\6^% 



HlSTORIA PlANTARUM. 



C a p. XXII. 



Tangaraca Marcgr. Tangar. II. Pifbn. Erva do Rato Lufitanis. Frutex baccifer Brafilienjis, fiert 

 fiaminofo, fruclu deleterio. 



FRutex eft magnitudine Ribefii, cortice cinerefcente : Foliis oblongis, viridibus, multis coftis 

 tranfverfis intertextis. Sunt autem ramuli & folia directe fibi oppofita, & hsc fuperne viridia, 

 inferne canefcentia, ad ta&um quafi levi hirfutie pradita. In extremitate rarcorum fios pro- 

 venit, purpuro-brunni coloris, magnitudine clavellinarum Indicarum, plenus, petalis quatuor exte- 

 rioribus paulo longioribus quam rehqua, figura vomeris, quibus inferius adftant o&oejufdem figurae 

 minora, & medium totum floris fpatium conftat foliolis parvis purpureis, more florum Scabioke, e 

 quorum medio prodit una bacca coerulea, magnitudine Myrtillorum, ad vifum quafi gemma Tur- 

 cois flori eflet impofita, Scflos ut holofericum brunnum, fed cave tibiab efu, eft enim prafens ve- 



R 



SECTIO QUARTA. 



T>z Arboribus <s? Fruticibus fruBu ex mukis acinis comfojlto. 



Cap. I. 



De Tolygono haccifero, Uva marina ditto. 



Amulis 8c fiirculis Equifeti xmulis, foliorum carentil, baccis Mori fimilibus ab aliis fruticibus 

 abunde diftinguitur. 



I . Tolygonum bacciferum fcandens C. B. Ephcdra Jive Anabafis Dod. Park. 

 Dod. 



Ad Equifeti fimilitudinem accedit, verum major & altior eft ; caudice fubinde aflurgit brachii 

 craffitudine, in alas diftributo, a quibus tenues, deinde oblongae, plunmis geniculis articulatie vir- 

 guLe proveniunt, Equifeti cirris fimiles. Fhfculi circa genicula mufcofi, minuti, pallentes velut 

 Corni, quos fmclus excipiunt rubentes, acidi, fucci pleni, exiguis moris haud abfimiles, in quibus 

 femen. Radix dura eft & lignofa. 



Aflurgit in magnam fepe akitudinem, quandoq, brevior ac humilior confiftit : rariffime fblita- 

 ria, pone arborem vel fruticem fere femper nafcitur, quarum etiam altitudinem aflequitur. 



Ha:c fi juxta arbufculam primum adolefcentem nafcatur prout illa crefcit etiam attollitur, co- 



mefq, in crefcendo illi fiet, etiamfi in immenfam altitudinem arbor attollatur. Vidimus enim Pla- 



tanos non minus celfas Abietibus in Hsemo monte nafcentibus, qua? Ephedram ad fummum ufque 



faftigium deduxerant, fine clavicularum, ("quas nullas habetj ope aut adminiculo ramis incumben- 



*0hjerv.Ub.$.t£m. Si vero juxta fruticem aut arbufculam nafcatur, humilis manet, nec fupra eam attollitur. 



ca$.\x. * BtUonius. 



Parkinfbnus nofter, nefcio unde edo&us, aflerit hanc plantam cirris feu radiculis e geniculis 

 emiffis, corticibus arborum hederse modo fe afligere, eorumq, adminiculo fcandere. Hujufmodi 

 cirrorum apud Bellonium aut Dodonauim nulla mentio, quod feiam. 



Defcriptio Dodonan adeo convenit cum Clufiana planta? infequentis defcriptione, ut mihi plane 

 perfuadeam unam & eandem plantam efle quam uterq, defcribit ; an eadem fitde qua fcribit Bello- 

 nius mihi non conftat, potius diverfam puto. 



a. Uva marina major Ger. Tragos five Uva marina major ]. B. Tolygonum bacciferum maritimum 

 majus C. B. Tolyg. 4 baccif.flve Uva marina major Park. Folyg. Tlmiimajus Cluf. (<Oe 



greater J>ca^grapc, o? ^ftruo^ojfctail. 



Cluf. 

 Humana interdum akitudine fruticat, Spartii, quod Hifpani Retamo vocant, modo, brachialis 

 craffitudinis aliquando itipite, oblongis ramis nigricantibus, qui deinde multas virgulas ferunt, pe- 

 dales, tenues, multis internodus diftin£tas, ut Equifetum fere propendentes, fine foliis, admodum 

 adftnngentis faporis : florem fecundum internodia confertum, minutum & mufcofum, Corni floribus 

 non abfimilem, pallidum : demdofrncJum exiguis moris fimjlem (ut quidem mihi retulerunt incolar, 

 nam florentem duntaxat videbam) rubentem, fucculentum, acidum^ in quo pauca grana, Milio 

 Locus. fere fimilia. 



In Sicilia prope Tunto Cerciolo, obfervavimus humana altitudine, valde fruticofum. 

 Temptt. Clufius circa Velez, el rubio in Regno Murciano, nufquam alibi fibi confpedam. 



Floret Maio menfe : frudus Augufto maturefcit. 



In plantis hujusgeneris quas inSicilia obfervavimus color ramorum adultiorum cinereus erat, vir- 

 gularum juniorum obfcure viridis. Flores nodos feu genicula verticillatim ambientes, lutei, e ftami- 

 nibus compofiti. Baccas nondum protulerat. 



3. Uva 



