Lib. XXVII. ,T)e tlrboribus Truniferis. * 5 39 



6. Cerafus pumila C.B. J. B. Park. parad. Chamaccraftis Ger. Citje £)&arf €llCrr5J 

 Cluf. • 



Varia: alcitudinis invenitur Chamascerafi frutex : nam interdum in cubitalem, bicubitalem auE 

 amphorem magnitudinem attolhtur, umbrofis videlicet locis & tenui folo; ficcionbus autem locis & 

 juxta femitas plerumq, fupra pedalem akitudinem non aflurgit. Tenues & lencos habet ramulos 

 feu virgas, nigricante ex cinereo cortice obdudlas, qua? ex intervallis quxdam tubercula &c velut gem- 

 mas proferunt, unde tanquam ex Cachrye aliquot exigua fohola, Myrti Tarentina: foliis aequalia 

 prodeunt, fimulque flores bini, terni, quaterni aut qmni fefe explicant, candidr, pentapetah, multis 

 in medio ftaminulis praditi, Cerafi vulgaris floribus perfimiles, minorestamen : infra hos flores atq, 

 etiam in extremis virgis ex aliis tubercuhs exeunt fine flonbus foha fuperioribus majora, Cerafi vul- 

 garis acerbo frudfcu foliorum formam imitantia & in ambitu fimiliter crenata, Ionge tamcn minora, 

 & atra viriditate fplendentia, fubaman guftus ; His fuccedit exiguus fruclus, rotundus, carnofus, 

 maturitate ruber, exficcantis minufque grati faporis quam funt acida Cerafa., ofTeo intus nucleo. 

 Radix crafla, longa, dura, paucis fibris pra:dita, profundum petens, & quaz difEculcer erui poflit. 



Paflim in Pannonia, Auftria inferiore & Moravia editionbus ficcifque locis nafcitur ; ad vineto- Locus] 

 rum etiam in colhbus fitorum marginibus & ad publicas vias. 



Not. Non peculiare eft Chamarcerafo gemmas alias flonferas minoribus foliis veftitas, alias ?u>A«- 

 p5 e »j tantum producere, fed Cerafo, Piro, Pomo, ahifque nonnullis arboribus commune. 



A. 7- Cerafus fyhefiris Septentrionalis Anglica fruBu ruhro, parvo, ferotino. (3T!)£ iOilS j^OJ* 



tf)ern «Englift) €J)errn, toitf) fmail late-rinc ftuit* 



Materies Cerafi nigra: fimilis. Caudex in infignem magnitudinem excrefcit,adeo ut Orgyiam non- • 

 nunquam feu duas ulnas ambitu excedat. Folia quam Cerafi nigrx longiora latioraque & acutiori- 

 bus denticulis incifa. Frutlus parvus, rotundus, .ruber, quique ante imtium Septembris plenam ma- 

 turitatem non aflequitur, quamvis arbor cum primis fui generis floreat, tunc quoq, acerbus ut vix 

 edendo iit. Oflicula fata prompte germinant, quxque inde emergunt virga? feu arbufculs Cerafis 

 hortenfibus inferendis aptifllma: cenlentur ; furculis in arbores proceras celeri au&u adolefcentibuSj 

 fru&us etiam prarcoces & guftui gratos edentibus. 



Ad ripas fluvii Tefe, prope Bernards-cafile oppidum copiose oritur, obfervante D. Johnfbno, qui 

 & defcriptionem ejus tranfmifit. 



8. Cerafus uno pedicuh pljtra ferens J. B. Cer. uno pedicuh plura Ger. Cer. racemofa hortenfis 

 C. B. Cer. corymbifera Park. parad. Gfyt jflanoeri» Cluftcr^Cfjerrp. 



Hoc genus modo duos, modo tres, faqpe etiam quatuor aut quinq, uno pediculo profert fructus, 

 nec aliter a Cerafb vulgari differt. 



Nos pro luxuriantis naturae effe&u aut partu monftrofo habemus, nec fpeciem diftin&am confti- 

 tuere putamus, cum in eadem arbore plures dentur frucf us fohtarii, feu in fingulis pediculis finguli, 

 cumque fpeciem fiiam non femine fed ftolone aut infitione producat. 



Cerafus racemofa J. B. Ger. 8c aliorum. 



Non diverfa videtur a. pracedente, etiam C. Bauhini judicio, quxdam ( inquit ) racematim uvse 

 modo dependent ; cum de pra*cedenti dixiflet, Aliquibus terna, quaterna, quinave poma efle in uno 

 pediculo. 



Cerafus amat cceli ftatum frigidum, folum vero pofitiqnis humeclx. In tepidis regionibus parva 

 provenit. Calidum non poteft fuftinere. Montana vel in collibus conftituta regione ktatur. ?al~ 

 lad. Per totam Europam frequentiflima eft. Nufquam meliora habentur Cerafa quam Lugduni, 

 inquit Amatus, cui aftipulatur J. Bauhinus, feu hoc loci naturse, feu potius culturse diligenti de- 

 beatur. , ... . . f 



Florent omnes in Germania,, atque etiam Anglia Aprili menfe ; in calidioribus haud dubie citius. 

 Fructum maturant Junio & Julio pro fpecierum diverfitate. Eft apud nos pra:cox quoddam genus 

 quod Maio menfe maturefcit, Cerafa ldcirco Maialia diclra. 



De fatione, infitione reliquaque cultura Ceraforum confulantur Rei ruftica; & Horticultura? fcri- 



Cerafa recentia alvum laxant, ficca reftringunt. Item dulcia alvum fubducunt, fed miniis grata Viret. 

 funt ftomacho. Acida & auftera pituitofis excrementosifque ventriculis funt apta, fed aftringunt. 



Aqua acidorum ftillatitiaj & cerafa ipfa in intin£fcibus febrilem ardorem compefcunt, ficim ex- 

 tinguunt 6i cibi appetentiam conciliant. Cum Saccharo condita ventriculo grata funt, & inter pra:- 

 ftantiffima dulciana a matronis noftris habentur : verum ob humorem aqueum abundantem diu af 

 fervari nequeunt. . ' . * 



Decottum Ceraforum acidorum &c arefacT:orum m afFecl:u.hypochondriaco fummopere valere,imo 

 hoc unicoremedio complures convaluiffe liquido afleverare non veretur Fernehus Confil. 43. ad 

 D. de Matigny. 



Cerafa dulcia in morbis capitis, Epilepfia, Apoplexia, Paralyfi, peculianter prohcua cenlentur. 

 Riffius apud J. B. . 



Cuidam Nobili Apopleftico, qui per tres dies Ioqui non poterat dedi Sp. Ceraforum, & loquelam 

 mox recuperavk. Tho. Kejler in fua Chymia, cap. de frucTibus. 



In balbutie & aliis loquek vitiis lavetur os fa:piffime cum Sp. Cerafomrn nigrorum ; funt emm in- 

 figniter cephahci, fummopere roborant mufculos linguae & Sp. ejus ufui deftinatos. P. Jo. Faber. 

 I.3.C.14. Dulcium 



