam adftri&ione dulcis, longiufcula fede, 

 quali in catteris generibus, &adnatis in lateribus fe propagans. 

 Loeus". Collibus Salmantica: vicinis, folo valde lapidofo eruit Clufius cum fiio caule dodrantali firmo 



&c triangulari capite, in quo femen ex rubro nigrefcens five fufcum, larve exiguum fubro- 

 tundum. ... 



Daturhujusvarietas in floris colore, cujus mteriora petala tota alba, exteriora media ex parte 

 v viridia, altera carnei quodammodo coloris. 



1 



:o. Colchicum pratevfe Salmanticum Cluf. J. B. 



Flore erat dilutiore & in nonnullis plantis lactei omnino candoris. Hoc vulgari minus eft, in- 

 eunte vere folia duntaxat proferens. 



11. Colchicum vernum C\c£. J.B. Park. vernum Hifpanicum CB. vermtm Ger. emac. 



r Novo vere cum Dente canino Crocoq, verno hoc Colchici genus prodire, & unum aut alterum 

 florem una cum foliis producere fblet, primis quidem diebus antequam fefe explicare & pandere 

 incipiat, coloris albi, fed qui paullo poft in purpureum dilutiorem mutetur, brevi pediculo fubnixum, 

 iex petalis conftantem minoribus & anguftionbus quam in vulgaris flore, & Croci verni albo flori 

 forma valde flmilem, fingiilis foliis ex infima fede album fiamen proferentibus cujus apex flavus : ex- 

 teriorum trium foliorum ftamina interiorum ftaminibus funt breviora. E medio floris umbilico ob- 

 longiufculus exilit ftylus, ftaminum longitudinem fiiperans, albus, in tres partes fummo divifus. 

 Nafcebatur vero flos ille inter terna folia, carinata, fefe mutuo complecfentia, Colchici vulgaris 

 foliis longe anguftiora, montani tamen Hifpanici fohis paullo latiora. Flori fuccedebat triangulare 

 membranaceum capitulum, haud magnum, femen continens rotundum, fubrufum. Radix Col- 

 chici vulgaris radici fivebulbo, forma quidem fimilis erat& fufca pelle obdu&a, fed longe minor, 

 multas candidas fibras ex infima fede protuberante fpargens. 



Non convenit inter Botanicos an Colchici radix fit Hermodadylus Officinarum, aliis id affir- 

 mantibus, aliis negantibus. Doctiores & peritiores diverfam faciunt, inter quos J. Bauhinus & 

 J. Bodsus a Stapel. Hermodaclylum non efle Colchici radicem probant, qu6d Hermodaftylus re- 

 ficcatus albus permaneat, neutiquam rugofus, modice durus tundiq, facilis fit, pulveremq, habear 

 candidum, qua: omnia Colchici radix ficcata non habet. Addit Jo. Bauhinus Colchici radicem 

 venenatam efle, Hermoda&ylos praecipue veteres innoxie guftan poffe. Interim tamen, annu- 

 ente Trago, admonet illos quorum intereft pilulas pro podagricis defcribere, ne fuis confediom- 

 Virei. bus Golchicum feu Hermoda6tylum adhibere velint, quod, inquit, hadenus magno cum errore 



commiflum fuit. Casterum Arthritide laborantibus Colchici radicem utilem efle Arabes fcripfere, 

 & nosaliqua exparte experti fumus, fed tum cum forinfecus lmponitur. 



12. CoU 



O 



