Lib. XX VIIL T>e Moribiis 'Bacciferk , 5 8 5 



fru<5tus inhsret Mufci qui in arboribus aut faxis nafcitur fru£tui perfimilis. Acido autem Sc perquam 

 adftnngenti guftu tota plantula hsec eft, Oxycedro velut Vifcum in aliis arboribus innafcens. 



6. Sedum arborefcens Bontii. Frutex parafiticus baccifer Sempervivi <&mulus fiore odoratijfimo. 



Bont. 

 Arbonbus Mangiferis & Quercus cuidam fpecief, quam Indi Kiati vocant, Vifci inftar, accrefcit. 

 Foliis eft oblongis Perficariaj, fed craflioribus longe & fucculentioribus, qualia funt Sempervivi ma- 

 jpris. Radices edit mirabiles, teretes,^ ex quibus fibras demittit, qua? vel Japidem, vel arborem ap- 

 prehendunt, & fine limo vel terra fic affixa crefcunt magnitudine glandium, forma & figura tali 

 quale eft manubrium hafbe vel lanceae quibus Perfe & Turca: equites etiamnum utuntur. Florem 

 profert parvum, Anagallidis flori fimilem, fed album, & tam aromatici odons, Citri asmuli, ut me 

 m vita nil quicquam odoratius percepifTe fciam. Unde etiam apud Malaios nil ad cerebri & nervo- Viresi 

 rum praternaturales afte&us asque conducere fertur. Hinc quoque in fpafmo & cholera conferva 

 ex floribus & foliis hujus plants fingulare eft remedium. Comperi quoque egregios ejus effe&us in 

 dyfenteria : habent enimfolia qualitatem aftringentem, & faporem plane talem qualis eft in Ace- 

 tofa patria, fed palato longe gratiorem. Flores quoque conditi non mimis cordiales funt quam Bu- 

 glofla; aut Boraginis. Frudtus medium digitum longi, fapore mucilaginofb & fatuo, & per medium 

 tranfverfim difiedi femen oftendunt paulo majus quam Milii, itidem mucilaginofum, quod decuf- 

 fatim fitum eft, ut ferme arcem reprafentet, quatuor fuis vallis & propugnaculis exornatum. Con- 

 ducere dicitur ad venenata vulnera, unde Sc ad iftus venenatorum animalium utilem efle conjicere 

 licet. 



Cap. VIII. 



De TUllyrea. 



PHillyream Diofcoridis multi cum Philyra Theophrafti confundunt : alii & re&ius ( ut exifti- 

 mo ) eas diftinguunt, Macaleb autem Arabum Phillyream effe Djofcoridis J. Bauhinus pro- 

 bat. An vero Mahaleb feu Phillyrea ea ipfa arbor fit qua: hoc nomine nunc vulgo innotefcit 

 non ita manifeftum eft. Rauwolfius fcnbit fe vidiffe Halepj apud aromatarios parva femina alba, 

 Machaleb, qua; duro cortice continentur, longiufcula, acuminata, obdu&a tenui tunica, Piftachi- 

 orum modo, quibus utuntur ad odoratum faponem. Et Monachi qui in Mefiiem commentati 

 funt fcnbunt Mahaleb effe arbufculam in Syria notifllmam, fpinofam, foljis Olme fimilibus : ferre 

 grana quafi racematim in ramis, ut Lentifcus ; paulo crafliora tamen, e quibus Syri oleum exprimunt 

 valde odoratum, ex quo conficiunt fapones, olfactu fuaves aliaque plura. Hac omnia quomodo con- 

 venire pojjint Philiyrea vulgari non video. 



1. Phillyrea angujtifolia J. B. Ger. Lob. angufiifolia prima C. B. Park. i.e. ^.Clufii. u.emaugu- 



fiifolia fecunda eorundem, i. e. 5. Clufii. $QXXtito'\Z$htSy ^OC&pjitet, 



Cluf. J. B. 



Humanam akitudinem aquat aut etiam fuperat, ramos tamen minores & frequentiores habet 

 quam Phillyrea latifolia ferrata aut kvis, nigriore cortice te£tos [cortice cinereo, materie alba] 

 Folia ex adverfo refpondentia, Oleaftri, anguftiora, viridiora, amaritudinis non expertia. Flores ad 

 foliorum exortum multi utrinq, ramulos coronant, Oles fimiles, ex herbaceo albi : quibus fuccedunt 

 lacca, Myrtinarum magnitudine, rotundae per maturitatem nigraj [ cceruleae vel potius violaceae ] 

 breviffimis pedicellis racematim ramulis adhxrefcentes, dulces cum aliquo amarore : in quarum una- 

 quaque ofKcuIum parvum, durum. 



In Etruria copiose provenit, necnon circa Monfpelium, in locis Garrigues di<5tis. Magnitudine Locusl 

 infigniter variat, unde Philryream quartam & quintam Cluf. fpecie a fe mutuo diftinclras non arbi- 

 tramur. D. Magnol etiam fufpicatur Phillyr. quintam Cluf. nihil aliud efie quam varietatem quartae. 



2. Thillyrea latiufculo folio C. B. latiore folio Ger. latifolia, foliis fere fion ferratis Park. folio 



Ligufiri C.B. 

 Cluf. 

 Minor eft utplurimum Phillyrea folia Ilicis, duorum tamen hominum altitudinem squantem fe 

 vidifle fcribit Cluf Ejus rami ( inquit ) exalbido .cortice teguntur, aliquantulum rugofb. Folia 

 habet ea quae folio eft Alaterni aut Ilicis anguftiora, nullis crenis ferrata, ejufdem ut in pratcedente \ 

 coloris, adftringentis guftus. Flores Olea: fimiles, pufillos, ex herbaceo candicantes, conf ertim inter 

 foliorum exortus nafcentes : fruclum deinde rotundum, fuperiori fimilem. 



Defertis Bsticae locis nafcitur, imo circa Monfpelium frequens eft. Rede Lugdunenfis in Gram- Locus. 

 muntio luco, ac in ejus tra6tus faxofi glareosique rupibus crelcere notat. 



Hoc genus foliorum figura, colore, magnitudine mire ludit, unde Phillyream arborem Lobe- 

 lio J. B. i. e. latifolium laevem C. B. ab his non diftinguo : quanquam in eam magnitudmena ex- 

 crefcere non obfervavenm. 

 / 



5. Phillyrea 



