Lib. XXX. T>e Moribus fruBu fer maturitatem Jiccd. 171^ 



vel potius Pino reli<5ta cernuntur : ramuli enim non manent politi illis deeidentikis ut in maiore 

 Monfpeliana. Extremitates ramulorum abundant copiofiffimis flortbus, riltra folia eminentibus 

 Hi rlores plures velut ex parvis nodis erumpunt, e pediculis tenuibus, Iongiufculis pendentes pur- 

 purei, calyculati, ex quibus apices multi prominent, oblongi, nigricarites. Hanc fpeciem a J Bau- 

 hino defcriptam circa Pedenatium via qua inde Monfpelium itur copiofarri obfervavimus : iteni 

 eundo a Monfpelio ad oppidum 5. Lupian fecus vias. Eandem fed humiliorem in Anglia inveni- 

 mus eundo ab oppido Helftoh ad Promontorium tfje Jtti$3aril ^oittt didtum in Corriubia. 



Hsc planta diftintSta. eft ab Erica Coris folio II. a Clufio depi&a, nec in parem altitudinem aC 

 furgit, fed plerunque intra cubitum aut fefquicubitum fubfiftit, quanquam in regionibus calidis 

 elatior fit quam in Anglia. Clufius hanc defcribere videtur pro altera fpecie Eiica* Coris iolio fe- 

 cundaz: nonmultum inquiens diffimilis, quae Narbonenfi agro frequens, longiore pauld & copio- 

 fiore eftfolio; flore purpureo, minore, & extrernis ramis confertim nafcente. Nullum, quanturii 

 nos in ficca animadvertere pofliimus, certum ordinem in foliorum circa ramulos fitu bbfervat,- 

 Sunt autem crebra admodum & conferta Abietinorum in modum ut ramulos occultent. 



Huic fimilem fed minorerri obfervavimus in rupibus inter Bblzanum & Tridentum menfo Februa- 

 rio florentem. 



8. Erica major floribus eX herbaceo purpureis C.B. Park. Coris folio %. Cluf foliis Corios quaternis, 



floribus herbaceis, deinde ex albo purpurafcentibus J. B. 4BjCat Jpeatfj Uttth BUtirliffr 



gteen 3fiotoer$. 



Cluf. 



* Prsccedentibus perfimilis eft, fed paulo humilior: aliquantulum majora & latiufeula nigrioraque * Penuhim<e 

 habet /»&*, quaternis Ordinibus circum ramulos nafcentia : plurimos flores per intervalla f ecundum & amepenul* 

 ramulorumlongitudinemnafcentes, fuperioribus forma fimiles, herbacei primum coloris, demde ex" w *- 

 albo purpurafcentes. Tota etiarh adftri&oria facultate pradita. 



Supra Ulyflipponem frequens inter fiiperiores, plunbus tamen Iocis occurrit, uti etiarri circa Locm tf 

 Tagum. Floret Decembri & Januario. TsmPw. 



Gerardus pro Erica majore flore albo Cluf. iconem habet hujus fpeciei. 



9. Erica arborefcens flortbus luteolis vel herbaceis minimis J.B. fcoparia Park. major fcoparia, foliis 



deciduis C.B. pyramidalis Ger. %ttamt'Btat^ 

 Cluf. 



Hsec etiam fruticofa eft, duorum cubitorum altitudine, nonnunquam amplior, fragili ligno, te- 

 huibus & minutis foliis, ut in Corruda prima fere, viridibus, quae in deficcatis nonnihil ramis facile 

 defluunt, & veftigia fui relinquiint: iftius flos reliquis minor eft, cavusetiam & herbacei coloris. 



Extremis ramulis capitula e multis foliis compacta nonnunquam gignit, his non multum abfi- 

 milia, quae in vulgari & duriore Thymo aliquando confpiciuntur. Capitula hac in hac Jfecie & nos 

 etiam obfervavimus : ejufdem natura fttnt cum rofis diblis in extremis Salicum virgis \ funtque nihil almd 

 quam folia degenerantia ex IhfeBorum puhtfuris. 



Vulgare eft autore Clufio, toti Hifpariiae & Aquitania» : riamque fpatiofis illis folitudinibus & in- 

 cultis locis fupra Burdegalam, nullurii fere aliud virgultum confpicitur : nbta eft etiam Narbonenfi 

 Gallia: fcopisfaciendis riiaxime idonea. Nos in luco Grammuntio prope Monfpelium ; inque eri- 

 cetis prope Liburnum in Italia obfervavimus. 



10. Erica arborefcens Monfyelienfis , flore fitrpurafcente, ramulis iernis J. B. Er. ternis per inter- 



valla ramulis Ger. CB. Er. Coris folio 5. C/»^J?ark. ^eatf) tdttf) ttjJK f&2mitl)t$ Ht 



a joint + 



J B - 



Hujus ramuli cuticula tenui cinericea furit lnveftiti, terni fiepe majoribus circumpofiti, filiis nori 

 libique praditi, iis tamen Corrudae fere fimilibus, longiufculis, tenuibus^ deciduis: in ramulorum 

 extremitate flores ex cceruleo purpurafcentes, fatis magni. 



In montibus Liguriaj prope Genuam obfervavimus hanc plantam infigni ftatura, humanam alti- Logusl, 

 iudinem longe fiiperantem. Maxima eft ex omnibus quas ndbis hadenus videre contigit Ericisj 

 cdrtice cinereo hirfuto, foliis parvis, brevibus ; floribus diluta purpura obiter tindis. Loco prae- 

 di&o Aprilis menfis initio florere ccepit. In fylva Grammontia prope Monfpelium ad tantam alti- 

 tudinemnonafTurgit. Alibietiam inmontofis Galliae Narbonenfis oritur, inque incultis fupra U- 

 lyffipponem in Lufitania. 



II. Erica frocumbens dilute purpured C.B. Er.Coris folio 7. Clufti Ger. foliis Conos, flcre furptu 

 reo dtlutioris coloris J. B. frocumbens feve fupina pallide purpurea Park. ©afe $Ut#U 



ioto featfjt 



Cluf. 



Multos teretes humique procumbentes ramos habet, pedales, interdum etiara cubitales, ex atrd 

 purpurafcentes. Hos plurima gracilia ambiunt/o/io/^, Tertis Cluf. foliis psene fimilia, paulo tamen 

 longiora, quaternis plerunque, interdum quinis verfibus ordine difpbfita, adftringente guftu. Flofcu- 

 li in fummis ramulis oblongi, concavi, purpurei dilutioris coloris, ex quatuor foliolis ejufdem fere 

 coloris prbdeuntes; qui maturi 8c reficcati nigricans & minutum femen continent. Radix dura^ . 

 lignofa, in diverfatendens: ipfi tamen prbcumbentes rami humique difFufi teriues capillarefque fi- 

 bras nonnunquam agunt. 



Copiose admodum crefcit fupra Seehoft, in afcenfu Herren alben, magno mill. Germanico fupra Losu% 

 Gamingam : invenit etiam Clufius in Stiriacarum & Auftriacarum Alpium praaltis jugis, ubi Ju- 

 nio & etiam feniis floret : inter Pragam & Noribergam etiam Junio florentem colbgit. Nos hanc 

 m Alpibus Stiriacis collecT:am habemus, locum non recordamur, *x, Erkd 





