194- 



HlSTORIA P L A N T A R U M. 



pletus, fucco taraen minime vifcofo uti praecedencis, cortice, feu cuticulara mavis dicere, tenui, 

 viridi aut purpurante, maxime verfus fundum, veftitus, lanugine fubtili albicante obduclus, raris 

 nodis interceptus, media; parte longioribus intervaliis diftantibuSj fumma & ima fatis vicinis: E 

 quorum fingulis fingula enafcuntur /<?//*, membranse ad exortum latae caulem aliquoufque obvol- 

 venti pediculo brevi lato adnexa, ta&u mollia ; nervo medium percurrente, inferne elevato feu 

 extante, fuperne in fulcum tenuem depreflb, cum aliis fubtiliflimis nervulis, per totum folium 

 excurrentibus ; ra£tu afpera, fubftantia cartilaginea, fuperne obfcure viridia ; inferius albicantia, 

 nonnihil lanuginofa, confimilibus lineis viridibus fhiataj quae a bafi ad apicem ufque extendun- 

 tur, adeo exiles ut aegre fint vifibiles. Caulis m ramos fatis crebros divftutur, & hi vipiffim m 

 ramulos fecundanos. In extremis ramulis nafcunturpelliculae [feu calyces] herbaceae, fubftantia 

 membranosa feu cartilaginea, qux claufae hemifphsni figuram repra?fentant, quarum unaquaeq, 

 fiorem fiiftinet tripetalon, Phalangii praecedentis, hilare cceruleum, tribus in medio ftaminibus 

 apices fkvos fuftinentibus : apertae tnangulum referunt. Flore delapfo reftant calices fiipradi&i 

 herbacei, Hneis arcuatis adco eleganter ftnati, ut luci oppofiti velut reticulae aut Aranearum tel.x 

 appareant. Hi undique ciauii funt excepta parte fuperna, eque eorum centro interius exontur 

 pediculus teres, tenuis, nodofus, in duos trefve pedicellos tenuiores retortos divifus, quorum unuf- 

 quifq, conceptaculum fuftinet capitis ferpentini ore hiante effigiem afFabre mentiens, cum lingua 

 intus palato adnexa,quae poftea fimen efficitur,linguae,figura,colore obfcure cinereo,fiibtus flavefcente. 

 Planta haee ob nimiam radicibus fe propagandi aviditatem raro florem producit : nam fi fi&ili 

 coercetur quotannis plerunq, floret. 



Vhalangium Africanum Helleborines folio non deficript. Hort. Lugd. Bat. 



Cap. VI. 



V>e Pfeudo-afphodelk paluflribus. 



PSeudo-afphodelorum hiftoria, turbante Lobelio, magna confufione & obfcuritate Jaborat. 

 Turbante inquam Lobelio, qui primo fibimetipfi pariim conftare videtur, cum in Obf. & 

 lcon. Plant. Dodonau lconi hujufmodi titulum lmpofuit, AJphodeh/s mimmm lutem Acorifolim 

 palufiris : AJphod. luteus palufiris Dodon. in agro Lancafiria Anglia : & tamen in Ad<v. part. 2. Taber- 

 namontanum reprehendit, qu6d Lancaftrienfem Bntannicum paluftrem Afphodelum Juteum cum 

 Batavo aut Flandrico Afphodelo paluftri Dodonan confunderet, quod fcilicet lpfe fecerat. De- 

 inde errore tenetur, noftra fententia, quod Afphodelum fiium minimum Norvegicum luteiim pa- 

 luftrem Scoticum & Lancaftrienfem, quem Anglo-Britannae muliercs, apud quas frequens nafci- 

 tur, a tmgendis capillis S^ap&Clt^air, i. e. virginum capillum, vocitant, a fecundo Pfeudo- 

 afphodelo Clufi non diverfum putet, fed vanare parvkate & magnitudine ratione natalis fbli. 



