153 



8 HistoriaPlantarum. 



Cerafa fativa Cerafus FlanJrica noftratibus dicta a Cerafb Anglica, fru&u majore & dulciore differt. Forte ha?c 

 tnajora. funt Cerafa fativa majora C. B. i. e. Cerafa Hifpanica Lob. Ger. Geneva: tamen & alibi in Gallia 



vidimus Cerafa Flandricis multo majora, & noftratium vulgarium fere dupla. 



1. Cerafa acida nigricantia foliJiora, tarJius maturefcentia J. B. An Cerafa aciJiffima fanguineo 

 fucco C. B. D. Herman. m Hort. LejJ. hnec duo feparat. 4 



J.B. s r " . 



Inter lautiora quidam hoc Cerafi genus habent, cum ob vinofum faporem, tum ob carnis fblidi- 

 tatem, ut equidem cenfemus. Non eft his ea arborum altitudo quae fylveftnbus Cterafis. Ab arbo- 

 ribus acidorum multum quoque differunt. Non enim folent in magnos ramos dividi 8c extendi, fed 

 ramulis tenuioribus quam cartera oinnes donatas funt, pendentibus fere & ad Betulam quodammodo 

 accedentibus. Fru&us ex longiufculo pediculo magni, nigri aut ex nigro fpadicei, fuofecco infi- 

 cientes, carne firmiore, acida valde, multum adftringente. 



An Cerafa acidiffima fanguineo fucco C. B? qux in altiore arbore proveniunt, & longiffirnum 

 pediculum habent. 

 Viret. Commode exficcantur pro fiticulofis febrientibus, pulpam etiam excoquunt Bafileenfes. Pa- 



rant ex iis contufis cum ipfis aded nucleis, 8c mixtis cum vino bono, id vini genus quod tempore 

 Canicube in deliciis habent nomine Wiechfelwein. Modum cbnficiendi vide apud J. B. 



Hoc genus Cerafi pediculis longiffimis, frudtu acidiffimo, lucco fanguineo ab ahis omnibus facile 

 diftinguitur. Morella noftratibus dicitur, quamvis Parkinfonus pro Morello aliud proponat. 



A. 3. Cerafus major ac fylvefiris, fruBu fubJulci, nigro colore inficiente C. B. Cerafus fylvefiris 

 frutlu nigro & rubro J. B. 2&IaCR £t)tnptttt. ®%afti\ti)$, 



Lemma C Bauhini huic Cerafo apud nos , fponte nafcenti apprime convenit. Eft enim arbor 

 grandis & procera, fru£tu parvo, carne pauca, fucco nigro colore inficiente, pediculis longis 8£ 

 quantum adhuc obfervavimus aliorum Cerafbrum tenuioribus. 



J. Bauhinus Cerafum fylveftrem fructu rubro &c nigro quam vocat fic defcribit, 



Vulgaris notitia? arbor eft, procera, re&a ; cortice extenore fpadiceo aut cinereo, maculofb, laevi : 

 interiore virenti, fub quo materies firma, fubruffa. Folia Loti oblonga, Pruni foliis longiora, dense 

 crenata, f plendida, fubamara. Flores ex eadem quafi vagina plures fimul jun<5ti, pediculis tenuibus 

 fefquiuncialibus aut fextantahbus, nonnihil rubentibus, ex foliis quinque, candidis & ut in Pyro ca- 

 vis, in quorum medio capillamenta multa, alba, apidbus croceis donata, quibus longior fiylus m, 

 imo calyce furrigitur, oris in quinque lacinias reflexas, nonnihil purpurafcentes divifis. Ex hoc 

 ftylo obfervavimus hortulanum ingeniose pradicere fohtum futurum Ceraibrum proventum : fub 

 eo enim latet fru&us rudimentum, quod frigore affedum facile nigrefcit, remanentibus nihilominus 

 aliquandiu integris, nullaque mjuria tacfis florum petalis. Fru&us fuccedit rotundus, unciali am- 

 plitudine inferior, dulcis, magnitudine & colore diverfus, in quoofficulum orbicuktum la;ve, durum, 

 dentibus tamen fragile, nucleum continens album exacutum, amaricantem, flavefcente tunica con- 

 tectum. Gummi ftillat flavum, ruffum & denfum. 



Hxc (pergit J. Bauhinusy quadruplici varietate potiffimum differentes frudus gignit : Rubrum 

 & nigrum, & utrumque vel majorem & carnofiorem, vel minorem & macnorem. Major tam ru- 

 ber, quafri niger dulcior eft cacteris; cultu talis, ut equidem cenfemus, effe&us. Minor nullius un- 

 quam cultiis gnarus, tam ruber quam niger plerunq, amaricat, fed eatenus ut pravalente dulcedine 

 haud fit ingratus. ViJetur Jefcribere Cerafum nofiram fylvefirem fruclu nigro, qu# apuJ nos nunquam 

 ( quoJ fciam ) frutlum rubrum profert. 

 Tjfits. Ex hoc potiffimum genere meliora noftri torrent, 8c Eleduar. conficiunt pro puerorum cibo & 



condimento. 



4. Cerafus majtr fruBu corJato magno. Ceraja Juracena oblonga J. B. An Cerafa craffa carne du- 



ra C. B? €fte ©cart «Cftettp. 



JP- 



Speciofus hic Cerafbrum frudus magnus eft, oblongus, ad cordis figuram aliquatenus accedens, 

 carne dura folidaque, dulci, coloris ex albo rubelli, nucleo magno. Folia majora funt quam Cerafi 

 vulgaris acidi, ad Caftaneat folia quodammodo accedentia, deorfum fere dependentia. 

 Locw. 1" h° lt i s ^" s frequentia fimt. Variant colore rubro, albo, nigricante. Horum Aviculx appe- 



tentiflimce funt. 



5. Cerafus flore pteno J. B. Cer. hortenfis flene flore C. B. item Cer. hortenfis flore rofeo ejufdem. 



Cerafus flore multiflici Parlc. parad. Cerafus multiflora frutlus eJens Ger. item Cer. multi* 

 flora pauciores fruBus eJens ejufdem. €f)e JjOUfilC flOU)et: , ti €^tix^ r 



Non alia in re differt a Cerafb vulgari Anglica aut Flandrica quam florum petalorum multipli- 

 eata fene. Duum autem generum eft, Altenus flores minus multiplices funt, hoc eft, paucioribus pe- 

 talorum ordinibus, duobus nimirum tribufve conftant ; alterius pleniffimi funt, & e plunbus feriebus 

 petalorum compofiti. Prior Cerafiis flore rofeo, pofterior Cerafus pleno flore C. Bauhino dicitur. 

 Hx arbores fruAus mterdum fed pauciores & fparfos proferunt, illa autem qnz pleno fiore eft ra- 

 rius. Gerardus in arbore hujus genens per multos annos a fe in horto diligenter culta 8i paiieti 

 etiam aftixa, ut Solaribus radus foveretur, nullosunqiiamfrucftus obfeivarepotuiffefcnbir. 



6. Cerafut 



