Lib. XXX. T>e Arboribm fruBu per maturitatem ficco. 1705 



1. Tamarifcus folio latiore Park. Germamca Ger. Tamarix Germanica five minor fruticofa J. B. 



fruticofa folio crajfiore five Germamca C. B. 

 J.B. 



Aquas amat (inquit J. Bauhinus) Tamarifcus noftras, radice craffa, & qax crus a?quet craffitu- 

 dine, cortice craffiufculo, infigniter amaro te&a, qua? mulram ftolonum veluti fegetem emittit 

 virgultorum fragiliam, purpurafcente cortice obdu&orum, & in frequentes ramos divifbrum ; per 

 quos folia longa coharrent ferie, Erica: vulgaris, majora quam Tamancis Monfpelienfis, duplici 

 verfu afcendentia, colore fere giauco, fapore adflringente, longitudinis palmaris aut femipedalis* 

 Flores fpicatim in extremis ramulis digefti, foliolis conftant externis virefcenabus, aliis purpurafcen- 

 tibus, apicibus in medio luteolis. Sequuntur calyculi five pencarpia mucronata, quibus dehifcenti- 

 bus pappus evolat delicatiffimus, candidiffimus, appenfo femine minutiffimo, coloris rari. 



Clufius Myricam Pannonicam magnum fruticem efle ait, nunquam ai borefcentem, brumam 

 tamen ferentem : Flores ex albo purpurafcentes quinque foliis conftare Gallicse Myrica? mapnbus. 



Secus profluentes amnes ac quandoque exorbitantes fluvios, non raro etiam circa paludes nafa- Lccus, 

 tur, folo frequenter faxofb: humidiores fiquidem & lapidofbs amat tra&us, ut re&e Dodonauis. 

 Nos locis confimilibus circa Auguftam Vindelicorum, Lmdaviam & Genevam obfervavimus. 



Floret Maio & Junio, ac deinceps tota fere atftate flores & femen proferre non definit. Jempusl 



5. Tamarifcus ts£gyptia Gallifera J. B. Tamarix <ty£gyptia arbor C. B. Tamarifcns tsSgyptia gal- 

 las ferens Park. 



Tamaricis domefticum genus, autore Alpino, in /Egypto fpe&atur, proceritate figuraque admo- 

 dum a fylveftri Europaradiverfum, quod ad magnae Oliva? magnitudinem crefcat; audioque etiam, in- 

 quit, fupra iEgyptum, in loco Sahit ab iis populis vocato crefcere ad magna? Querciis magnitudi- 

 nem, cujus ex lignis carbones faciunt, quibus tota /Egyptus & Arabia utitur, ex eoque ligno mul- 

 ta vafa conficiunt, ad multorum ajgrotorum ufum. Folia fert fylveftris Tamarifci foliis proxima, 

 tamen longiora & graciliora, apparentque multa capillamenta viridia, qualia in aliquibus Equife- 

 tis vifuntur, ramo appenfa, femper virentia. Fructm fert paucos, raros, virides, nucum magnitu- 

 dine, duros, lignofbs, fine nucleo, & videntur ejufdem fiibftantia; efle cum gallis : omnes verb 

 figura inter fe differunt, quanquam in omnibus fuperficies afpera & inxqualis obfervetur, quando 

 alii longi, alii breves, alii rotundi, alii lati, aln craffi, aliique graciles exiftant. Corpora hac 

 non veros fruhlus arboris effe exiflimo, fed excrefcentias praternaturales & genuinas vaUas' quomodo 

 ea vocat Beltonizs, ejui arbores hafce adeo multas fubinde e ramis Gallas ferre fcribit t ut onere earum 

 gravata fere fatifcant. 



Hax etiam fpecies in ^Egypto, autore Bellonio, locis humidis fecus fluraina oritur, non rarb t ^ 

 etiam aridis & fabulofis. • ocm ' 



Hujus Gallse, ut & cortex, non paucam fbrtits funt aftri&ionem, adeb ut galk omphacitidi rires,] 

 fint (inquit Galenus) nifi quia acerbitas evidens eft in galla, at Myrica? fru£tui temperatura in- 

 eft inaequalis : immiffa enim eft naturae ejus multa partium tenuitas, atque vis abftergendi, quod 

 fane galls non accidit. Attamen ubi galla ad manum non eft ea uti licet ad omnia ad qua; il- 

 la utimur, ad eadem & cortice. 



Decodum fohorum in vino potum lienem abfumit. Diofc. fuccus expreflus cum vino bibitus 

 Tlin. Adeoque mirabilem hujus arboris antipathian contra fblum hoc vifcerum faciunt, ut affir- 

 ment fi ex alveo fado bibant fues fine liene inveniri. Hinc ex ejus ligno, ut olim ita & nunc 

 dierum detornantur pocula, in quibus potus lienolis prabetur. Clufius Doliola e Myrica; af 

 fuhs Fi-ancofurti ad Mcenum venalia memorat, quibus contentus liquor lienofis prodeft. E- 

 jufmodi etiam dohola ex Epifcopatu Salisburgenfi artificiose conftrutaa Viennam ufque vena- 

 lia deferri fcribit J. Bauhinus. Confimihum vaforum ufiis eft etiam apud ^Egyptios ad indu- 

 ratum lienem, autore Alpino. Eodem tradente Tamarifci ligni ufus eft tum in iEgypto, tuin 

 magis fupra ^gyptum, ubi harum arborum copiofus eft proventus, ad ignem major, quando 

 fere nulla aha ligna ad comburendum habeant. Mulieres decodo ex cortice parato per os fum- 

 pto utuntur ad fiftendas menftruas purgationes, ex quo parant etiam infeffiones, Sc clyfteribus 

 in uterum injiciunt deco(5tum : idem quoque frudus facere aiunt. Iis fiquidem utuntur in fpu- 

 to fangumis, in lienteriis, & in menftruis plus jufto fluentibus, atque hatmorrhoidum immo- 

 dico fluxu : Dentes etiam commotos atque collabantes lpforum decodo firmant , atque in iis 

 concitatum dolorem demulcent. Utuntur etiam ad oculorum lippitudines incipientes in collyriis, 

 atque ad oris ulcera. Cinis quoque corticum & fruclruum ulcera curat. Atque ha vtres & ef- 

 fecius funt quos 'Veteres etiam Tamarici tribuunt. 



De ligno multi deco&um, non fecus quam noftri ex Guaiaco ad curandam Luem Veneream 

 facere lolent, quod exhibent leprofis, fcabiofis, atque aliis multis puftulis & ulceribus affeais, fe- 

 liciori cum fucceffu: idemque faciunt in melancholicis , idericis nigris & hydropicis ex refrige- 

 rato obftru&o atque indurato liene concitatis. 



Luem impura Venere contra&am vere fcripfit Alpinus non fecus Tamarifci quam Guaiaci de- 

 co<5ro profligari. Non enim adeb gravia funt qua: in ^Egypto infedi patiuntur. Excludit mali 

 impetum purior corporum conftitutio, tum llla fiidorum per continuum aeris sftum & balneo- 

 rum frequentiffimum ufiim confueta profufio. Vidi fepius peffime affedos, & in ofla ipfa fce- 

 de faeviente morbo, cum extrema omnia. fruftra alibi tentata fuiffent, in hac regione citra mag- 

 nam prafidiorum vim noxiam Iuem evafifle. Vefling. 



GAP. 



