Lib. XXVIII. Ve Arboribm "Bacciferk. ~i<m 



lncollibtis circa Monfpelmm, prope Caftram novum, & Gamgues diftiscopiose provenit Clu LccZ 



fius magnum ejus proventum Salmanticenft agro efle, ifticq, quadtus gratia diligenter coli obferva- ' 

 vit. Multi finquit) agri eo confiti, nec minore ibi curaquam vinetaj alioqui nec tam larteafliir 

 git, & fi cultura abfit degenerat ac fylvefcit. 



Carduntur fingulis annis enati fiirculi cubitales ad radicem ufq, aut fummam tellurem, deinde rr ■ 

 deficcantur, in pollinem rediguntur, & in ufum convertuntur ad paranda coria, qui ufusin tota " 

 Hifpania celebratiffimus habetur. Tarde frucftus fiios ad maturitatera pe'ducit. 



Rhus Ponticum, Syriacum, Obfoniorum, Coriariorum, Rubeum apud Galenum non funt arbores 

 fpecie diverfie. Sed Rhus Obfoniorum nihil aliud eft quam frudus; Coriariomm quam foha Ss 

 fruticis ramufculi ; Rubeum quam ejus femen immaturum, ciu major adftringendi facultas ineft 

 quam maturo, cujus acini quadantenus nigncant. 



Folia & furculos teneriores hujus fruticis non minus olira quam nunc dierum ad coria fpiflanda 

 perficiendaq, celebres fiufie nos docent Theophraftus, Diofcorides, Plinms : unde patet ea adftrin- 

 gentis & deficcantis naturx efle. 



Fru&us ejufdem non minus ufitati fuere ad cibos condiendosj vel falis loco, vel cum Sale mixti 

 ut Veteres teftantur 3 qui ufus etiamnum hodie a Turcis frequentatus eft, ut fcnbit Bellonius. Nam 

 in Heraclea ubi in vicinis montibus abundat, magnos faccos venales videas hujus frudu plenos, qui- 

 bus contufis cum fale & alliis fuis cibis non infuavem gratiam conciliare norunt, afperfo hoc condi- 

 mento tam affis quam elixis cibis. 



Notat Sylvius Rhois fuccum efle vice Omphacii in Galiia Narbonenfi. 



Cum ergo (ut diximus) Rhois folia & femen aftringant, refrigerent & exficcent, hinc fluxum Vtrti. 

 quemcunq,, alvi, uteri, menfium, hasmorrhoidum compefcunt, voraitum fiftunt, bilem obtundunt, 

 feu intus in jufculis & fbrbitionibus fumpta, five extus adhibita. Dentes denigrant, putredint 6s 

 Gangrams refiftunt : utilia expenmento fe agnovifle tradit Galenus ad cruftas & uvuk inflarama- 

 tiones. Gummi dentibus inditum odontalgiam fedat. 



Rhus nomen accepit a colore coccineo acinorum. A voce y & Latinorum rufFum manafle con- 

 tendunt. Bod. £ Stapel. 



Rhus non videtur pertmere ad hancclaflemob paucam velnullam pulpam nucleos ambientem; 

 Pentiores tamen Botanicis, quos fequimur huc eam referunt. 



2. Rhus Virginianum C. B. App. Sumach fivs Rhus Virginiana Park. ©tttlinian J&Umacl&, 



23ucR^fjo?in 



C. B.Vark. 

 Arbufcula eft Rhoe vulgari raajor. Rami ex ftipite pullulantes tenella cervorum cornua e cra- 

 ^niomodo erumpentia adeo referunt, ut obiter mtuentem fallant : fimiliter enim hirfuti funt, eun- 

 *dem colorem, eandem figuram habent. Carfi aut vulnerati lac pallidum reddunt, quod brevi in 



fummi forraam craffefcit. Folia alata multo majora quam vulgaris Rhois, odlo, decem, aut pluri- 

 us foliolorum conjugationibus compofitajirapari extremum nervum feu coftam mediam terminante. 

 Foliolaharcmulto raajora funt, acutiora, molliora, viridiora quam Rhois vulg. per margines ar- 

 gute denticulata ; quodlibet uncias quinq, aut fex longum. Folia fuperiora Jafmini albi foliis fimi- 

 lia funt. Spicse in fummis ramis multo'raajores quam Rhois vulg. ad ta&um molles & tomentofe, 

 crafllb, fufcar, e multis brevibus floccis compofita;, inter quos fe produnt multi flofculi, minuti, floc- 

 cis longe rubicundiores ; quos fequuntur numerofa * femina dense ftipata, valde fubraj orbiculata *Fru8us 

 comprefla Lentium inftar, ^quibus & minora funt, fub cortice exteriore cutaneo nuculam parvam ptius. 

 nigricantem habentes, tefta duriufcula nucleum album claudentem. Radix longe lateq, fub terra 

 reptatj ftolones fiibinde emittens, etiam procul a matre. 

 Hujus fpecies humilior habetur in Horto Academico Leydenfi. 



3. Rhm angufiifolium C. B. in Prod. defcriptum. An Rhus Virginianum humile Hcrman, 

 Hort. Leyd. 



In paucis differt a pr^cedente foliis, brevioribus nimirumj anguftioribus, minus profunde crena- 

 tis, & minus viridibus. Forte convenit cum Rhoe humili Virgin. Hort. Lejd. Brafiham agnofcit 

 matrem. 



CAP. XIV. 



A.- Cornus fcemina Ger. C. B. Park. Cormis fosmina putata, Virg;afanguineaJ.B.QPheUxtl0.\e 



Cojncl, 0? pog-ficrrptree, o? <&atttz4tzt i o? ^jtcRuiooEi, 



J.B. 



EX fruticum familia eft quam Cornum fceminam vulgo vocant, multis ftolonibus Iuxurians, 

 ramis plurimum oppofitis, cortice fpadiceo, fed ramorum fanguineo, odore vinofb pradito, 

 matene alba & dura. Folia ad Corni fativae quamproxime accedunt, atrovirentia, nonnun- 

 quam rubore afperfo, bina ex oppofito nafcentia. Flores m umbella gerit odoratos, candidos, qua- 

 tuor foliis radiatis conftantes: inmedio oblique furgunt totidemejufdem coloris ftamina, ftylovt&o 

 fubviridi. £^cc^eHederaceis yel Juniperinis pares, l&nguineis petiolis appenfe, primum vindes, per 

 matuntatem nigiicant, lacuna in umbilico parva perfofli, in quibus officulum pulpa virente, acerba 

 infuavi, nec fine amarore immerfumj ftriatum, nucleum continens album, amarum. Ligni mate- 

 ries, autore Matth. dura ofleaq,, Corno minime cedens, virgis Corno tenuioribujj robuftis, nodofis, 

 cortice (anguinis modo rufefcente. 



Tttttti Csfal- 



