i i8d Historia Plantarum. 



Iris latifolia candida purpureis venis difiinfta C. B. major latif. 17. Cluf major latif. candida ctm 

 multisfibris furpureis]. B. 



Foliis/ radice caulis fitu cum XXV. convenit : At flores in eodem caule fingulares aut 

 gemini e vaginulis ex pallido virefcentibus prodeunt, forma praxedentibus fimiles, fed colore vari- 

 antes : nam triapetala propendentia candicant, purpurae exoleta: venis abinfimaeorum fede per 

 lateraexcurrentibus ufq, ad extimam fimbriam fubcceruleis villis conftantem: tria autem incum- 

 bentia& ligulam fiveftamina tegentia alba funt, earumtamen gibbo f iibcoeruleo : terna furre&a 

 etiamcandida, & ab infima fede multis purpureis venis diftinfta, donec in latitudmem expandi in- 

 cipiant. Flori fuccedit tnangulum caput binas paenc uncias longum, craffiufculiimque, quod matu- 

 ritate dehifcens Julio, femen oftendit rugofum, fubfufcum, ervi magnitudine. Radix hyeme folia 

 non retinuit. , _ . 



Hanc ex femine i$. deciduo natam fmfle minime dubitat Cluhus, tameth hujus rios cdons 

 gratia commendabilis non fuent, qui tamen in llla deprehendebatur. _ Mirum enim in mo- 

 dum variant, qua: ex femine nafcuntur Irides, non fecus ac praxoces & dubiae Tulipae atq, Papavera, 

 ut longa expenentia didici, inquit Clufius. 



2 3. Im latifolia Germanica ocbroleucos C.B. major latifolia x8. Cluf Iris major latifolia ochro- 

 leucos J. B. 



Cluf. . _ ... 



Multa habet folia invicem ample&entia, caeterarum Indum mftar, unciam lata : mter quae pe- 

 dahs, geniculatus, teres, vindis exilit caulis, fummo falf lgio fuftinens binas membranaceas vaginas, 

 ex viridi pallefcentes, e quibus emergit flos reliquis Iridum genenbus forma fimilis, colore au- 

 temdiverfus, nam exalbo pallefcit hve «xeM*©- eft & terna repanda foha ab imo ad extimas 

 oras flavefcennbus venis funt diftinda, fimbria albicante ; fed quatenus a bifidis foliis fquaefimili 

 colore funt pnedita, gibbo tamen dorfi nonnihil purpurafcente) mtegitur, flavefcente: furreda 

 folia ab imo gracilia, mterna parte multis in latera fparfis venis obfolete purpurafcentibus funt di- 

 ftin&a, ubi vero fefe in latum expanderunt «xsMkb coloris. Nullum in hoc flore odorem deprc- 

 hendit Clufius. 



A. 24. Irisfahfiris lutea Ger. falufiris lutea five Acorus adulterinus ). B. Acorus adulterinus 

 C.B. palufiris, five Pfeudo-irfS & Iris lutea fahfiris Park. fellOtD fciater f lofojer* 



7 B 

 In obhquum radices agit, complicatas & multum fibratas, quae propter foliorum yeftigia Sl ve- 

 nenofas reliquias foris villofie, nigrarque funt, mtus vero rubentes, fubftantia poroiae, & ceu filis 

 quibufdam venofe, fapore ftrenue adftringente novis quotannis ocuhs, inftar Typhae aquatics 

 gemma:. Folia Iridis, longa, mucronata, quorum ea quae prope radicem fita funt fubrufa nonnun- 

 quam apparent. Caulis duos cubitos arquat, 8c interdum fuperat, reftus, kvis, teres, fpongiofus, 

 & mterdumahquoufqueinams, m alas divifus. Jlores Iridura Jutei, Jnodon^ quorum triafoliare- 

 li< 



violacea vulgari convemunt, folo colore luteo excepto, quibusa dorfoappreffa /*»«'»«, exluteolo 

 albedine quadam pradita. Sapore eft flos totus fervidiffimo, non quidem primo occurfii verum 

 paullo poft fauces omni pipere ardentiusurit. Siliquae longae ut in Spatula femen continent ruffum. 

 Odorem tota herba non fpirat. 



Loaut. In pratis riguis, locis paluftnbus & ad margines & ripas fluviorum ubique fere ontur. 



Vires. Calidane an frigida fit hujus planta: radix inter Botanicos non bene convenit, quod ver6 infig- 



nem adftringenti facultatem obtineat fere omnes confentiunt & guftus abunde confirmat: unde 

 ad dyfenteriam aliofq, fluxus alvi & uteri commendatur, fanguinem etiam undecunq, manantem 

 cohibet. Hinc extrinfecus ad dyfenteriam aliofq, fanguinis fluxus praecavendos appenditur : unde 

 patet quanto ohm in errore verfati fiint Pharmacopcei, cum hujus pro Acon veri radicibus facultate 

 piane contraria dotatis ufurparent. 



ScribitJ.Bauhinus, fe Tiguri ahquando deguftafTe hujus flores, qui tantum ei ardorem & fer- 

 vorem exckarunt in faucibus, ut fummam ejus acrimoniam vix potuerit mitigare Oxycrato. Unde 

 (inquit) nulh fiiaferim cum Trago ufum tam acris floris ad inflammationeraoculorum. 



Scotimontani (Highlanders vocant) ex hujus planta: radice, per viginti quatuorhoras m aquain- 

 fufa aut parum coda, perpetuo inillaaqua fncando calculum album afperions fuperficiei fuper 

 cultellum aut purioris chalybis fruftum per ahquot horas atramentum optimum conficmnt; ex 

 relatione D. Georgii Mackenfii. Sibbald. Prodr. Hift. Nat. Scotia-. Tranfad. Phuofoph. N.117. 



5?. z. Irides humiles feu Chamairides. 



1. Chamairis variegata C.B. Iris htmiljs latifolia cclore violaceo J. B. Chamxiridis latifolia genta 

 I. Cluf. Jrir violacea Ger. 



Pufiila plantula eft, radice crafsa, alba, rugosa, acri, a qua folia exeunt aliquot Iridis vulgaris 

 foliis fimilia, femunciam lata, duas trefvc uncias longa : Caules breviffimi, quadrantales : Flos 

 violaceus & purpureus ut in Iride vulgan fed pa- omnia minor, nec odore aliquo excellens. 



Lobelius 



