Lib. XXVI. T>e Moribm quarum flos fummo frnSui injidet. 1 4.67 



8. Ficoidesfeu Ftcus Americana Cerei effigie fpinofa & angulofa Hermanni Hort. Lugd. Bat. Ce- 



rem Peruanus Jpinofus, fruclu rubro Nucis magnitudtneC B. An nollratibus ' fSCtc mit fe- 



Ip €o?cD^Iant J ** 



Haec foperius Lib. 17. cap. 6. pro Euphorbii fpecie defcripta eft. Veium re&ius puto a D. Her- 

 manno ad Ficus Indicas refertur. 



Idem Euphorbium Dodonaei ab hac planta diftinguit, cum qua Bodams a Stapel eam mif 

 cuerat. 



Idem Euphorbium Dod. pro ipMffima planta ex qua Euphorbium Offlcinarum proponitj contra 

 fententiam & aflertionem D. Commehni, quem nos fequuti Schadida Calh H. M. pro Euphorbii 

 planta tradidimus, nimis ut videtur fecurd 



Altera varietas Cerei Americani in Horto CheKeano prope Londinum a D. Watfto colitur. H#c 

 planta ficut Tuna feu Opuntia plunmas varietates feu diftindas fpecies producere folet. 



Ficoides feu Cereus angulofior& fpinofior in Hort. Leyd.reperitur. 



9. Melo carduus echinatus Pena & Lohelii Ger. Melocarduus Amtricanus Park. MelocaBus India 



OccidentalisCB. Echino-melocaclos J. B. Ad. Lob. Cluf Vomum Jpinofum Opuntiatum 

 Munting. Fkoides Occidentale ffrinofum Melonis facie fulcis reclts Hermanni. 



Planta hujus generis mediocris quam defcripfit Clufiusj iz uncias longa erat, infimae partis ter- 

 rx infidentisambitusaj unciarum a qua in metam aflurgebat, 16 profundis fulcis, totidemque ela- 

 tioribus coftis pradita, quarum fingula novem tomentofa tubercula habebant, e quibus decuflatim 

 acutiftlma: firmiffimasque & tanquam cornea* decem fpina?, unciam utplurimum longae, interdum 

 etiam ampliores prodibant, inter quas binaej (in majonbus ternxj in minoribus fingulares) furreclse ' 

 erant : ea: autem feflih parte planta?, qua viz. fiipra terram incubueratj & veluti fornicis inftar curva 

 erat fufcae & nigricantes, mcdia parte ex fpadiceo candicantes, fuperna cineracei coloris, cufpides 

 vero purpurafcentes. Summa parte plantae (quse foliorum expers eratj & radice tantiim niteba- 

 tur) denfiflimum tomentum emicabat ad unciae altitudineirij trium vero latitudinem in diametro, 

 cineracei coloris, exterior ejus pars viridis erat, qualis fere foliorum Tunar, parte tamen terrae pro- 

 xima in albo pallefcebat : interna pars five pulpa candida, fpifla & adeo lenta, ut in tenuiflimas 

 etiamlaminas fe&a & digitis extenfa vix frangi pofletj Cucurbita; quodammodo faporem referens: 

 Pulpae meditullium & ipfum cor minus album erat, nullamque cavitatem habebat : fuprema autem 

 pulpar pars, cui tomentum inhaerebat nonnihil purpurafcebat : ipfum vero tomentum tenuiflimum 

 inftar lapidis Amianti, & candidiflimum erat, in quo Iatebant multae exiles fpinulae purpureae, quae 

 fupra tomentum fe exferentes, rigidiufculx erant. Ab extima pulpa rari quidam prodibant in to- 

 mento latentes folliculi membranacei, five vaginae, coloris fanguinei elegantiflimi & floridi, unci* 

 am longi, fuperna parte crafliufculi, infima aqua videlicet pulpae adhaeferant angufti & tenues 3 

 pleni femine exili, nigro & fplendente, inftar feminis Amaranthi purpurei : Summo horum folli- 

 culorum capiti inhaerebat oblongum quidpiam tanquam flofculi rudimentum, quod fupra tomentum 

 caput extuhfle videbatur. Radices crafliufculasj longas, lentas & fibrofas, infuper alias 5n ambitu 

 minores adhuc retinebat, ex infima fede produ&as. 



In infula Maio apriellata &viciniscirca mans litus erutas fuere. Locus'. 



Abrahamus Muntingius in Herbario Belgico exadiorem exhibet hujus plantse tum iconem, tum 

 defcriptionem. In icone repraefentatur frucTrus Tunae forma fupra tomentum emineris cum flore 

 ei infidente : quid defcriptio oportet novi, cum Belgicam linguam non calleam, me latet ; inter- 

 dum deeft tomentum. 



Sunt & alia; prarter diclam hujus fruticisfeu fpecies feu varietates, quemadmodum Ficuslndicae; 

 in Horto quodam Hollandia;, & in lllo Reverendiflimi Epifcopi Londinenfis D. Compton apud Ful- 

 ham fplantarum & ingenuarum artium Mecamatis in sternum celebrandi) Echinomeloca6ti alte- 

 ram varietatem cultam obfervavit D. Tancredus Robinfon. Sulcis feu canaliculis, redis, & obliquis 

 fpinis, flore, tomento, fru&uque vanat, quoad fitum, figuram, magnitudinem, colorem, fapo- 

 rem, &c. 



cap. xm. 



, De Rofa. 



ROfa a. Graeco poJii' fit, J^ in f mutato. 'M&v autem, fi Etymologum audimus, nomen habet 

 ab K a t quafi «Ak, & x? «s-d^w fi&v. Ita autem dici ait k»t dvrft&nv» quia W/w, quafi &£« 

 1 nondicatur etiam de bono ac grato odore. Plutarchus melius, lib. %. SwfAwe^.cap. ult.ubi 

 fcribit lta vocarij quia pewfWTro^o' m l&t&t d<?'im. Cenfetergo Plutarchus fieri ap»« &: «^f*»'» quia fluit 

 ab ea odor gratus. Voflius putat integrum efle Bj JAc, quomodo Molcs pro §'«<hv dicunt. 3i'oJbv vero 

 dici cenfet x? (um^nm pro %k<hv feu Bctfc/ic, idque a Chaldaico MT1 1 hoc eft Rofa. Vojj. Ety* 

 molog. 



Rofam omnem initio candidam fuifle fabulantur Poeta: &c Turcsej illi ex fanguine Dei alkujus, 

 feu Veneris, feu Cupidinis, tindam erubuifle; hi ex fudore Mahumetis rubedinem contraxifle fibi 

 perfuadent, ac propterea ejus fblia humi jacere non patiuntur. 



Caeterura 



