17*8 



HlSTORlA PlANTARUM. 



LfiCUS. 



Lnus. 



8. Genifia arborea Cretica folio perpetuo Zanoni. 



cra 



lcabroferrugineOj venis luras uuii-uus iLnaiu, qui^Lu, kh-u^. <*■ uguu oui^uu. ijigmuu ujiciccuc- 

 nudatum foris viride apparet, intus coloris paleacei. Rami in multos ramulos minores pariter lentos 

 & plicatiles varie dividuntur, & hi demum in furculos foliis plurimis veftitos, parvis, anguftis, oblon- 

 gis, craffis & carnofis, nullo ordine poficis, cum marginibus reflexis, ut folia conchs formarn imita- 

 n videantur extremis tamen fubrotundis 8£ retrorfum reclinatis, in aculeum fblidum & durum, non 

 tamen pungentem terminatis; lanugine infuper albicante teguntur hax folia &ad bafin duas inter- 

 dum appendices ceu auriculas obtinent. E foliorum alis in fupremis ramulis exeunt fiirculi nudi, 

 lanuginofij^rwinpediculisbinoordine e furculis exeuntibus duo,tres, quatuorve fimul jundi, flavi, 

 valde exigui, odore admodum grato Genifta: jemulo, papilionacei. Floribus delapfis reftat in cali- 

 ce una fbla filiqua perexigua & brevis, e flavo rufefcens, apice acuto, unicum tantum femenconti- 

 nens, rotundum, planum, lucidum colore obfcuro. Sapor foliorum aftringens, acidus & exficcans ; 

 florum fabas recentes refert. Planta eft perennis, foliis perpetuis. 

 Diftert autem multimodis a Spartiofpinofo Alpinij ut defcriptiones conferenti patebit. 



Cap. XIII. 



Genifta afgentea J. B. 



J-B. 



SUrculo ha?c adolefcit lignofo, multiplici, in multas alas tranfverfas divifo, tereti, argenteo. Ad 

 ramulorum exortum folia hsrent fingularia, oblonga, angufta, argentea hirfutie obfita. Fru- 

 tlus furculorum intemodiis atque extremis ha»ret fimilis Carpobalfami Officinarum vulgaris, 

 calyculo foliato contentus, ipadicei coioris, corticofus, in fummo apicula acuta donatus : in quojemen 

 continetur nigrum,' rotimdurn, rugofum, ac fere evanidum [in ficca quam defcripfit J. BauhinusJ ac 

 proinde nullo fapore effatu digno praditum. Surculi & folia modice amaricant. 



Vel hanc, vel eifimilem plantam prope Monfpelium inplanitie quam tranfivimus eundo ab oppi- 

 dulo S.Lupiani ad montem Lupi obfervavimus. 



Cap. XIV. 



De GenifleUa fpnofa. 



i. Genifka aculeata Ger. Park. acukata foliofa J. B. /pitiofd minor Germanica C.B. 

 J.B. 



HOrridus frutex eftGeniftella aculeata, Genifta trifolia angulofa minor, denfis tamen ra- 

 mis fruticans, in quibus folia hirfuta alterno pofitu nafcuntur, Genifta? vulgaris forma, 

 acuminaca : fed prazter folia longis creberrimifque fpinis minacibus armatur, majorcfque 

 fpinse minorum fbbolem infefto mucrone pungentium e lateribus pariunt. Flores lutei, fpicati, G«- 

 nifta: tind:oria' vulgaris. Semen in exiguis filiquis. Radix lenta & fublutea. 



Botanici noftrates (Gerardus & Parkinfbnus) plantam hanc cum Genifta minore afpalathoide 

 Imperite confundunt. . 



. . InGermania paflim occurrit, prafertim in arenofis, fecus vias, &c. 



y^ff Adftringentem cum amaritudine facultatem obtinet, ac proinde valenter &citra mordacitatent 



exficcantem. Ut rem in pauca contraham (inquit J. Bauhinus) idem Geniftella quod Hippuris 



poteft. 



l. GenifieUa fpinofa montis Ventofi J. B. 



jores quam in pradi&a Genifta. 

 Si hax non eft particularis Genifta, certe egregia eft varictas. 



3. Genifiella Monfreliaca fpinofa C.R prod. Spinofa minor Hfyanica vihfiffima CB. pin. Anpa- 

 cedenti eadem? 



^i/icK/ieftpalmaribus,interramreflexis ; quorum pars inferior in breviffimos ramulos ex parvis 

 fpinulis conftantes dividitur, a medio vero furfiim villofi funt, quandoque in ramulos brachiati, ob- 

 longis, viridibus foliu, minoribus faepe additis, veftiti, fpinifque carentes. Summitatibus flores pallide 

 lutei, forma Gemftae fpmofas vulgari firmles, infident, 



Hanc quidam MonfpefluliCorrudamluteam vocabant, qus etiam in Ventofo monte repentur. 



Rarius occurrit in incultis montis Lupi, copiofiorem vidimus ultra montem Efreron circa urbem 

 Afcjw/*, inquit D.Magnol. . 



