s 7 J 4- HistoriaPlantarum. 



gricantibus mfignia. Stylus ftaminulis longior e floris ofculo apparet. In imo flore vafculum eft 

 fcminale parvum> globofunij fcmina--pa.rva. continens. 

 Locus. In incultis & fterilibus frequens occurrit. 



A. 3. Erica Brabantica folio Coridis hirfuto quaternoJ.B. fumila Belgarum Lobelii, fcoparia noflras 

 Park. ex rubro nigricans fcoparia C. B. major flore purpureo Ger. emac. quoad dejcr. %C)Si 

 X>Uttl) ^catl), 0? 2M0U1C f Catfj* Er. Coris folio 13. Cluf. 



Humilior plerunque eft quam pracedenSj [Erica fexta Cluf ] & in terram refupina, pedalibus 

 tamen interdum caulibus, ramofis. Surculi minores rubefcuntj minus tamen quam praccdentis, 

 funtque incana lanugine hirfuti. Folia crebra, quam illius latiora crafliioraque, hirfuta, quaterno 

 ordine per intervalla fatis crebra caules cingentia. Flores in fiimmiscauhbus &c ramulis velut in um- 

 beliis conferti, & non fecundmn longitudinem eorundem alii fupra alios longa ferie difpofiti, ut in 

 pracedente, brevibus pediculis hserentes, majores quam fiipradi&as, verum colore carneo aut rubro 

 dilutiore, totidem jiaminula occultantes cum vafculo feminali fimili : fiylus quoque e floiis ofculo 

 eminet. Capitula antequam flores explicantur admodum hirfiita videntur. 

 locut. In paluftnbus putridis frequens eft. 



Huc etiam puto referendam Ericam Anglicam parvam capitulis hirfutis J. B. quam fe a D. Petro 

 Turnero ex Anglia ficcam accepifle fcribit. 



Johnfbnus apud Gerardum hanc pro quarta defcribit & figuram Ericas fecunda: Clufii pro ea ex- 

 hibet, fed perperam. Quid velit C.Bauhinus per Encam fuam hirfiitam Anglicam non intelligo. 



4. Erica Coris folio hijpido Cerinthoides Afrkana Breynii. 

 Breyn. 



Ramum pedalem a Promontorio Bonae Spei acceptum fic defcribit Jac. Breynius. 



Lignofus erat, duruSj cortice ex fiibrufo grifeo 8c reticulato te&us: quem exomni parte temere & 

 fine certo ordine multa ambiunt folia, viridantia, crafla, nervo per longitudinem excurrente, Eri- 

 cz bacciferae Matth. magnitudine & forma congruentia, nifiin ambitu pilis quibufdam rigidisj veluti 

 fpinulis, exafperata eflent. Flores Cerintha» florum arniuli, in rami apice brevibus pediculis, dem 

 &: duodcni in orbem conferti, ex rubeo colore lepide purpurafcentes, hirfuti, fiftulofi, ventriosique, 

 in quatuor lacinias parvas ora divifa habentes, & ex totidem foliolis hirfutis acuminatifquej quafi ex 

 calyculo provenientes admodum magnifice fe oftentantes in quorum alvo fiamina quajdam apici- 

 bus parvis pradita cum ftylo longiore occultantur. 



Erica Afrkana umbellata flore purpureo Bartholin. Ac~i.Med.An. 167?. Iterri 



Erica Afrkana arborefcens flore carneo ejufdem ibid. 



Has non defcribit, fed earum duntaxat icones exhibet, quas apud ipfum vide. 

 Prior harum pracedenti a Jacobo Breynio defcriptae eadem Videtur. 



5. Erka Coris folio maxima albaVaxk. foliis Corios 3 flore albo J.B. major flore albo Clufli Ger» 



folto Coridis I, feu maxima alba C B. <2£>?eat tofjite^Otocretl ^ealfjt 

 Clufl 

 Haec omnium quas unquam confpexit Clufius Ericarum maxima, humanam altitudinem inter- 

 dum fiiperat, fruticofa admodum, Ugno duro, ex rubro nigricante, foliis exilibus & brevibus, qua- 

 terno ordine ramos obfidentibus, guftu amodum adftringente ; flore copiofb racematim pame totos 

 ramulos occupante, ut interdum majores rami pedali longitudine onufti confpiciantur. Eft autem 

 flos concavus velut exiguum cymbalum, oblongus, odoratus, pulcher, albus. 

 Locttt & Nafcitur in Luhtaniae fohtudinibus inter Ulyflipponem & Conimbricam celebrem ejus Regni A- 



Temjiiis. cademiam: inveniebam etiam, inquit, circa Tagum decimo ab Ulyflippone Milhari. Floret 

 Novembrij Decembri & Januario. 



6, * Erica Corisfolio maxima purpurafcens Park. foliis Corios quaternis, fiore furpurajcente J.B. 

 maxima purpurafcens longioribus foliis C. B. major flore purpureo Ger. ^i^t&t JJUrpIe= 



ffotocrci) ^catfjt 



Ejufdem fere altitudinis eft cum pra:cedentej_ etiam fruticofa, tenuioribus tamen ramis, ejufdem 

 cum eo colorisj exibbusfimiliterfoliis quaternis ramulos fimul ample&entibuSj quorum extremis 

 oblongiufculi flcres mfident, fuperioribus fimiles, colore purpurafcente. 



Tota etiam adftn&ionis particeps. 

 txtd Provenit eifdem quibus fuperior locis : illa etiam frequentiorj & eodem tempore floret ; forts illius 



duntaxat varietas eft. 



A, 7. Erica folio Corios multiflora J. B. Erica Coris folio fecunda altera fpecies Cluf. Juniperi- 

 folia dcnsl fruticans Narbonenfis Lob. Reclms Erka Abietiformis dictretur. j$ttni$tt OJ 



f trre4cauco f catf). 



J.B. 



Hujus fane folia Abietina dicaSj multis tamen numeris minora (inquit J. Bauhinus) [in Nar- 



bonenfi a nobis obfervata minora qmderaerantj fednon totuphciter] nec enim multo Jongiora& 



latiora limt quam in icone Enca: fecundae Matth. In ficcis fuperiori parte una velut cofta apparet j 



ia mfenore dua?. Crebra admodiun funt folia, qu^ in ramulis v sftjgia relmquunt qualia in Abiete, 



vel 



