tib. XXVII Ve Arhoribus Trunifh^ ~" ^~ 



Corna iicca contrita, 8c cum oleo Myrtino aut omphacio mixta in Emplaftri formam, prafenti 

 auxilio funtad vomitiones ventriculcrimpofita : contra fluxum autem alvi abdomini indufta contra 

 menfes immodicos pe&irti ac coccygi applicata. 



Cornum arborem caveri oportet circa alvearia, nam flore ejus deguftato alvo concita moriuntur ' 

 apes. Tlin. 



In Hetruria abftinent demorfi a cane rabido per iritegrum annum a quorundam lignorum, prae- 

 fertim Corni maris & fceminae conta&u : Siquidem ( ut teftantur ii qui rem experimento comper- 

 tam habent) fi harum virgae tantifper manibus teneantur donec concalefcant, ilHco demorfi rabie 

 exagitantur. Matth. quem vide. 



Folia quoq, & germina guftu acerba funt, valenterq, deficcant : itaq, maxima vulnera glutinare 

 pofiunt; 



Hujus lignum omnibus lignis durius perhibetur, ad radios & dentes rotarum utiliffimum. - 



1, Tsjerou- Fonna H. M. P. 4. T.39. p.8l. Cornm Malabarica foliis Njmpba*. 



Quanquam minor Ponnae fpecies habetur, tanien aeque procera eft, frondibus umbrofis in latum 

 diffufis: lignum pradurum, rubicundum, craflb ac nigricante cortice cinftum, ut Ponna. Radix nifo, 

 croceo intufque rubicundo cortice tefta, odoris gravis, faporis adftnngentis : ea verd diflecT:a ia- 

 chrymam fundit flavefcentem ac refinofam. Folia Ponnae fimilia, at minora. Similiter flores Ponna: 

 floribus fimiles, praeterquam quod non ex octo, fed e quatuor plerunq, conftent foliolis. Fructus 

 oblongo-rotundi, glabri, virides primum,, dein rubicundi, acido-dulces, Cornis noftratibus cum fi- 

 gura tum magnitudine & fubftantia haud abfimiles. 



Crefcit Iocis arenofis ; quotannis frudus fert, Augufto viz. & Septembri menfibus,diuque fiiperftes Locus & 

 manet. tot;«. 



Fru&us hi ab indigenis comeduntur : E nucleis quoque eorum ficcatis oleum exprimitur ad lam- vfn. 

 padas. Ufus in medicina nullus* 



CAP. X. 



De Cerafa 



CErafus Ki^cr©- Theophr. ;. hift.13. fructus «©&»* Diofc 1. 1. c. 157. Cerafia &Cerafa- 

 di&a autem a Ceralunte Pontico municipio, unde Lucullus Romanorum imperator, Mi- 

 thridate debellatq, primum in Italiam arborem intulit, & fru&um gentilitio nomine Cera- 

 fium appellavit, Athenaeo lib. z. 8c Plinio 1. 1 5. c. 2f . au&oribus. At vero ante id tempus, imo a 

 mundiipfiusprimordiis Cerafbs in Italia fpontaneas fuifle, quamvis fortafle negle&as 8c incultas 

 minime dubito. 



Ceraforum multa funt genera, feu potius varietates, quas C.Bauhinus in Pirtace explicat, Cerafa, 

 inquit, aliafunt fativa, alia fylveftria. Sativa fru&us forma, colore, fapore; [ adde & magnitudine ] 

 variant. Sunt enim pomi figura, turbinatiore, Iongiore, rotundiore, cordis etiam figura ; & alia pe- 

 diculo longiore, alia breviore, fingulis vel pluribus una coeuntibus, ita ut ex uno petiolo vel fingula, 

 vel terna, quaterna, quina dependeant, vel in racemi modum coacerventur. Colore albo fed rarius, 

 partim rubro, partim candicante, & quaedam in maturitate parum ex candido rubent, quazdam ma- 

 gis, quaedarh plane cerea, quae Pruno infita funt ; rubro, rufefcente, nonnunquam in atrum ver- 

 gente, nigro etiam, qusdam nigerrimo, 8c fiicco fanguineo labia 8c manus inficiente. Sapre dulci, 

 acido, auftero, ex dulci & acido admixto, alia amantudinis quid retinent, non tamen ingratas, A- 

 merina? dids : fic alia nimia fua dulcedine faftidium pariunt, alia ob nimium acorem refpuuntur, 

 alia ob aquei fucci redundantiam infipida funt. Similiter alia carne funt prsdura, ,alia carne mol- 

 liore & teneriore five aquofa conftant, & in quibufdam caro pertinacius nucleo adhaEret, qui in aliis 

 fragilior, &c nucleo non infuavi eft. Sylveftria etiam variant magnitudine, figura 8c fapore. 



Nos ex fativis pro fpecie diftindis habemus, 1. Cerafum vulgarem frudu rotundo, acido, rubro. 

 i. Cerafum frudu cordato dulci. 5. Cerafum acidiffimum fanguineo fiicco. 4. Cerafum majo- 

 rem fruclu nigro parvo, fubdulci, nigro colore inficiente. Forte etiam Sc a\ix nonriullz fpecie dif- 

 ferunt. Cerafiim tamen flore pleno, pro naturae lufu aut vanetate quadam accidentali habemus. 



I. Cerafa Jativa rotunda, rubra &■ acida, quanoflris Cerafa fativa C. B. Cerafa acida rubella 



J. B. Cerafus AngUca Park; vnlgaris -Ger. €£e common Cnglif^ €|jcrrp*tt:ce^ 



J.B. 



Ex majoribus Cerafis funt quae acida, rubro colore dilutiore [ nonnulla ex his per maturitatem 

 faturatiiis rubent ] carne haud admodum dura vel compa&a. His fapor valde gratus, praefertim 

 probe maturis, non nimium acidus, fed quodammodo vinofus ; quamvis alia aliis in hoc genere aci- 

 diora, quod cultui dicandum judicamus. Frudus brevi prodlt pediculo, & quam reliquorum fere 

 craffiore [in noftraubus pediculi fatis longi fiint] Arbores ipfe haud proceraj, nec redae, multis ra- 

 mis brachiatae, humiliores multo quam dulcium, quarum & minims, atque adeb paucorum anno- 

 rum fructum ferre confueverunt : ramuh etiam non tenues funt &c flexiles ut in acidis nigricantibus. 

 Ipfa quoq, folia rotundiora funt. Gummi ex fe fundit lucidum, aurei pame coloris. Huic radix 

 reptando late (e diffundit, arealque 8c vicina loca fuis ftipat ftolonibus, qui tranfplantati & cuki in 

 arbores excrefcunt. Lignum quoq, & rami multo fragiliores, minufque flexuofi quam. csterorum : 

 proinde periculofiim has arbores confcendere. 



Cerafm 



