Lib. XXV. T>e Arborlbm quarurn fruBus a florib. fejuriBL 1 387 



6. Robur IV. Clufii J. B. Jguercus foliis muricatis non (pinofis, glande fuperiori fimili C B 

 Cluf. 

 In arborem excrefcit pufillum : ejus item folia minora funt, duriora, anguftioraque, nec adeo 

 profunde mcifa &; finuata, fed veluti aculeatis denticulis tantum ferrata, inferne quidem candican- 

 tia, fed nulla molli lanugine afperfa. 



Frequenter etiam lfta alit gallam fuperiori fimilem, & tuberculis acutis ornatam, pallidiore tamen 

 colore. 



7. Robur V. Clufii J. B. Quercus foliis muricatis minor G. B. 

 Cluf. 

 Priori fere fimilis efl, fed ftolonibus brevioribus, & magis contortis, rugofioreque cortice : galke 

 item extremis ramulis nafcuntur, aliis minores, Ixves & fine tuberculis, colore ex rufo nigricante. 



Nafcitur utrumq, hoc genus in Lufitaniae folitudinibus, itinere Ulyffipponenfi, non procul Ebora, Locut. 

 & ab incolis Carvalla nuncupatur. 



8. Robur VII. Chfii J. B. Quercus pdem vix fuperans C. B. 

 Cluf. ' . 



Adeo humile eft hoc genus, ut raro pedem magnitudine fuperet : ramuli tenues & flexibiles, vul- 

 garis Quercus virgultis fimillimi. Folia ad proxime defcriptas accedunt, fed aliquantum majora & 

 molliora. Hoc fert glandem.Querns vulgari brevi minorem interdum etiam craffiorem, calyce 

 planiore, admodum amaram. In reliquis genenbus nullas obfei vavit glandes Clufius, prasterquam 

 in fecundo. 



Inter Riofrio & Aldea Gakga folo arenofo, non procul Ulyffippone invenit Clufius frequen- Locus. 

 tiffimum. 



9. Robur VI. Clufii J. B. Quercus humilis gallis binis 3 ternis aut pluribus fimul junffis C. B. 



Humile eft, nec humanam altitudinem excedit, fruticis potius quam arboris nomine donandum, 

 tenuibus & lentis ramis ; foliis fecundo fere fimilibus, fed minoribus, nec adeo finuofis, minorum 

 gallarum, quas plerunq, binae, tern^ vel plures fimul nafcuntur, admodum ferax. 



Nafcitur in Auftna & Pannonia, ubi Ruftici cum fecundo confundunt. Locut. 



Mirum Clufio tot Roboris fpecies obfervatas cum nobis in Germama & Italia peregrinantibus ne 

 una quidem occurreret. An ex diverfitate Gallarum certo colligi poffit fpecierum diverfitas dubito. 



10. <s£gihps (ive Cerrus mas majore glande Park. Quercus caljce echinato, glande majore C.B. 



'A/jkwsJ. Idaorum, Afiiris Maurorum 3 Latinomm Cerrus ejufdem* Cerrus <v£gilops 3 Ajfris 

 Theophrafii putata J. B. 



Hujus glandium calyces Venetiis vidimus, ubi Vallonia dicuntur, ab Apollonia Dalmatia: urbe 

 hodie Vallonia didra unde adferuntur, nomine accepto. Eorum ufus idem eft qui corticis Querni 

 apud nos, nimirum ad coria denfanda. 



Glandis hujus calycera a Valerando Dourez Juftinopoli allatum fic defcribit J. Bauhinus : 



Cavitas ejus fefcunciam in diametro habuit, paulo minus alta, quem undiq, crafTa, rigidaque cre- 

 berrima fpicula obvaliant, praeruptaj rupis fragmenti aemulum, non minus ternis unciis m diametro 

 habentem, interne hirfutum : fquamae lataj funt, in cinereo candicantes., An arbor ipfa a quoquam 

 defcripta fit nefcio : nam quae vifiintur itinere a Pefaro ad Romam, quas defcribit Lobelius, eafdem 

 efte puto cum nobis vifis circa lacum Volfinienfem, hae autem Cerri minore & mitiore minufq, 

 echinato calyce erant. 



^ Nec alia videtur cujus rami ad J. Bauhinum miffi a Dalechampio. Folia habuit vulgaris Quer- 

 cus, fed ut longiora, ita in tenuiores altiorefq, lacinias divifa, fuperne lucida, fubtus autem cinerea. 

 Caeterum proxime Iigno adhsrent frudus, calycibus hifpidis &c fenticofis, unciam latis, glande ta- 

 men nondummatura , fimihbus plane calycibus Quercus Burgundica: echinato calyce. 



Folia Cerri nobis obfervata; circa lacum Volfinienfem in Etruria omnino talia erant qualia hic 

 defcribit J. Bauhinus, fed glandium calyces diverfi a calycibus Cerri Vallonia didis. 



Ufus calycum eft ad inficiendos atro colore pannos Gallarum vice : Sed lllis tinftura dilutior, Vfi*- 

 fugacior, vihorq, eft. J. B. 



II. Glandis rnagmts calyx CluC exot. J. B. 



Quem ex Wingandecaow Virginise delatum habuit Clufius parum admodum differt a fiipra defcri- 

 pto Vallonia calyce ; non tamen eundem affirmare audemus ob loci natalis diftantiam. C. Bauhi- 

 nus Glandem Virgineam vocat. 



11. HaliphUos fvve Cerrus fxmina minore glande Park. Haliphlxos futata 3 & Cerrm fxmina 



Dalechampi J. B. Quercus caljce hifpido, glande minore C. B. 



Clufius fic defcribit, Eadem altitudine qua vulgaris Quercus, atq, etiam celfiore affurgit, caudice 

 erediore, corticeque craffiore & magis fcabro ; Folia frequentioribus incifuris, fed minus altis divifa 

 habet quaraQuercus [at anobis obfervata in Etruria Cerrus folia habuit profundius finuata feu 

 potiiis laciniata, quam vulgaris Quereus] Iongioribus tenuioribufq, pediculis inhsrentia; raraulos 

 breviores fiequentibufque nodis obfitos-, gemmas minores, 8c aliquot gracilibus foiiolis, ceu ftami- 

 nibus aut villis^ feptas : Calyctt brevi erafloqus pediculo annotinis ramulis adnatos^ non in foliomrn 



B b b b b b * alis, 



