ij%6 



Historia Plantarum. 



Duplex habetur : ea quae cum bacillis, vix enim fine eis adfertur, quam Laccam Sumeiri vocant, 

 quia ex Sumatra infula, nonnullis Taprobana Antiquorum credita, habetur : ut eam quse in glebis 

 fine furculis affertur Laccam Comberti nominant; & altera faditia, qua infe£t.ores utuntur, quae & 

 fuas differentias habet. Qusedam ex fiece Brafihi & Cocci conficitur, five ex gummi & liquore Bra- 

 filii. Laccam veram refina & cera interdum adulteran annotavit Acofta. 



Lacca Veteribus incognita fuifle videtur. Nec enim eorum fententiam probare poffumus qui 

 Cancamum Diofcondis effe exiftimant. Cum Lacca non fit odorata, nec fuffitionibus apta, utCan- 



Vires® Lacca attenuat & aperit, fanguinem purificat, fudorem ciet, diuretica eftv Ufus praecip. inob- 



v I m - ftrucr. Lienis, veficae, fellis, epatis, & hinc in hydrope, l&ero, afthmate, apoftemate pulmonum : m 



expeliendisvariolis, morbillis, atque peftilenti contagio, in ciendis rrienfibus, &c. Schrod. _ _ 



Adoppilationes tam hepatis quam fplenis, ut £c in hydrope & iclrero a plenfq, medicis unammi 



confenfii praefcribuntur trochifci Dialacca: di&i. J. B. 



Ex Lacca etiam bacilli parantur ad obfignandas epiftolas, Ceram Llifpamcam vocant. _ 

 Alutas & coria vervecina Lacca contufa 8c urina veteri macerata rubro colore infici ex altera 

 parte tradit Clufius ex quorundam fententia. 



Cum Lacca in Ceram Hifpanicam redafta, & Conchyliorum fplendicantium in minutiffimis 

 fragmentis ligna, tabulas, arculas, &c. incruftant ad elegantiam. ^ 



Pictores, aliique Mechanici utuntur Lacca ut Vermce, eamque vane colorant, & diffolvunt in 

 {p. Vini, vel ol, Terebinth. 



Locus. 



Vires. 



CAP. IX. 



Ve Corno. 



COrnusLatinis difta videtur quod duritie &rigiditate Cornea, velpotius aGraco %&■*«* per 

 metathefin literarum. K^«* autem dida eft quod Calvariae mftar dura fit. 

 Notse)usfunt flores luteoli; Frucfus oblongus teres feu cylindnacus, officulo intus tereti 

 duriffimo angufta cavitate, fpims carere. 



I. Cornm mas Ger. Park. hortcnfis mas C. B. fativa feu domefiica J. B. %%t COJlieUfllt 



Cljeerp* 



Arborprocera fatis eft Cornus, & multis ramis brachiata, cortice fubrubro vel cinereo, materie 

 alba firma, folida & dura (corticem fcabrum & adftrmgentem valde dicit MatthJ Flores primum 

 omnium profert in ramorum furcuhs extremis infidentes, numerofos, breviffimo pediculo appenfos, 

 equatuorfoliolis, extra vel intra purpurantibus, alias fubluteis, mtus convexis, luteohs: intra quae 

 aha concoloria foliola incerto numero, tenenora & minora, ex quorum concurlu apices attolluntur 

 odtoni, novem, deni, hirfuti, quiin quaterna crocea foliola expkantur, fiammula exigua. Iutea 

 continentia. Subfequuntur fmStus oblongi, ad Olivam accedentes, graciliores, primum virides, po- 

 ftea rubn, fanguinei, majores, manus purpura rutila inficientes contnti, forma iua adjujubasacce- 

 dentes, guftu primum acerbo, at ubi maturatione remollita fuerint acido-dulci & iuavi cum quadam 

 tamen adftrictione, offa continentes oblonga, teretia, qualia fere in ohvis, dunffima, m quorum 

 anguftis cavitatibus nuclei latitant exigui, fubdulces, graciles, quiq, vix integn eximi queant. Folia 

 qualia Virg:e fanguincae feu Corno fceminae, glabra, venofa, per oras se qualia. ^ 



Cornum marem in hortenfem & fylveftrem diftinguunt. Hortenfis truftus colore vanat: nam 

 commumter ruber eft & officulo longiore; aliquando cera colore, rarius albet: faturatms etiam 



rubetofficulumq, habet craffius & brevius,& hoc eft, inquit C. Bauhinus, Cornus maris ahud genus 



ClufUift. cni tamen ramulos quam vulgaris mans longe fragihores tnbuit Clufius, roha vulgans fo- 

 ' luslatiora. J. Bauhinus quoq, Corna obfervavit Bafileae apud Fel. Platerum magnitudine & colore 



difcrepantia, alia aiiis altero tanto & fere triplo majora, fucculentiora, faturate colorata, & pur- 



pura lua manus inficientia, guftu minoribus non minus fapida. Sunt & colore rubro manus non 

 inficientia. , 



Cornus fylveftris multis in Iocis invenitur, in Mifnia, Auftna, Pannoma. Nos m agro l J ede- 



montano & Mediolanenfi in fepibus eam obfervavimus, ubi folum frutefcit ; fed cukura ln arbo- 

 .rem pulchram evadit. Quod Hermolaus e Theophrafto haufiffevidetur, mmirum Fruftus lylveftns 



Corni matunores fiiaviorefque efle quam urbanae, & plerunq, etiam majores, ut Cornus omnem 



cultum refpuat, & negligi defideret, nobis non videtur venfimile :_ ldeoque antequam de reipia 8c 



experimento conftitent, de ratione ejus reddenda non erimus foliciti. 

 Tempur. Floret primo vere antequam folia erumpunt, Martio, & in calidioiibus Februano menfe ; pro Ve- 



ris conftitutione & temperamento, ferius citiufve in eodem loco : Augufto, Septembn, mterdum 



etiam 06tobri demum fru6tum maturat. - 



Corna refrigerant, exficcant, adflnngunt, conftipant quomodocunqjfumpta. Hinc convemunt 



prxcipue in diarrhcea ac dyfenteria : ardorem febrilem ac fitim grata iiia aciditate leniunt ac re- 



ilinguunt. r . , % . 



Condiuntur muria ut Olivae ; fit etiam ex iis fapa quemadmodum ex Ceraiis : ltemq, e puJpa 



Electuarium ad febres, ad fluxiones biliofas, ad fitim, ad excitandam appetentiam utilia. In diar- 



rhcea & dyfenteria exhibentur fructus exficcati & pulverifati ad $j. 



Corna 



