Lib. XXIII. T>e Tlantis ^Anomalis. M 3 5 



fpici non poteft; fed adhibito Megafcopio apparet hos flofculos efle inftar flomtn Campanuk fu- 

 perius dentatos, habentque in medio duo fiaminula, rubro-purpurea, figura ut Campanula habere 

 Iblet, paulum extra flofculum promineniia duobus apicibus. Erumpunt e conico cylindraceo cbr- 

 pufculo viridi, quod antequam fe aperiat hiipidum eft & pingue, ita ut veftibus facile adluerefcat. 



Cap. XI. 



Rofmarimm Stxchadis facie Alpin. exot. fotius Euphrafia Sttzchadis facie. Ad Lib. 1 f, caf. 7. 



referend. 

 Alpm. 



ERadice lignofa, tenui, multifida cdulem emittit prope radicem in tres aut plures fiirculos divi- 

 fiim, longos, furfum obhque aclm, qui hinc inde inferius ramulis ex adverfb pofitis ambiun- 

 tur, a quibus eodem modo alii furculi parvi recti exeunt; fuperius vero caules pnmani utnnq, 

 & ipfi & furculis aliis, veluti teneris germinibus ex oppofito ordinatim pofitis, & felus veftiuntur, 

 tenuibus, in acutum definentibus, furculis abfque petiolis hsrentibus, crebris utrinque, oppoiitis, in 

 obfcurum albicantibus, odoratis, Stoechadis maxime fimilibus : totaque planta Stoechadi ita confpe&u 

 fimilis videtur, ut omnes Staechaaem efie dicerent. Flores vero in fiimmitatibus inter folia emicant, 

 finguli ex foliis fingulis exeuntes, parvi, & magnitudine, & figura, & colore floribus Rorifmarini co- 

 ronani fimilibus, a fuis petiolis pendentes. Quibusdeflorefcentibus fuccedunt fingulis theca: finguk, 

 parvat, rotundae, Piperis magnitudine & etiam minores, ex viridi albicantes, mtus minuta femina 

 continentes. Tota hzec planta obfcurum refpirat odorem, foliorum Srcechadis proximum, fapore 

 verb aftringit, aliquantulum amarefcens cum obfcura caliditate. Perpetua eft planta. 

 Ex feminibus e Creta miffis Alpino orta eft. 



Locm. 



Cap. XII. . 



De Polygala Ad calcem Libri XVI. adjiciend. 



POlygalon dicitur a copia Sc ubertate ladis quam vaccis & pecudibus depafcentibus facere cre- 

 ditur. Eft autem herba plane anomala, vafculo feminali cum Thlafpi conveniens, cui idcirco 

 fiibjicienda, flore fingulari & fui generis. 



A. I. Tolygala Ger. minor Park. vulgaris C. B. Tolygalon multis J. B. $®ilk'tt}MU 

 J. B. 



Perenni radice femipalmum aut palmum, interdum unciam longa, lignosa, alba, vel nonnihil vi- 

 ridi, purpurante, guftu fiibamarOj nonnihil aromaticOj caules profert multos, alios furredtosj alios 

 repandoSj tenueSj palmares 8c fpitham^osj in viridi nonnihil rubefcentes, foliis alternatim adnatis> 

 crebris veftitos ; fpicara fiiftinentes flofculorum minutorumj non una vice fefe pandentium, colore 

 cceruleo, [alias carneo, albo aut vario ] labello exiguo,& in fibras tenuiflimas digitato, galeae duo- 

 bus foliohs, alternatim fiibeuntibus & mcumbentibus, latera claudunt alae geminas, paflar, latiufcula?, 

 in obtufum mucronem definentes virefcente lineola per Jongum fignataz ; in riftu latent apices mi- 

 nuti crocei : bafin floris excipiunt [ ad pediculorum exortum, ( qui breves funt ) rn lpfb caule 3 

 foliola terna minutiffima, unum galeae incumbenSj duo labello fubditaj q\ix delapfb flore defluunt. 

 Flores excipiunt ■vafculafeminalia Thlafpeos, compreflaj obtufaj bifida, m duo loculamenta divifa, 

 femina bina continentia. Folia humi fparfa & in caulibus numerofa, illa fubrotunda, harc oblonga 

 & acuta. N. qubd alae florum non denuant, fed paulatim aucfce m colorem viridem degenerent, & 

 vafculum feminale utrinque obtegant. 



Polygala lutea feu vulgaris flore luteo non aliter quam.floris colore differre videtur a vulgari Po- 

 lygala. 



In pafcuis, prxfertim ficcionbus, ubique frequentiffima eft ; maxime montofis. Lom. 



Si manipulus ejus per nodem in vino maceretur, idq, bibatur, bilera per alvum mire dejicit nullo y ireu 

 penculo ; experientia Gefneri. 



l. Folygala fruticefcens Captis bona (pei Breynii. 

 Brcyn. 

 Radicem poffidet contortam, & pro planta? proportione crafTam, extrinfecus cineream vel albam, 

 intus candidiffimam : exinde virgulta afiurgunt dodrantalia, juncea & viridia, Spartii Hifpanici 

 Cluf. virgulis non abfimilia ; Foliis raris, anguftis & acuminatis, vix unciam attingentibus, nullo or- 

 dine pofitis veftita. Flofculos fert fpicatos, Polygals vulgaris plane fimileSj quorum cofor ex vindi- 

 tate fuave-purpurafcit. Nec fruftum, nec femen vidij haud tamen a vulgari difFerre exiftimo, in- 

 quit Breynius. 



3. Tolygala vulgaris major J. B. Cluf. major Parlc. C.B. 



Ex eadem interdum radice prodeunt quinq, aut fex virguls duriufcuk, pedales, graciles, Ients & 

 obfequiofarj foliis nullo ordine difpofitis obfitas, anguftis flons tindoni, aut vulgaris Hyflbpi angu- 

 ftifolii & minons foliorum a:mula. Flores conferti & fpicatim nafcentes fummas virgulas occupant, 

 FumarLr floribus non multum diffimiles, longiores tamen & dilutioris purpurei coloris elegantiffimi, 

 iive dilutiore rubore pulcherrimo mtentes : his fuccedunt pendali loculi plani, Burfe paftoris val- 

 vulis pame fimiles, quos membranaceae quaedam veluti ala: mtegunt, femina bina plerunque conti- 

 nentes, nigricamia, hirfuta, longiufcula, qux aperientibus fefe ad latem maturitate burfulis deci- 



Xxxxx 1 dunt. 



