i6iz HistoriaPlant. ARUM. 



3. Euonjmus Pannonicus Ger. Park. flore phxniceo J. B. granisnigris C. B. 

 J. B. 



Arbufcula'eft aut frutex homine altior, cujus caudex &rami tuberculis afperi, ac veluti pun&is 

 notati, & rami funt pulverulenti : folia ferrata Pruno fylveftri fimilia : flofcuh aliquot fimul ex lon- 

 gis petiolis quadrifolii, fimiles Euonymo vulgari, phcenicei coloris. Cluf fic fufius hanc de- 

 fcribit. 



Bicubitalibus, aut etiam majoribus ramis aflurgit, digitali, interdum pollicari craffitudine, lentis 

 & obfequiofis, denfo cortice obdudfis, viridi pnmum, deinde multis nigncantibus maculis afperfb, 

 qui in fummo dividuntur m plures ramulos, ordine & fene quadam inter fe oppofitos, quos exor- 

 nant folia, fimiliter ex adverfb fita, latifoliae Myrti foliis paria, teneriora, leviterque in ambitu cre- 

 nata, guftu primum exficcante, deinde amanufculo & calido ; e quorum finu in oblongis gracili- 

 bufq, pediculis unus, bini aut ad fummum terni flofculi, fplendentes & purpurafcentes dependent, 

 tetrapetali,umbilico quadrato, & luteis ftaminulis quatuor angulos occupantibus, Coggygriae flori 

 non multum abfimiles, majores tamen. Frublus fuccedit in quadranguhs filiquis, vulgans Euonymi 

 fimilibus, fpongiofus, aurei coloris ; iis dehifcentibus tenui filo propendens, m quo grana extima 

 parte nigra & fplendentia, Fraxinellae granorum inftar, bina interdum & terna eodem Ioculo & 

 pulpa comprehenfa. 

 Loau. Copiosenafcitur in fylvofis utriufq, Pannonix montibus ; fed qui Alpes attingunt eam alere de- 



finunt. Invenitur & in Moravia. 



Dantur & alii Euonymi, & Euonymo affines, qui ob feminum conceptacula per maturitatem ficca 

 ad alium locum pertinere videntur. Ut Euonymus Virginiana capfulis eleganter bullatis D. Ba- 

 nifter. Euonymus Virginiana Pyracantha: folio ejufdem. Euonymo affinis /Egyptiaca, &c. C. B. 

 Euonymo affinis /Ethiopica, &c. Herman. Hort. Leyd. 



Lccits. 



C A P. IV. 



A, AgrifoliumQtx. Agrifolium five Aquifolium Park. Aquifolium five Agrifolium vuIgoJ.B. HexY. 

 fiveacukata baccifera folio fmuato C. B. C&e ^OlIp=trCC t 



J.B. 



ALicubi in juftam arboris magnitudinem excrefcit, fbpius pumilura ut ad frutices referri 

 poffit, perpetua fronde viret. Caudex & rami lenti, flexiles, lazves, cortice duplici munici, 

 exteriore viridi [in trunco utplurimum cinereo] intenore pallido ; odore cum avelluntur* 

 tum ctiam fapore, ingrato, fcetente : materie chlora albave, dura ac folida, ac circa in- 

 terna nigricante, qua: prae pondere in aqua fidit, Buxiaut Guaiaci inftar. Folia fatis magna, denfa 

 finuata, longis & ngidis m ambitu fpinis horrentia [interdum licet rarius fiiperiora folia Laurinis 

 funt fimilia, fine aculeis, quod in vetulis arboribus copiofius obfervatur] colore obfcure viridi, fplen- 

 dente, ex pediculo brevi, fapore non ita mgrato ut cortex. Flores pulchri, parvi, chlori, quaternis 

 foliolis, totidemque apicibus conftantes [in quorum medio baccae rudimentum] conferti ut in Lauro 

 brevibus pediculis appenfi ; quibus fiiccedunt bacca parvae, rotundae, rubra, umbilicatse, guftu fub- 

 dulces , cum tetro quodam fapore : intus continentur femina quaterna t triquetra , oblonga 

 ftriata. 



Qiii Agrifolium folio leni diverfum ftatuunt a. vulgari, nae illi multura hallucinantur, narnve- 

 tulae tantum arbori accidit ut talis fiat ; non tamen rarius (ut vult J. Bauhinusj fed farpiffime & 

 fere femper apud nos. At neque proprie Agnfolii varietas eft ; nam fiepe in fpinofiffima Aqui- 

 folia occurrunt ejufmodi folia non fpinofa, ut cuilibet obfervare licet. 



Frudtus autem color in hac arbore interdum variat. Reperitur enim alicubi in Anglia Agrifo- 

 lium baccis luteis quales nobis oftendit D. Dale ab arbore in agro Wiftoni Suffolcia? vici non procul 

 a Buers oppidulo, loco paludofb nafcente decerptas. 



In Anglia frequentiffima eft ha?c arbor in fepibus inq, fruteftis & faltubus potius quam fylvis, 

 prarfertim in lapidofis & glareofis, incultis & defertis. Reperitur etiam non minus frequens in 

 Germania. Videtur etiam gaudere montofis & frigidioribus regionibus : in calidioribus rarior eft, 

 & fruticis menfuram vix egreditur nifi colatur. 



Hsc arbor nonnullis 'Ayela. Theophr. 3. hift.4. videtur, quorum fententiam refutat J. Bodams a 



Stapel. Plinii tamen lib. 16. cap. 18. ^1.24. Aquifolium an fit necne in medio relinquit. 



Vires 6 Arbor ha;c operibus topiariis, in Septentrionalibus prafertim regionibus pra: aliis commoda & 



Vfus. opportuna eft; cum fitfrigons patientiffima, & perenni nitentmm foliorum virore afpectui grata, 



nec tonfuram refpuat ; eoq, etiam hortulanis acceptior, quod nec radicum reptatu, nec importuna 



ramorum luxune molelfa fit, nec tamen minus denfa & multiplicata fronde quam qua?vis alia 



arbor frutexve tonfilis, quantumvis hoc nomine eam improbet J. Bauhinus. Vidimus in viri- 



* ln Canth darl ° D ' J oaa E ve b'n * tonfilem Agnfolii fepem denfiffimam, pulcherrimam 300 prope pedes 



non hnge a longam. 



Londino. Ex hujus arboris corticibus vifcum parant noftrates hoc' modo. Delibratis Junio aut Julio men- 



fibus, quotquot videtur aut opus fuerk hoc genus arbonbus, cortices detracT:i, m aqua fontana 

 per feptem aut 0810 horas continuas decoquantur donec tenerrimi evadant [eoufq, donec cortex 

 cinereus a yiridi abfcedat aut feparetur, quod duodecim fere horarum ipatmm exigit. D. Eve/j».] 



Coitos m acervum humi cum Filice SSS componas, aqua prius cunose feparata [frondibus aut 

 herbis quibufcunq, fucculentis obvoluti & contedi ad aliquam craffitiem m cellam aliiimve locum 

 fiigidam recondantur. Idem] & per duas trefve feptimanas fermentan & compucrefcereiinas ; donec 



