II pO HlSTORIA PlANTARUM. 



rca funt, quibus averfa parts apprimuntur ftamina latiufcula, cultrata, coloris ferruginei : hifce al- 

 terno pofitu interje&a funt tria reliquis minqraduplo, colore violaceo, neutiquam in fummoreli- 

 quarum more coeuntia, fed apicibus convolutis a fe invicem diffita. Odor nobis gratus Prunorum 

 Clufio Armeniaci raali. Succedunt capita fublonga & turgida, valde eminentibus coflis pra> 



Varietates. Clufius duas hujus differentias deprehendit : Unam pedali mterdum altitudine, caule tereti binos 



aut ternos plerunque flores geftante : Alterum caule vix dodrantali, unicum magnaex parte florem 

 pioferentem. 



Lom. Provenit in pratis Viennae Auftrias vicinis, ad radices montium fitis. Huic folia hyeme accref 



cuntj funtque tenuia, angufta valde, non rigida, fed mollia, & fupenonbus dilutius virentia. 



A. 7- Xyris Ger. XyrU fi-ve Sfatula ftitida Park. Spatula fietida, plerifque XyrU J. B Xy- 

 ris I. Jive Gladiolus fatidm C. B. £ti»fttng <2Mafc&01t, C? «Blfifc&pn. 



7- K 

 Radix incurva Dod. in novellis plantis rotunda, & veluti bulbi aut cepae alicujus caput, e qua 

 fibrae dependent craffiufculae, vetenbus & multorum annorum plantis multa, longx, geniculatae, fibi 

 invicem implicata:, magnum veluti cefpitem conftituentes, denique nt forma ita & acnmonii in~ 

 tenfa ad Iridem accedit. Folia multa cubitalia & fefquicubitalia, in cultratum mucronemdefinunt 

 anguftiora quam vulgaris Iridis, atro virore fplendentia, fcetidum cimicum odorem attritu obolentia- 

 inter haec caules plures, glabri, craffitie mediocri, per media folia re&i aflurgunt, quorum finguli ca- 

 naliculato calici infidentem ferunt florem Iridis, fed minorem, novem foliis conftantem, quorum 

 tribus repandis ex purpura obfoleta albicantibus, virgatis, nulla fimbriavillofa donatis, terna modico 

 intervallo impofita, fuliginofb colore, brfida, ligulas concolores occultantia : reliqua tria modice 

 erecta, ab exortu ad medium ufque circiter fufca, deinde ex albido leviter purpurafcentia. Flori- 

 bus fiiccedunt filiqu* oblongx, vel (ut ait Cordus) Iridis fylv. fimiles utriculi, fed paullo majores 

 & triquetri, quae per matuntatem Pxoniae inftar dehifcentes ftmen oftendunt rotundum rubrum mi- 

 nons Pifi magnitudine, guftu fervido. 

 Locus. ^ f^p es & m dumetis apud nos provenit, fed rarius. Obfervavimus cum Lobelio & ad litoreos 



maris aggeres : Paffim Monfpelii locis fimilibus invenitur. 

 Vtres. £ a v j °£ acr i m onia pradita eft radix; tametfi Cotulam autcimices oleat, ut contra capitis vul- 



nera Diofc. tefte, faciat & fra&uras, educat aculeos & omne telum extrahat citra dolorem : admix- 

 ta floris aeris tertia parte/ radicis Centaurii quinta & melle fanet tumores & lnflammationes cum 

 aceto impofita. Radix cum paffo contufa bibetur ad convulfa, rupta, coxendicum dolores urinae 

 ftillicidia & alia profluvia. Semen ad ciendam urinam efficaciffimum eft trium obolorum pondere 

 in vino potum : Idem & lienem abfiimit cum aceto potum. 



Lobel. Ad alvi profluvia bibitur non fecus ac Rhabarbarum & Afarum : ventris fluores mate- 

 riam per urinam deducendo & avertendo fupprimit. Cseterum opiliombus & rufticorum plebi m 

 praefe&ura Somerfeti Angliae hujus radicis decoaum aut etiam infufum purgationes Iridismodo 

 molitur. 



In omni alvi profluvio nolimus experiri hanc fervidam radicem, inquit J. Bauhinus ; forte poflet 

 tolerari ufus in profluvio alvi pituitofo. 



Hujus radices maximarum fiint virium in Scrophulis intus fumptae. D. Needham. 



Pulvis radicum exficcatarum in hyfterica paffione, orthopncea & hypochondriacis affectibus uti- 

 liffimus eft. D. Bowk. 



8. Iris tuberofa C. B. Ger. Park. tuberofa Belgarum J. B. 



Folia illi tria aut quatuor, fefquipedalia & longiora, angufta, ftriata, quadrangula, cum piimo 

 erumpunt rigida, verum poftquam in juftam longkudinem excreverint, mfirmiora & terram versus 

 reclinata, in acutos mucrones definentia, colore glaucOj ad exortum graciliaj &c duobus tribufve fo- 

 liolis feu fquamis membranaceis obvoluta : inter quae exurgit cauUs pedalis aut altior, gradKsj teres, 

 ftriatus, duobus foliis ar<5te ei adnafcentibus, & finubus fuis eum amplexis & involventibus ab imo 

 ad fummum fere. In fummo autem nodi duo obfervabiles funt fibi invicem proximi, e quibus to- 

 tidem folia membranacea acuta, carinata exeunt, alterum fiiperius & anguftius, alterum inferius & 

 latius, tum folium fuperius, tum florem ipfum antequam apentur includens &» occultans. Floris pe- 

 tala extima tria verfiis terram valde reflexa, fupina parte nigricant mollitie &c fplendore pannum 

 nigrum holofericeum referentia : iis incumbentia tna eriguntur magis quam in aliis iridibus, & in 

 duas acutas kcinias auriculas imitantes profunde diffecantur : tria reliqua m aliis erigi & ftipra flo- 

 rem efferri fblita, brcviffima funt & perangufh,, ut foliorum potius rudimenta quam folia genuina 

 cenferi mereantur. Omnium, exceptis apicibus extimorum, color pallidus aut herbaceus, nigrore 

 quodam diluto obiter tincTrus. Flori fubeft vafculum feminale oblongum teretiufculum quod flore 

 dilapfo grandefcit, & ob gravitatem fiiam & pediculi infirmitatem deorfum dependet, femina con- 

 tinens rotunda, albicantia. Rxdix tuberofa, varie depada, quae in plura interdum tubera, velut to- 

 tidem digitos ab uno fruftulo exeuntes, excrefcit. 

 Loous. Oritur m Orientalibus regionibus §c m Arabia. 



CAP, 