Quamvis enim alicubi forte in Anglia proveniat f quod non credimus) Pfeudo-afphodelus kcun- 

 dus Clufi non tamen certo certius adeo frequens ufpiam oritur, ut rufticis & mulierculis cognitus, 

 & in vulgari ufii receptus fit. Verum Pfeudo-afphodelus paluftris noftras [&, ut putamus, Dodonai] 

 magna copia tum in feptentrionali, tum in Occidentali Angliae parte, locis paluftnbus & aquofis 

 oritur, ut nemini e medio vulgo incognitus effe poflit. Adde quod hic a floris colore flavo tin- 

 gendis capillis aptus videtur, non autem Pfeudo afphodelus fecundus Clufii, cujus flos pallefcentis 

 ex herbaceo coloris eft. Lobelium fecuti J. Bauhinus & Johnfonus Gerardi emaculator eodem 

 errore tenentur. C. Bauhinus hos refte diftinguit ; atq, infuper Pfeudo-afphodelum paluftrem An- 

 glicum a Pfeudo-afphodelo paluftri Scotico diverfiim facit : Hoc etiam reflr, fi Pfeudo-afphode- 

 lus paluftris Scoticus nofter ei cognitus fuerit, de quo eft cur dubitem. Certe Lobelius Afphodelum 

 fuurn minimumNorvegicum paluftrem Scoticum cum Lancaftrenfi feu Anglico mifcet& confundit. 



Reftat adhuc fcrupulus. An fci. Pfeudo-afphodelus luteus paluftris noftras idem fit Afphodelo 

 luteo paluftri Dod? Si enim hic caulem pedalem habeat, prout eam defcnbit Dodonaeus,, eiimque 

 non nudum, fed multis foliolis five vaginulis illum ampledentibus donatum, ut vult Clufius, a 

 noftrate, qui humilior eft plerunque, & caule foliis paucis eifque exiguis induto diverfiis videtur, 

 ut & ab aliis nobis cognitis, adeoque quatuor erunt Pfeudo-afphodeli fpeciesj quod non credo. Efto 

 ergo Pfeudo-afphodelus Dod. cum noftrate idem. 



Nos equidem tres hacTrenus Pfeudo-afphodeli fpecies vidimuSj inque Iocis fuis natalibus colleclas 

 ficcas adhuc aflervamus_, nec plures agnofcimus. Eae fiint 



I. Tfieudo-afphodelm minor fi<ve fumtlio folio Iridis (i<ve 2.Cluf Vfeudo-afbhodelus AIpimsQ.J}. nii- 



norfolio Iridis Park. Afpbodelm Lancafirix Ger. defcr. 

 Chfi 

 Numerofa fiunthuic/o/^, fefe mutuo ampleftentia, utin Afphodelo luteo paluflii Dod. & Iride 

 angufta, brevia, viridia, dura, amariufculi & calidifapons: e-quorum medio caulicuh/s gracilis egre- 

 ditur, pedalis interdum aut major, aliquot nonnunquam fohohs mharrentibus, fpicam floficuhntm 

 ferens fex foliolis conftantium, alterius inftar, fed minorum, pallefcentis. ex herbaceo coloris 

 & odoris expertium : quibus fuccedunt trigona capitella, interdum tetragona aut pentagona, mi- 

 nutiffimum ruffum femen continentia. Radix vix corpus habet, fed tenuibus aliquot fibiis dun- 

 taxat conftat. 



Hunc Clulius Afphodelo luteo paluftri Dcd. per omnia minorem facit, foliis ei valde fimilem. 



Hanc fpeciem in Angha fponte ortam nunquam invenimus, nec ab alns fide dignis inventam 



audivimus : in tranfmannis autem non femel, ut v. g. ad radices montis Salevs prope Genevam 



in aquofis, &c alicubi in Germania J. B. Pfieudo-ajphodchrs quibufidam dicitur, Johnfbno apud Gerar 



emaculatum perperam Afphodelta Lancafiria <vems, fupra iconem infcribicur. A. 2. Pfieudo- 



