£ib XXVIL T>e Arboribw Truniferis. ^T~ 



Malus Perfica J. B. & aliorum. ^ftc $cacft;3CrcC<. 

 J.B. 



Jufta: magnitudinis arbor eft Perfica, caudice fatis craflb, ramis brachiata, cortice rubente & 

 fubfufco. Flores profert pulchros, dilute rubefcentes, odoris exigui, e quinque foliis latis compofitos 

 Medium occupant ftamina multa, longiufcula, purpurantia aut alba, cum paris magmtudims ftylo. 

 Infident autem flores, fine pediculis ramorum tuberculis adnati, calycibus rubentibus, m quinq fo"- 

 liola acuta fefe explicantibus. Poma nonnihil rotunda, denfo villo tomentofa, ex luteo herbacea 

 alias pulchre flava, alias punicea area decorata, carne alba vel palhda, mterdum fiava, rarius ru- 

 bente penitus, aut fanguineis guttis cruentata, fapore dulciufculo, pertinaci adhxfu officulum vix de- 



valvisconftans; in quo nucleus callofus, oblongus, exacutus, albus, flavefcente cuticula veftitus, qu£ 

 detra&a geminus, h. e. e duobus foliis femmalibus compofitus, confpicitur, amaricans, non taraen 

 guftu infuavi. Folia oblonga, Salicis, acuminata, crenata, Amygdalinis, quibus perfimiha, majora., 

 i apore amaro qualis in Perficorum nucleis, ingratiore tamen. Materies ruffa, & circa media fere pu- 

 nicea, fatis firma, ob id ad torni artificium prx aliis expetita. 



Haec arbor non multam aetatem acquirit, ut enim cito & prompte adolefcit, & ad frugem perve- 

 nit, ita non multis annis poft fenefcens tendit ad interitum. 



Malus Perfica Theophrafto indi&a videtur : nam qus de Perfia aut Perfea habet huic arbori mi- 

 nime conveniunt : & Plinius Perfeam a Perfica manifefte diftinguit. 



Malorum Perficorum multa: fpecies feu yarietates tum a Veteribus, tum a Recentioribus memo- DiffmntU: 

 rantur. DifFerentia* autem fumuntur vel a loco natali, vel a figura, vel a confiftentia feu fblidi- 

 tate carnis, quo refpe&u alia duracina dicuntur, alia pramollia ; vel a fapore, vel a colore pulpaj, vef 

 a celeritate aut tarditate proveniendi &; maturefcendi. 



Duracinis, autore Plimo, quem fequuntur multi e Recentioribus, caro firmiter adhsret offi, nec 

 facile avelli aut feparari poteft. At verb rem ipfam intuentes , inquit J. Bauhinus, contranum 

 utplurimum deprehendimus. Enimverd fane ha&enus in Gallia, Italia & Germania obfervavimus, 

 magna ex parte Perfica quibus pulpa hatret offibus, catteris fere efle molliora, ac interdum penitus 

 mucofa & fucculenta ; firmiore vero pulpa cui non adharet : quod & noftra experientia confirmat. 

 Commodiffima autem divifio Perficorum, me judice, eft primo in ea quorum corpus pertinacieer 

 ligno adhseret, & ea in quibus facile & fponte a ligno abicedk ; utrumq, autem genus vel magni- 

 Uidinis, vel coloris, vel figura:, vel fuperficiei refpe&u in plures fpecies fubdividi poteft: quibusnon 

 immorabor. Species tantum celebriores qusq, hodie pracipuo in honore funt, e C. Bauhini pinace, 

 J. B. hiftoria, & aliis recentionbus proponam. 



i. Perfica mimma alba J. B. magnitudinis parvorum Malorum Armeniacorum, alba, hirfiita, 

 pulpa alba, adhauente offi, Julii fine & Auguffo maturefcunt, guftu fapida : Ofla funt valde par- 

 va, oculata tamen. An Perfica sftiva, Armeniacis fimilia, five Perfica S. Johannis. Non probat 

 J. Bauhinus, quod frater faporem pame fimilem cum Armeniacis habere fcribit : fiia enim non ha- 

 bere eum faporem, nec etiam qui de parvis Perficis fcribunt talem tradunt. 



a. Perfica parva alba J. B ; carne facile feparabili a nuce, fapore commendabili, officulis nec 

 tam profunde, nec ita frequenter fulcatis, fed frequentioribus pundis & foraminulis refertis. Hoc 

 genus eft, ni fallor, quod noftratibus, ^ftc ^UtltlCg ^t&tfy dicitur. 



3. Perfica mediocria albida J. B. Tumca veftiuntur ex luteo pallefcente, carne alba, facile ab 

 officulis feparabili ; pradi&is magnitudine fuperiora. 



4. Perfica alba maxima J. B. carne fapida fiint, nucleis non multum adhatrente. 



<. Perfica lutea mediocria J. B. Externe lutea funt, his pulpa firmiufcula facile abfcedit ab 

 ofle, faporis grati: minusrotunda funt c^teris, profundiore etiam finu fulcata. 



6. Perfica maxima lutea J. B. fapida & durmfcula funt pulpa, qua: facile abfcedit ab oile : ip- 

 fum pomum fatura flavedine, &: propemodum crocea, &; magnitudine mfigni, qua cotoneum fer£ 

 a:quat. 



7. Perfica alba mucofa & fucculenta J. B. Pomum adapertum & leviter preffum facile in liquo- 

 rem difHuit, ex acido ac vinofb aliquid amaricantis habens, pra:fertim cifca extima. Pulpa mor- 

 dicus offibus adha^ret, unica nota non probata: bonitatis. 



Meminit etiam Perficorum porcinorum, qua; fuibus projici folent. Pradi&a omnia (inquitj 

 cute funt tomentofa, quamvis alia minus. 



8. Perftca Hifyamca, Melocetonea quorundam J. B. Mdm Terfica melocotoma Park. Perjtca dura 

 carne candida, aliqttando ex albo fubrubente, item carne lutea C. B. <Cftc Sl^cIOCOtOnc 



$cacft* 



Folia & flores Perfica: : Frudus majores, tardius maturefcentes, fed diuturniores, pulvinato calyce;, 

 foras rubente, atque ex una parte maculis nigns notato : pulpa intus Pomi, difficuker os deferente 

 [ officulo m ipfb Pomo fepius dehifcente, in quibufdam etiam ita in fruftula diffra&o, acfiid mal- 

 leo eftet fadum, quod afpe£f.u mirabile quomodo id evenerit, fru&u nondum aperto J. B. ] Os ip- 

 fum compreffius quam csterorum Perficorum, altera pradcrtim parte, adeoque figura ipfa evarians, 

 fragilius quoque fi integrum fit. Caro firma, & quse dentibus trita ftrepitet ficut Pomorum, alba 

 & circa extrema fubviridis interdum, qua offi adhsret purpurea atque fanguinea, gtiftu fuavis, fa- 

 piia, vinofa ; cute dura, villofa. Totius porro figura fublonga, & quam reliquorum angulofior. 



Parkinfbnus Melococoneum a reliquis Perficis differre ait, qubd extremitatem feu apicem habeat 

 incurvum, & guftu fit reliquis delicatiore. 



9. Perfica 



