1A.JA. HlSTORlA PlANTARUM. 



Xofa alba Pro- Datur etiam & Rofa Provincialis alba, cujus mentio in Parkinfoni horto, ' inque Catalogo horti 

 ■vincialis. Oxonienfis habetur. 



2,6. Rofa mofchata minor fiore (implici J. B. mofchau fimfkci flore C.B. Ger. mofchata fimfkx 



Park. €J)e 2®U0h ^Ofe» 

 7 B 

 Magno's habet ftolones, re&os, craflbs, ftatim a radice prodeuntes, decem interdum aut duodecim 

 pedes altos, in quibus fpinae raras, interdum a trunco rubrae ac robuftae: Rami ta&u eflent lazves, 

 nifi mterdum fpins intervemrent, in quo quiddam habent commune cum Rofis albis fativis, ac dif- 

 ferunt ab Incarnatis vulgo di&is, quarum rami undique valde fpinofi. Folia fatis rara, quae non 

 multum differunt a Rofis albis &c mcarnatis, nifi qubd minus rugofa & magis acuta, glabra, fu- 

 perne cum viriditate, inferne albidiora cum pilis yix apparentibus, in circuitu ferrata, quae utplu- 

 rimum habent feptem foliola, interdum novem majori ex parte fibi invicem oppofita. In foliorum 

 pediculis parte inferna fpinae valde aduncae. Rami extremi divift in alios, minores, qui quadam 

 quafi lanugine obducuntur & rubent: pauca habent folia, abundantque multis floribus fimul cohae- 

 rentibus, qui prius quam fe expandant longa apparent capitula, mollia & hirfuta. Apertae rofx vix 

 diem durant, 8c mediocris funt magnitudims, albae, [habent nortnunquam ungues rubentes qui lutei 

 funt antequam expanduntur ] pentapetalx : Apices lutei foholis decidentibus nigrefcunt, relido in 

 mediouno magno hirfuto, clavam aliquatenus expnmente. Odor cum fiiavitate mfignis, mofchum 



Eroxime referens, fapor amarus, adftri&ionis non magnae particeps, aliquam acrimoniam in fauci- 

 us relinquens. 



De loco natali nobis non conftat. Frequens in hortis colitur ; fngoris vehementioris impatiens 

 eft ; unde colligitur cahdiorem aliquam regionem ejus parentem efle. 

 Qua: flore eft pleno, hujus duntaxat varietas nobis cenfetur, non fpecies aliqua diftinfta. 



17. Rofa mofchata major J. B. Rofls mofchata fpecies major Ger. Rofa Hifpanica mofchata Jim- 



plex Park. parad. 

 J-B. 

 Et hanc C. Bauhinus pro praecedentis varietate habet. Frutex eft robuftus, reftus, fpinofiis, ut 

 Mofchata minor ; in ramorum fummitatibus ex pediculo raris aliquibus fpinis aculeato Rofae ena- 

 fcuntur, plerunque quinque aut ieptem foliis conftantes, magnae, albae, cum aliquo rubore, qui po- 

 tiflimum detegitur cum exficcantur, odore fuaviflimo. Floret Junio. 



Hec ex florendi temporevera & genuina Rofae mofchata: fpecies vix eft cenfenda: illa enim 

 non ante finem /Eftatis & Autumni initium floret. 



Aliam Rofae mofchatae fpecicm fpunam, forte praecedentis varietatem, proponit Parkinfonus, in- 

 fcriptione. 



2,8. Rofie mofchata multiplicis alterim, alik Damafcenoe alba } vel 'verius Cinnamomea flore 

 jkno. 



Efec ftipite & ramulis brevioribus, foliis paulb amplioribus pallidius virentibus, floribus itidem 

 tantillo ma|oribus, odore multo remifliore, florendi tenlpore priore feu praecociore a Rofa mofchata 

 vulgari differt, caetera ei fimilis. 



Tempus florendi & odor diverfus, fpecie a Mofchata diftin&am arguunt. 

 Vires. Caeterum Rofae mofchatae odore caput tentant, & potentiflime alvum fubducunt, non minus, au-~ 



toreManardo, quam Scammomum, ita ut fi iex vel oGto folia acetario mifcueris, totum purgato- 

 riumreddas. Idem confirmat Amatus, hiftoriam recitans mulieris, qua; ex guftato condito harum 

 rofarum faucium & lingua: excoriattonem cum ftomachi rofione contraxerit. Quapropter ab ea 

 tanquam a pernicioib medicamento abftinendum iuadent. 



29. Rofa femper virens Park. parad. femfer mrens Clufii J. B. mofchata femfer virens C. B. 



@%c CoztQtzm Uofe. 



Cluj. 

 Multis ftatim a. radice luxuriat farmentis, flexibilibus & caducis, nifi quis palo fuftineat, aut ad 

 parietem appjicet ; nam non valde crafla funt, fed lenta, viridia, fpinis rubefcentibus, hami inftar 

 'aduncis, &c mucrone versus terram converfo obfita, ut pleraque fere omnia Rofarum genera, eaque 

 alternatim ambiuntur a foliorum aiis, feptem interdum, fed quinq, utplurimum folus praeditis, ex 

 adverib fefe fpeitantibus ; horum duo, quae laxiori alae fedi., qua ramum ample<Stitur proxima, mi- 

 nora funt, bina alia quae fuccedunt lllis duplo pame majora, quintum extremam alam occupans, &c ■ 

 imparem numerum faciens omnium maximum : fingula autem a nervo medium folium occupante 

 aliquot venas habent ad folii oras excui rentes : in ambitu funt ferrata, & prae viriditate fplendent, 

 1 nec defluunt ut in aliis rofis fed etiam hyeme permanent. Novo vere ex flagellis iftis five farmen- 

 tis e foliorum alis multi onuntur novelli rami, inicio quidem cum foliis nonnihil purpurafcentes, 

 deinde verb colorem viridem contrahentes : quorum nonnulli fummo faftigio ternos aut quaternos 

 gerunt flores, uncialibus, gracilibus pediculis fubnixos, quinque folus pa;ne uncialibus conftantes, 

 prorfus nivei candons, e quorum medio plura ftaminula prodeunt, candida, flavis aficibus infignita,, 

 & inter, illa capitellum hirfutum albicans. Flons odor fuavis eft, & ad Rofae mofchata: flore fim- 

 plici odorem valde accedit, fed nec lpfius flons forma valde diflimilis. 

 Hujus femen Patavio miflum. 



3©. Rofa 



