1252, HistoriaPlantarum. 



Notandum camen folia decidua obtinere Palmis omnibus commune non effe, Si Theophrafto & 

 J. Bauhino fides. Nam Da£tylifera vulgaris incep &*<?»*>,«. aTheophraftorecenfetur, &Jo.Bauhino 

 obfervante, m nonnullis arboribus in Gallia Narbonenfi a fe confpedtis, folia fponte non decidunt, 

 fed pracidenda ea funt a cultoribus ut arbor ad fcandendum opportuna fit ; alioqui fi derehnquan- 

 tur impenetrabili vallo fcandentibus aditum intercludunt. 



Palmam di<5tam effe qubd ramis fit expanfis in modum palms hominis tradit Ifidorus, 1. 17. c.7. 

 Palms humili id nominis initio lmpoiitum videtur, cujus foha palmam humanam cum digitis ex- 

 tenfis referunt. Sw«c* Graci & arborem & fru&um fimul dixerunt, a colore pomi fa&o utroque 

 nomine • vwuuv enim & qwiwt&u puniceo colore rubere eft, quo maturi in hac arbore fru£tus vi- 

 dentur. ' Phoemciz autem regioni a Palmarum multitudine & praftantia nomen inditum volunt 

 Palrna apud Latinos fepe etiam vi&oriam flgnificat. Cicero Orat. pro Rofcio Amerino Alter pluri- 

 marum palmarum <vetm ac nobilis gladiator babetur. Caufla locutioms eft, quod vi£ton certaminis da- 

 retur corona ex Palma. Rationem ejus moris aperit ex Plutarcho Gellius, lib. 3. cap. 6. Vroperea in 

 certaminibm Talmam Jignum ejfe placuit vifforia, quoniam ingenium ejufmodi ligni ejt, ut urge?itihrs op- 

 frimentibupfc non cedat. . 



Palms fru£tus Antiquis Latinis Palmuk di£ti funt : pofterior stas Da£tylos appellavic, quoniam 

 eorum nonnulh oblonga gracilitate curvati humanis digitis fimiles effenc. 



Vagina flores & frudtus obvolvens & procegens adverfus cceh injurias 'E/ut-nr & SW3« dicitur. 



Diofcoridi Palmula feu Da£tylus immaturus 7nW feu twp* dicitur, maturus recens p°ww£*Aa|/©-, 

 ficcatus T&yttM.. 



Palmae fru£tus refpe£tu dividi poffent in eas quarum frudus pencarpio feu pulpa molli officu- 

 lum ambiente conftat, & eas quarum fru£tus materia ficciore nucem includente componitur. Nos 

 potius foliorum refpe£tu dividemus ineas qua: folio funt compofito, eoq, vel pinnato, vel ramofo; 

 • & easquse foho funtfimphci plicatili & fiabelliformi. 



Palmarum autem notx praicer caudicem fimplicem non ramofum reliquis hujus generis commu- 

 ne'm, mncPoliahabereftriaca&veluc Arundinacea, fiores tripetalos. Spachiferas eciam efle omni- 

 bus convenit, ni forte Codda panna excipias. 



Cap. II. 



De Talmis fotio cotnpofito. 

 I. Valma Ger. C.B. vulgaris Park. major C. B. daBylifera wajor vuJgaris Johnft. Qfyt COtH* 



mon $alm=€rce, oj Patc=€tee* 



ARbor eft fimplici caudice in re&um fe accollens, viginti paffuum & amplius altitudine, ima 

 & humo proxima parte gracilior debiliorque quam fupenore : cortiee denfis gradatifque 

 pollicibus, qua: nihil aliud funt quam foliorum abfcedencium veftigia extanua, fcabro & 

 inatquali, unde arbor ad fcandendam facilis : fblainter arbores nullis ramisconftans, aucore Theo- 

 phrafto, at pofterior setas alias prargr Palmam nonramofas quamvis paudffimas obfervavit. Rami 

 autem Botanicis didti funt revera folia maxima compofita. Ramus ffeu potius fohum) J. Bauhino 

 defcriptus tricubitali erat longitudine, minimi digiti craffitudine & ampliore, prafertim circa infi- 

 mum, fenfim ad fiimma ufq, tenuatur, ut multum de craffitudine decedat, folaq, fere latitudo pri- 

 ftina fit notabilis, tandem in folia aliquot arfto ortu cohatrentia degenerat, tTiangularis, ftriatus, 

 intusnonnihil fungofus, & quafi ex longis filamentis, quorum fpatia farcit medulla qua?dam, com- 

 padus. Huic folia complura utrinq, adnafcuntur, arundinacea, rigida, femunciam lata, (lmprimis 

 fuperiora, infima enimdimidiofunt anguftiora.) in acutiffimum mucronem definentia. Adha-fus 

 ad ramum [reaius folii coftam] eft obliquus, ita quidem ut bina propinquo exortu, circa ramum 

 infimum fint conjunda, relido inter conjugationes duorum triumve digkorum mtervallo, at fu- 

 periora agminatim pari fere paflu pinnatimq, exfurgunt. Id autem quod fpatha mvolutum frudus 

 fuftinet, non male fcopis comparavens, a manubrio fiquidem compreflb, fefquiunciam lato, fenfim 

 gracilefcente, materie cum ramis perfimili, in fila fblubili, bacilli fcoparum forma cubitales & am- 

 pliores exeunt quamplurimi, gradatim ex intervallis modicis, ut totidem e vimine naflarum rudi- 

 menta mentiantur: finguli autem bacilii parte inferiore, quas nuda eft, quadrati, tanquam cultro 

 pr^cifi apparent : fiiperius paulo ina:qualicer torqueri, & crebris tuberculis, quibus frudus adhaerec, 

 afperan occipiunc. 



Dadyh figura oblonga mediance calyculo feffili bacillis adhsrenc, cortice excerno per macunca- 

 tem fulvo, cui fubeft pulpa pinguis & dulcis, hnic verb fubtendicur membrana alba, in tenuia fila- 

 menta dividua, proxime officulum contegit ejufdem ut videtur portio, colore cinereo albido aut 

 fulvo. Ipfiim officulum oblongum, modo tenue bruchi mftar, . modd crafTum beneque habitum, 

 rugofum, altera parte fecundum longitudinem fulco profundo exaratum, adverfa parte fufpensa li- 

 neola notatum, 111 cujus medio impreflus umbilicus, cui^ intrinfecus refpondet antrum exi- 

 guum, conceptaculum germinis albicantis & mollis. Detrafta ulcima membrana fubftancia appa- 

 recrubra, uvarum acinis concolor, fuperficialis, nifi qubd ex fulco penicus fe infinuat in intimam 

 officuli feu nuclei fubftantiam, albam, duram ut cornu, adeoque vere ofleam, ut marmoris frag- 

 . menta fradtu imitetur; ejufdem duritiam & colorem cum duritia & colore cornuum miftam ge- 

 rens, fapore fubdulci, & haud inftrenue adftringente, in cujus vifceribus medulla ktet, quse paene 

 carnlaginis refert natufam. Mirum qubd facum in terra ita emolliaturj ut decortican queat pars 

 exterior oflea & lapidea & aufemab mteriore medulla. 



Plinius 



