«+38 



HlS. TORIA PlANTARUM. 



Cap. IV, 



De Ficu Indka fihrh ex ipfo trunco exeuntibus eiaue accrefcentibus augefcente; 

 I. Atty-meer-alou H.M. P. 3. Tl 58. f. 75, 



VAftse magnitudinis eft haec arbor, caudice craflb, tenues quafdam & fingulares fibras deor- 

 furn mittente, quae ipfi caudici adhserefcentes craffiffimum eum reddunt, adhaec eifdem 

 fibris arbor terrae firmatur, multifque ramis in orbem difFufis longe lateque propagatur. 

 Lignum albicans, molle & flexile, cortice fubviridi cinereo obdu<5tum, qui ubi inciditur fuccum ftil- 

 lat la&eum, acrem, odoratum. 



Radix albicans, glabro & nigricante cortice te<fta, necnon fibris Iate per terram diffula, laefa li- 

 quorem fundit candidum un&uofum, qui dein cum incifa radice purpureus evadit. 



Folia foliis Atti-Alou haud abfimilia brevibus petiolis novellis ramis inhaerent, oblongo-rotunda, 

 acuminata, denfa, communi virore nitentia, fuperne glabra, inferne nonnihil afpera, nervis ali- 

 quot e media cofta, in duas inaequales partes folium dividente, in latera excurrentibus :' fapor ama- 

 ricans & acerbus. Fruclus brevibus petiolis inter folia ramulis inhaerent, fruftibus Areahu perfi- 

 niiles. 

 Lociu. Provenit ubique in Malabar, per totum annumviret fru&ufque fert. 



Inkium fumit ex arborum quarundam caudicibus, aut e rupibus, vel antiquorum murorum rimis 

 & fifluris, e quibus Convolvuh inftar proditt.dein radix truncufque tenuia quaedam filamenta deor- 

 fum mittunt, quibus caudex infigniter craflefcit, cumque eifdem fibristerrae firmetur, longe latequc 

 propagatur, ade6 ut arbor e qua mitium fuum duxit moriatur, haec vero evadat maxima omnium 

 arborum quae in Indiis adhuc dum repertae funt, necnon fecula aliquot fuperftes maneat. 



In Kandenate regionis Cochin provincia, juxta templum Beykam hujufmodi habetur arbor caudice 

 crafliffimo, quae in circumferentia 50 obtinetpedes Geometricos, quamque incolaeaooo annos lbi- 

 dem crevifle affirmant. 

 Vires. Foliorum fuccus febribus medetur ardentibus. Fru&us quofcunque alvi fluxus fiftit. 



1. Hondir-Alou H. M. P. 3. T. $<). f. 77- 



Arbor eft procera, caudice craflb, candido. fungofo, cortice cinereo obdu&o, multifque ramis 

 late difFufis ornato. 



Radix nigricans fibris fuis late per terram diffunditur, fapore acri, odore nullo. 

 Folia fine ordine novellis ramis inhaerent, oblongo-rotunda, denfa, glabra, fragilia, longitudine 

 fpithamam lata, quatuor circiter pollices aequantia, fuperne atro-viridia, inferne fubviridia, fplcn- 

 dentia, nervis aliquot in averfa parte eminentibus, e media cofta ordinato ac parallelo du&u in la- 

 tera excurrentibus : fapor aufterus, odor fylveftris. 



Frutlm itidem granis pleni uti vulgares ficus, ac frudtibus Atti-Alu perfimiles. Ab hominibus 

 non comeduntur, fed a Simiis & cornicibus appetuntur, unde a Lufitanis Figos dos Buz,ios, i. e. Si- 

 miarum ficus nuneupantur. 

 Loeus. Nafcitur ubique in Malabar, praecipue in fluminum ripis, & locis montams ac petrofis Mangotti. 



Viret per totum annum fruaufque fert, & aliquot feculis fuperftes manet. Ab avibus feritur. Eae 

 namque cum fru&us comedunt, exigua lllorum granula ( in quibus germinandi vis confiftk) cum 

 excrementis iterum deponunt, e quibus denub arbores excrefcunt. - 



Vires. Foliorum tenellorum fuccus expreffus ad erofas gingivas, fimilefque oris afFedus egregium eft re- 



medmm, fi os eo colluatur. Ex eodem cum Butyro recenti digeftivum fit, ulceribus mundifican- 

 dis & confoiidandis perquam utile. Ex radicibus & foliis fimul rn aqua deco&is balneum paratur^ 

 quod fanandae Leprx & Epilepfiae conducere dicitur. 



Adnotat ad hanc arborem D. Jo. Commelinus, eam praecedentis fpeciem efle ; filamenta namq, 

 non e ramis fed e caudice deorfum mittere, quae ipfi caudici adhaerentia, craffiffimum eum reddunt. 

 Adhaec magnam habere fimihtudinem cum Arbore peregrina frudum ficui fimilem gerente quam 

 Clufius perfunaone defciibit; cujus ldcirco defcriptionem fubjiciemus: nobis autem alia arbor vi- 

 detur. 



Arbor yeregrina frucium Ficui fimilem gerens J. B. Cluf. exot. lib. I. cap. II. 



Ramulus quem habuit Clufius cum fuo frudu in uvae modum quafi congefto, reficcatus durus 

 erat, craflb cortice tedus, gracihs & digitalis longitudims, colons ex fufco cineracei, odo fru- 

 €tm exiguorum ficuum inftar, craflo brevique pediculo nixos fummo faftigio fuftinens, fuhginofi 

 coloris, cineraceis maculis confperfbs, duros & fatis folidos. Similem fru6him habuit idem Clufius, 

 non tamen tam copiose ramo inhaerentem, fed fingularem duntaxat, interdum geminum fiiis pedi- 



culis fimul connexum. , . ,'„ ^ r t r a „ 



Quum porro (inquit) hic fru&us Ficui vulgan valde fit fimihs figura, & nonnunquam etiam 

 adeb pufillus ut Ciceris magnitudinem non multum excedat, an ad Ficus Indicas circa Acefinem 

 amnem nafcentes refern non poffit, cujus Theophr. Hift. Plant. 1. 1. c. 12. & I.4. c. 5. mentio- 



Nos commonefecit D. Taticredm Robinfon Arborem Americanam noftraribus tty SXsJatlQtt)\Xt 

 didam ad hunc locum peranere ob ejus fruftum & funiculos e ramis demiflbs, raAcefque agentes 

 & fe propagantes; fufpicatur idem Amicus pr<edi<aam arborem efle admodum afflnem ( vel ean- 



