i 502, Historia Planta.rum. 



hinus ) longe peeita videmr nominis derivatio, & Myrrhae odorem longe diverfum a Myrti baccis 

 agnofcimus. 



Myrtum Veneri facram dicatamque Camerarius ideo judicat, quia multos habeatufus inmorbis 



muliebribus : Sane in quibufcunq, fluxionibus rite adminiftrata plunmum poteft. J. B. Nos potius 



iis affentimur qui ob odons fuavitatem Venen dicatam putant : Veneri enim concilianda.' odores & 



unguenta plurimum valent : ut e contra ad appetitus Venereos reframandos & extinguendos nihil 



> efficacius eft odonbus tetris & ingratis. 



Myrtus foliis perpetuis, fuaveolentibus ; baccis umbilicatis cum pluribus intus feminibus albis in- 

 curvis ab aliis arboribus congeneribus diftinguitur. 



Plures ejus feu fpecies»feu varietates habentur. Glufius annotat fe in Hifpanica fiia peregrinatione 

 aliifque locis multa genera Myrtorum obfervafle, nec dubitare quin ex fatione major adhuc varie- 

 tas oriri poffit. Nos pro fpecie diftin&is agnofcimus Myrtum communem Italicam, Myrtum Bsti- 

 cam latifoliam Ciuf. & Myrtum Tarentihamdi&am: rehquaean diftinda; fint necne dubitamus. 



I. Myrtus communis Itaiica C. B. item Myrtus Jyi-veflris foliis acutijfimis ejufdem. Myrtm lati- 

 folia vulgaris Park. item Myrtus Bxtica {yl-veftris ejufdem & Ger. Myrtm vulgark ni- 

 gra & alba, fativa & fylvefiris J. B. <%$Z COtttmOtt St^ttttle. 



Hujus generis fativce in arbores facile adolefcunt, ramis flexilibus ac lentis, rubro cortice, foliis 

 longiufculis, perpetuoque virentibus, Punicae smulis, quanquam in nigris nigriora, in candidis can- 

 didiora fpectentur. Flores omnibus infident candidi, odorati. Bacca oblonga^ agreftes Oleas qua- 

 dantenus referentes, multd fane fylveftnbus majores. 



Inter fylveftres quoq, alba & nigra reperitur. 



Myrti quartum genus five Bsticam fylv. huic eandem putat J. Bauhinus, quod & defcriptio & 

 icon, & locus fuadent : Folia tamen paulo breviora & pro longitudine latiora pinguntur quam funt 

 Myrti communis Italics folia ; quae, ut recte Matthiolus, Mali Punica folia referunt. 

 Lecus. Hac autem Myrti fpecie univerfa fere Tyrrheni maris Iitora virefcunt ; nec Tyrrhena tantum 



fed etiam Romana &Neapohtana. Nos certe nullam aliam Myrti fpeciem in Itaha obfervavimus. 

 Provenit etiam in Galio-provincia, prope BafTetum in fepibus copiofe. 



Scribit Anguillara in epift. Myrtum albam non efle fpeciem feparatam a nigra, differre tamen co- 

 lore, notiffimam efle utramq, in Italia. 



Secundum maris Alexandnni littus iter faciens Bellonius pumilas myrtos nigras obfervavit, fed hu- 

 miles, quod perpetuo a ventis marinis afHigantur ; maritimis gaudent Myrti, eam ob caufam Veneri 

 dicatae, quam Poetarum fabula man natam referunt. 



2. Myrtus Btetica latifolia domejtica Cluf J. B. latifolia Batica I. vel foliis Laurinis C. B* 



Batica latifolia Ger. latifolia maxima Park. 

 Cluf. 

 Ramis eft fatis craffis ; foiiis duplici ferie rarius difpofitis, magnis, ac interdum ad Lauri tenuifoliae , 

 aut Arbuti foliorum latitudinem fere accedant, dilutius paulo virentis coloris, odoratis. Rarius hasc 

 floret aut fruftum fert, quia texendis fepibus, quas tondere fblent, ea plerunq, utuntur. 

 Locm. Nufquam hoc genus vidit Clufius nifi in monafterio quodam Llifpah, & in ktiffimis Mauritano- 



rum Granatae vindanis, in quibus pifcinas & lacus claudebant fepes illo Myrti genere conftantes, & 

 ex alio quodam non multum huic diffimili, minonbus tamen & paulo denfioribus foliis. 



3. Myrtus latifclia vxotica Park. iatifoiia Batica l. W foiiis iatis confertim nafcentibus C. B. 



Myrti Bcetica latifoiia fecundum genus J. B. exotica Ger. quoad defcr. 

 Ciuf 

 Altius fruticat, & a. radice plurimos denfbs, craflos firmofque ramos promit : foiia fuperioris fe- 

 cundse fpeciei fimilia habet, fed adeo cohfernm nafcentia, ut pame mutuo fefe contingant petioli, 

 duphci interdum fene, fepius triplici, valde odorata : flos ejus candidus, pentapetalos, Cerafiorum 

 floribus fere fimilis, albis villis plenus, odoratus : cui fuccedit paulo oblongior frucltts quam in Ta- 

 rentina, initio viridis, deinde cum maturefcere incipit purpurafcens, tandem plenam mamritatem 

 adeptus niger, vinofus, grati faporis, candida incurvaque grana m fe continens. 

 Locm. Iu Complutenfis arcis horto, inq, quibufdam hortis Cordubae hanc fpeciem vidit Clufius. 



4. Myrtm iatifolia Belgica C. B. latifolia Belgica forte Romana J. B. iaurea maxima Ger. iati- 



folia vulgaris Park. 

 Ciuf 

 Latifoliae Belgicae prima varietas amplo eft folio, quod tamen latifolia: Barticr primae magnitudi- 

 nem non a:quat, viridi, rariore ordine & eo duplici circa ramos difpofito. 



i. Aha paulo minor eft, interdum vegetiore, viridioreque folio, quandoque pallidiore & tri- 

 ftiore. 



3 . Tertia denfiore eft folio & magis mucronato, eodemque nunc vegetiore 8c la:tiore,nunc etiam 

 pallidiore. 



4. Quse medio eft folio non multum abfimilis eft quarto generi Ciuf. i. e. Myrto Bartics fylv. 

 Ctitf. quam pro prima noftra fpecie feu Myrto Italica communi habemus ; fed minus nigricanti- 

 bus & quodammodo pallefcentibus, longiore etiam fru&u. 



Parkinfonus hanc pro Italica communi Camer. reputat : cujus fententia 1k nobis etiam probatur. 

 Sufpicor enim omnes hafce vanetates e femine Myrti commums Itahcae initio oriundas & plures ad- 

 huc alias : nam Lobelius fex hujus varietates proponit. 



5. Myrtus 



