Lib. XXVIII. T>e Arboribm "Bacciferis. ~~~~~T&^ 



elfe cum LycioGallico J.B. & C.B. Paliurum autem alterum peregrinum ~Ad 1 R a nWni«T«7i^ 

 fuoGallico idem exiftimat & DMagnoI, qui illum prope Monfplmm obfer^vi Mn^demdt 

 fententia. Lycmm ergo 4. five latifohum C. £. & 5. five Gallicum ejufdem una & 'eadem pSnta 



4. Lycium Italieum J. B. Park. item Rhamnus foluti-vus Pannonicus %. Clufii ejufdcm J B Lv 

 cium facie Pruni fyl. five Italicum C. B. item Lycium Buxi folio emfdem, Lycium ' w" 

 ga/mr Park. 



Spina infeaoria Pannonica 2. Clufii cubitales habet ramos, minimi interdum digiti craffitudine 

 plerunque mmores, nigro rugoloque cortice obdudos, fuperiore parte in ramulos divifos qui te- 

 nuiore & teviore cortice tecti plerunque m acutam fpinam definunt. Folia Myrti aut Pruni fvlv 

 potms, breviora tamen & minora, vindia, per ambitum nonmhil ferrata, guftu primum adftrin* 

 gente, deinde nonmhil amancante. Flores inter folia herbacei, tetrapetali : FruBits deinde Spinae in- ' 

 feaorix vulgari haud abfimiles: bims, nonnunquam etiam ternis, comminuris diftincU initio viri- 

 des deinde per matuntatem nign. Radix crafla, lignofa, dura, raras fibras in Iatera fpareens 



Nalcitur copiose in monte Badenfibus thermis imminente, loco petrofo & falebrofo 



Confiderandum Botanias proponit J. Bauhinus quantum differat hic Rhamnus a Lycio Gallico- Loeuf 

 verum.oftendit J PonanOn differre eum a Lycio Italico ; cujus baccas duntaxat a Cortufo mifias " 

 ex monte Baldo delcnbit J. Bauhinus. Similes f inquit) erant baccis Lycii Gallici, colore tameri 

 differebant : erant emm purpurafcentes & fere nigra: : Semina in baccis ad Berberin accedebant bre- ' 

 viora tamen, Iucida, polita, colore fubfufco, aut e puniceo in nigrum vergente, pxne triangula in- 

 ter ea quaedam lulcata : Saporem amarum non deprehendimus, ied alias ingratum. Quxdam etiarn 

 bacca: angulofa: apparebant. & ^ y u 



Lycium Matth. quod C. Bauhinus ab Italico diftinclum facit, & Lycium Buxi folio appellat T 

 Bauhinuspro hoc lubet & rede noftro judicio : iconemautem Matth. quem & aih adhibent, ficU 

 tiam efTe demonftrat. Vid. Hift. Plant. lib. 6. c 2.6. 



Lycium five Pyxacantham Narbonenfium Adv. quo pertineat tum C.Bauhinus, tum Joannes 

 frater dubitant: hic ad Lycmm fuum pnmum feu Buxi folio, ille ad Lycium Gallicum refert fed 

 dubitanter, 



;. Lyckm Cretenfe, five Berberk Cretica ]. B. Berberis Alpina Cretica C. B. 

 J.B. f 



Lycii Cretenfis baccae differunt a Lycii Gallici baccis, non enim ficca; m«nftrant angulos nec 

 etiam funt amars. Differunt etiam a baccis ex Italia a Cortufo miffis, funt enim tales q\xz paf- 

 fulas Corinthiacas dictas referunt pelhcula fua corrugata, argumento recentes fucco refertas fuifle 

 Madefacta: chartam purpureo ac violaceo eleganti tingunt. In his grana funt minora, nec ita lu- 

 cida ut m Lycio Cortufmno. Folia quoque differunt a Lycio Gallico, funt emm anguftiora,obIonga 

 & circumfcriptione ovata,nec in longiulculum pediculum ut illa definunt. Hanc plantam Bellus fic 

 defcribit. 



Frutex eft ad quatuor aut quinque cubitos aflurgens, totus fpinis horndus, fpinafque tres fimul 

 (ut m Berben vulgan) referens Felia habec parva ad Buxifoliorum formam accedentia, leniter 

 ferrata: Flores copiofos, luteos lnftar Palmn, fed minores, qmbus fuccedunt frudus, ahquantulum 

 longi, ut Berberis fruttus, coloris autem nigri, faporis mter acidum & dulcem medii, in quibusvel 

 unum, vel duo granula continentur. Cortex Iigni non lxvh ut Berberi, fed afper 8c palhdus eft : 

 materies ligni lutea atque radix elegantiffimo luteo inficit. 



Oritur in altiffimorum montium convallibus. Differt autem a Berben, cujus folia maiora furit 

 & frudus racematim nafcuntur. Legitimum vero Lycium non eft, quia fruftus neque rotundus ut " 

 Piper, neque amarus eft. In Libano etiam monte frequentiffimus invenitur. 



4. Lycium Creticum alterum Park: A*bwex & ni^^yJkh^i. e. Amygdala Petraa, licet cum A- 



mygdalis nihil commune habeat. Bell. Ep. 1. 

 Bel. 

 Frutex eft ad duorum aut trium cubitorum altitudinem affurgens, denfus, folia parva firmaque 

 ferens; fpinis totus plenuseft, & fruilum rotundum ferme, parvum ut Piper habet, cum admatu- 

 ntatem pervemt nigricantem. Radix hgnofa eft, maxima eaque firmiffima. Hebrau ex hujus fruftu 

 elegantem colorem luteum parant. 



5. Lycium Indicum folik Pruni C. B. legitimum Rauwolfi Park. Lycium in Libano pro-ueniens 



Bel. Ep. 1. 



Frutex fpinofus peregrinus, Arabibus Hudhadh, incolis Zaroa Rauwolf. in plantis montis Libani . 



6. Lycium Hifpanicum folio Buxi C. B. Park. Lycium quorundam folio, Myrti Tarentina aut 



Buxi J. B. 

 Cluf. 

 Frutex eft fpinofus, multas ab radice virgas proferens, eubitales, fiepenumero ampliores, reftas, 

 pulchras, tenues, rubentes, multis ramulis prasditas, qui m acutam fpinam plerunque definant, ta- 

 metfi alios hinc mde fparfos aculeos, breves interdum & infirmos,nonnunquam vero oblongos, fir- 

 mos, & multis fohis obfitos, ut in Rhamno primo habeant. Folia nullo ordine digefta, Spini, fed 

 multo breviora, Myrti Tarentina: aut Buxi quodammodo semula, guftulenta, & cum aliqua acidx- 

 cate mordicantia. Nec florem, nec frudum vidit Clufms. 



Y y y y y y" 1 Apud 



