6o8 Historia Plantarum. 



Locm. 



Vfus. 



SECTIO NJ S III. 

 MEMBRUM SECUNDUM. 



f)e Arhorihus hacciferis frutlu tripyrem. 



C A P. I. 



De Alaterno. 



ALaternus a Phillyrea differt foliis in ramis & furculis alterno ordine fitis, non binis oppo- 

 fitis ut in illa : baccis tricoccis, cum in illa monococca: fint ; quamvis externa facie latis 

 fimiles funt, & uterque perpetua fronde. Noftrates perperam Alaternum Phillyream 



vocant. 



I. Alaternm major & minor Park. Alaternus Tlinii & Alat. humilior Ger. Spina Boargi Mon- 



fpelienfium & Alaternus]. B. Vhilyca elatior & humilior C. B. 

 ci r 



Alaterni fruticis femper virentis duo genera funt ( inquit ClufiusJ Unum arborefcens mterdum, 

 longis ramis, non admodum craffis, neq, m multas alas divifis, flexihbus deinde virgultis, qua: ex- 

 terno cortice candido, virefcente Integuntur, latente fub eo membrana quadam flavelcente, qua* 

 lignum ambit. Ramos veftiunt incondito ordine difpofita folia, media inter Oleac atque Iiicis ioha, 

 magnitudine, leviter per ambitum ferrata, craffiufcula, ex viridi nigricantia, guftu mgrata, & cum 

 amaritudine paululum mordicantia. Ad fingulorum foliorum quae mramis nafcuntur exortus \flores 

 Okx fimiles, coloris ex herbido pallefcentis, racematim ex oblongis pedicellis dependent. Vere, 

 interdum etiam media hyeme. Nullum in hocfru&um vidi. 



Alterum multo humihuseft, ramis brevionbus, cortice qui hos ambitex albo vindt & purpura- 

 fcente coloribus fimul mixtis infecfto. Folta illi fiiperiore minora, magis circinata: rotunditatis, in 

 ambitu etiam ferrata. 



Ex foliorum alis flores longiufculis pediculis dependent, ut m iupenore, lllis tamen majores, Sc 

 coloris magisherbacei; quibus iuccedit fruBus racematim cohzrens Lentiicim magmtudme, lmtio 

 viridis, deinde nonnihil rubefcens, qui tnbus nucleis conftare videtur. Pleniorem & mgn colons 

 maturitate fien arbitror. J. Bauhino Bacca parvse, nigra:, rotunda:, m quibus femina tria, lta ut ex- 

 iiccata: baccx tncocca: videantun . 



Primum genus Ulyffipponenfi agro locifque vicinis in Lufitania obfervavit Cluiius : Alterum 

 etiam hfdem locis, pra:terea multis Baticae; tum Granatenfi regno & Valentino. Nos in Itaha, 

 pracipue ad Mai e mferum, necnon circa Monfpehum m colhbus faxofis frequentem obtervavi- 

 mus: Foliorum magnitudine, figura &: incifuris multum variat, quinetiam magmtudine & ftatu- 

 ra, proratione loci in quo crefcit : utfpecie differrevix putem Alaternum pnmum Scfecundum 



FateturClufiusutriufq, fui Alaterni nullum fe ufum noviiTe ; fed Lufitanos afTeruiiTe ejus cortice 

 in aqua decodo pifcatores fua retia fubrutilo colore inficere :_ & tin&ores e fragmentorum hgni, 

 quod pallet, decodtione nigrefcentem e coeruleo colorem conciliare. 



Qyamvis autem arbufcula ha-c ob medicas vires celebris non fit, ob celerem tamen audtum, pe- 

 rennem nitidae & velut perpohta: frondis virorem; quodq, tonfuram facile admittat, & hyemes 

 etiamnoftras, nonnimis afperas patienter tolerat, ornatds & fpe&aculi gratia, in viridarns no- 

 ftris ftudiose colitur. Seritur autem femine commodiffime, vel etiam ramulo terra: lnhxo, 



Vidimus olimin horto Regio Parifienfi duas Alaterm vanetates, alteram folus ex albo, alteram 

 fohis exluteo variegatis. Habentur Sc in horto Leydenfi D.Hermanni. Idem Hortus habet Ala- 

 ternum feu Phylicam foliis anguftionbus & profundius ferratis. 



a. Alaternus latifolia Celaflrus ^^Herman. Hort. Leyd. Celafims Tbeepbrafti Cluf cur. poft. 

 C B. Park. 



Cfy- n ■ r 



Humanam fuperat altitudinem, firmoque &c duro caudice conftat, atque m trequentes ramos 

 divifo, qui dum novelli funt viridi cortice integuntur, annotim verofufco. Numeroia habet foha> 

 ex adverfo femper naicentia, densaque ferie congefta, fupina parte faturata viriditate pradita, 

 prona autem dilutiora, perennia, hoc eft, qua: non decidunt mfi novis & , recentibus jam natis, ut m 

 arboribus perpetuo virentibus plerunque accidere folet. Spiendent vero prae kvore ea folia, nec 

 Alaterm fohorum magmtudinem fuperant, uno pleraque funt llhs minora, pra:fertim annocina, qua: 

 ramulorum infimam partem occupant five veftiunt, nec m ambitu funt crenata, praefernm novella, 

 qux crenarum quandam formam habere videntur, attamen vere crenata dici nequeunt^ amanui- 

 culi funt fapons. In novellorum ramulorum extima parte mter foiia nafcuntur unciahs longitudi- 

 nis petioli, fuinnentes qumque aut fex parvos flofculos, quatuor plerunque aut quinque toliohs ex 

 fiavo virefcencibus conftantes, fiiaviter odoratos, racematim Lentifci flofculorum modo dilpolitos, 



non 



