Lib. XXI. T>e Herbu bulbojis affimbm. i i p ^ 



A. *• Pfeudo-ajphodehts palufiris vulgaris nofiras. Afyhodelus Lanca(tri<£ verus Ger. emac. de" 

 fcr. Pfeudo-afphodehts primtts Cluf paluflrts Anglicus C.B. lutetts acorifolim pahfiris Atr 



'glkus LobelHj.B. 3£ancafl)itc SHfpfjobri, v} 23aftar&=3Hfpf)c&d<. 



Folia habet uncias duas cum dimidio, aut tres longa, ima parte latiora, in mucronem acutum {cn- 

 fim anguftata. Caulis altitudinem pedalem rarb, aftequitur, laevis & foliolis paucis donatus ; cujus 

 fummam partem fpica occupat florum elegantium, ftellatorum, fex foliolis conftantium, colore 

 flavo; quibus fuccedunt capful* iongiufculae, trigonae, interdum etiam tetragonae & pentagonae, fe- 

 mensxde, ruffum, continentes. 



In paluftribus putridis & aquofis, multis Angliae in Iocis, copiofiffime opitur, & aeftate floret. Loqtsi 



Hanc pro Afphodelo luteo paluftri Dod. habemus, quantumvis neq^ defcriptio, neq, figura Do- 

 donaei ei per omnia refpondeant. pifferentia enim in magnitudine, & caule multis foliolis in- 

 duto non tanti eft, ut propterea fpecies multiplicandas putem, praefertim cum loco conveniant Do- 

 donaei Afphodelus paluftris & noftras. 



Afphodelum Lancaftrienfem ad vulnera fananda mire efficacem efle aiunt. Vid. Pbilofoph.TranfacH. Vires - 

 N. 117. f. 598- 



Flonbus lixivio maceratis puellae crinem filavum inficiunt. Lob. 



A. 3. Pfeudo-afphodehts palufiris Scotictts minimus. f3Tf)e feaff JbCOtiff) ^flfptjOOCL 



Triplo aut quadruplo minor eft Pfeudo-afphodelo paluftri Anglico ; filiis Iridis, anguftiffimis, 

 fefcunciam longis, ifi acumen definentibus : caule vix palmari, vel nudo, vel unico eoq, minimo 

 foliolo donato : fpica florum brevi ; flofculis (quantum conjicioj albentibus ; quibus fuccedunc 

 capfula breves & f ubrotundae. Radices fubfunt fibrofae, ut in Pfeudo-afphodelo 2. Cluf. 



Hanc fpeciem juxta rivulum quendam non procul Bervico in Scotia invenimus. 



C £ p. VII. 



De Aloe. 



ALoen Grajci & Latini pariter tum & OfEcinse herbam lpfam ejufq, fuccum denfatum ap- 

 pellant/ Aloe autem difta videtur quia maritimis gaudet. A Recentioribus Sempervi- 

 vum & Sempervivum marinum, quia Sempervivi modo diu durat appellatur. C. B. 

 Floribus hexapetalis, vafculis feminalibus in terna loculamenta divifis fe ad hoc genus pertinere 

 oftendit. Fohis craffis fucculentis, ad margines aculeatis, radicc fuccum crafTum, Havum, infigni- 

 ter amarum fundente a reliquis congeneribus differt. 



1. Aloe vulgaris G B.J.B. vulgaris five Sempervivum marinum Ger. Park. Contmott %lQt$* 



Folia bene multa e radice emittit, in orbem difpofita, ima parte fe mutuo ample&entia, oblonga, 

 fucculenta, digitum crafla, pallide viridia, dentata dentibus rigidiufculis, in acumen definentia, 

 quorum exteriora apud nos plerunque in terram reclinata aliquantulum, veriim in loco natali 

 ere£ba, aeterni viroris, adeo ut per hybernos menfes extra terram, in hypocauftis fufpenfa non 

 marcefcant ; fapore apud nos, (Imb etiam loco natali autore Parkinfonoj minimum amaro, fed 

 potiiis refrigerante: Caulis e medio foliorum exurgit, cratTus, m duos trefye ramulos divifiis, alti- 

 tudine fefquipedali aut bipedali, a. medio ad fummum ufque plurimos flofculos, lagenulse figura, 

 deorfum reflexos feu dependentes, apud nos albicantes [in calidioribus flavefcentes] oris in fex 

 lacinias divifis, fuftinens ; Quibus praeteritis fuccedit femen in capfulis Afphodeli smulis inclufum. 

 Radix craffa, pedemlonga, in fibras tandem craffiores fpargitur, tenues & raras e lateribus emit- 

 tens. Caulis foliorum delapfbrum veftigia retinet, ut in Braffica. 



In Sicilia & Melita infulis, in muris & cetfis frequentem obfervavimus. Clufius in Hifpania. Lozui. 

 Succus ille infpiftatus, Aloes nomine vulgo notus ex hujus plantae foliis elicitur in Socotora in- 

 fula, Perfiae & India; Orientalis provinciis nonnullis, unde ad nos defertur. In Italia, ubi etiam Aloes elkien- 

 fponte & fata libenter provenit, ob coeli folive varietatem Succum hujufmodi non reddere olim dlS mo '* u( '. 

 creditum. Veriim ingeniofiffimus F. Columna, Aloen etiam in Italia eliciendi modum a fe in- 

 ventum in Hiftoria fttrpium rariorum publicavit. Is autem hujufmodi eft. Suppofito lato figuli- 

 no vafe vitriato, multa fupra illud ab radice ftatim avulfa foha fufpendit, atque ex illis fponta- 

 neum fuccum luteum (quem in venis tantum contineri animadverterat) defcendere & guttatim 

 deftillare permifit, manibus poftremo etiam deorfum versus comprimendo folia, atque quod imis 

 foliorum oris concreverat radendo. Excepto itaque ' ex pluribus foliis copiofo fucco, yas illud 

 tribus diebus Soli expofuit, ex circumferentia vafis quotidie quod haerebat duriore fftatim enim 

 quod paucum eft concrefcit) abrafb 8c cum liquidiore commixto, idque pluries in die, no&tique 

 repofito vafe, concretum poftridie fuccum omnem atque fnabilem habuit. Color finquit) ex 

 citrino cum concrefcere incipit rufefcit, atque concretus magis nigncat, atque obfcure parum 

 rubentem acquirit colorem, fanguinis concreti modo, vel potius Hepati fimillimum, tranfluciduSj 

 lxvis, odore gravi aromatico, lapore amaro admodum ac abhorrendo ; & mirum quod manu 

 tantum attrectanti illius vapore inficiatur aer, atque guttur amarum reddatur. In pulverem (uc 

 Diofcorides notatj digitis confricatus fuccus, qui probe fuerit arefadtus, ad minimum ufque ra- 

 msntum facile reducitur, & aqua mfusa ftacim liquefcit, diflolvitur, atque citriao evadit colore, 



quo 



