izSzj. 



ISTORIA 1 L A N T A B. U M. 



C a P. VIII. 



De Graminenodofo. 



A. i. Grammcaninum noJofumG&r. nodofum J. B. can. noJofum bulbofum vulgare Park. nodo- 

 fum I. feu Avenaced panicuM C. B. HltOttptOOtCO jD0g25kgraf& 



F 



10/w huic lata, pilis deftituta, nonnihil tamen afpera fentiuntur, fi in contrariam partem, 

 feu deorfum a fiimmo ad imum digiti ducantur. Quae ad caulis nodos oriuntur, culmum ad 

 alterum fere nodum involvunt, deinde dilatata abfceduntj fefcunciam fere lata, palmum 

 longa. Culmi bicubitales & altiores paniculam in fummo geftant bipalmarem, nonnihil fparfam, 

 non raro etiam deorfum nutantem, vel faltem ad unum latus flexam, locuftis avenaceis minuf- 

 culis compofitam, glumis argenteo nitore fplendentibus cum mixtura quadam purpurae- Singula: 

 autem locuftae fingulis ariftis purpureis, brevibus, mollicellis praeditae funt. RaJices bulbis catena- 

 tis tuberofae, creberrimis fibris longis capillatae, fapore parum fubacido. 



Locm. Nafcitur in fegetibus, non raro etiam in agrorum marginibus ad fepes ; in dumetis quoque fre- 



quens. 



Vires. Saporis amari & acerbi fiint radicesj quare vafentius obftru&iones expedire, & urinam ciere aiunt 



quam vulgare. Herba, inquit Marcellus, quae Gramen dicitur, nodorum 17, ex vino ad medias 

 deco&a & expreffa, atque colata, potuique ftranguriofo ex yini cyatho uno mixta data, adeo po- 

 tenter fiiccurrit, ut ubi fine tormento urinam facere coeperit, dari non oporteat : fed febricitanti- 

 bus ex aqua fbla dabitur. Ex quibus verbis apparet nodofum iftud Gramen apud Veteres pro Gra- 

 mine proprie di£to feu Agrofti habitum, & adversus calculum & Veficae morbos commendatum 

 quoq, fuifie. J.B. 



%. Gramen gemmeum feu neJofum alterum C. B. J. B. Perlara vulgi Caefalp. 



Praedi&i fpecies eft, radicibus gemmeae rotunditatis, unionum inftar candidisj quatuor aut quinq, 



fimul, ac fi ftylo eflent transfixae, jun&is : culmu cubitalibus, geniculatis,/o/z/i Tntici, panicula feu 



juba Miliij feminibus Avenae, fed brevioribus & tenuioribus ariftis ut Oryzae. Graminis rnodo ra- 



dice propagatur. 



Circa Patavium in raontibus Euganeis legit C. Bauhinus. 

 Loctts. 



Cap. IX. 



De Gramine paniculato pratenfi & arvenfi. 

 I. Gramen Avenaceum pratenfe elatim, fanicuM flavefcente, locufiis parvis. SfljteaDOfa^gtafg?, 



tott*} a ndloteiu) paniclc. 



DUorum nonnuhquam pedum akitudinem aftequitur. Culmi graciles, geniculati, fubhirfuti : 

 Folia angufta, ex utraque parte hirfuta. Tanicula in fiimmo caule fparfa, non tamen de- 

 orfum nutans, trmm digitorum longitudine, pallide viridis feu flavicans e locuftis parvis 

 compofita. Siflgulas autem locuftse duas habent ariftas, ita ut bifurcae appareant. 

 Locus. In pratis & pafcuis fatis frequens occurrit, 6c aeftate paniculam explicat. An defcriptum fit ab 



aliismihinon conftat. 



A. '%. Gramen agrorum LobeliiJ.B. agrorum venti fpicd ~Park. ArunJinaceum Ger. fegetum pa- 

 nicuM Arundinaced C. B. €0?n'&£Cfrgtaf£, 0? ^tlit. 



Agrorum venti fpicam diximus (inquit Lobelius) quod fpkam habeat latam, comofam, panfam, 

 & a ventis communiter m alterum agiratam latus. Foliis alioqui & radice magnitudine fere aequale 

 eft fegetum gramini. Juba caeterum Miliacei graminis jubae haud abfimilis eft. 

 Locus. I nter fege^es aliquoties obfervavimus, v. g. in agris prope Notinghamiam eundo ab AMeia op- 



pido, necnon prope Barton-miUs in Suffolcia. Attulit Th. Wiliifellus colleclrum circa Londinum. 



A. 2 . Gramen pratenfe mimss feu •vulgauffimum. An Gram. paniculatum mimts album & rubrnm 

 J. B ? Gr. pratenfe paniculatum mimis C. B ? prat. minimum album & rubrum Park? ^ltC 



rooft common 2s§caeo& gtafts. 



Fibris albentibus, tenuibus, innumeris terram firmiter apprehendit, & novas aftidu^ in ambitu 

 aggenerans, germmaq, emittens paullatim fe dilatat, & denib cefpite folum occupat. Folia ei pal- 

 mum longa, angufta, hilare viridia, glabra, tenera & fucculenta. Culmi femipedales aut dodrantales, 

 tenues, tribus aut quatuor geniculis mtercepti, non ereai & firmi, fed plerunq, terram versus pau- 

 lulum reclmati, & ad genicula recurvi, pamculam in fummo geftant fparfam,^ non tamen pro- 

 pendentem, unam praxipue partem fpe<aantem, cujus portiuncub feu paniculse iingulares e duplici 



glumarum 



