Lib.XXXII. 1779 



HISTQRIi 



PLANTARUM 



LIBER TRIGESIMUS SECUNDUS, 



Arbores .& Frutices vel anomalas vel minus cognitas 

 exoticas novas & in Europam nuper illatasexhibenss 

 Necnort Partes quafdam Stirpium minus cogni- 

 tarum. 



U N C ergo Librum m duas partes dividemus, Altera erit 



De Arboribus partim anomalis, partim ob defcriptiones imperfe&as minus diftin&e 

 cognitis,partim denique novis, exoticis Scin Euproam nuper adve&is, qua? nondurri 

 apud nos flores & frucfus dederunt. 



Altera de Partibus ftirpium minus cognitarum, nimirum 1. De Corticibus, &Lignis. 2. De 

 Floribus & Foliis. %. De Fru&ibus. 4, De Succis five Gummi fint, 

 five Refinae, five mixtae & mediae inter utrunque natura*. 



PARS PRIMA. 



1>e Arboribus nonmllis Exoticis. 



C a p. L 



Arhores Indicai © Exotica ex Hijloriis Aromatwm Garcis © Acojla. 



I. Macer Veterum C.B. Macer DiofcoriJis & Gracorum J. B. Macer Gracornm Park. Tjlrrii 

 affinis, fruffu vejictilis membranaceis & femine intus inclufo compojito. 



QUi Macerem Graecorum & Macin. Offic. unum & idem efle opinantur, nx ilii multum 

 hallucinantur. Macer enim cortex craflus eft, contra Macis tenuis : Macer perquarri 

 aftringit, Macis fapore fubacris eft : Macer temperatus eft, Macis calida. Prsterea Arabes, 

 t ut Serapio & Avicenna, de iis, ut de rebus diverfis, diftin&is capitibus agunt, & Avicenna 

 Macerem Tahfafar radieis eorticem vocat. Tandem Veteres qui de Macere agunt nullam Nucis 

 Myrifticae, cujus operimentum eft Macis, mentionem faciunt, quod non verifimile eft eos ignorard 

 potuifle, aut iilentio praeterire voluifle, R illorum Macer cum Maci idem fuiflet. Quin Plinius 

 aperte Macir corticem rubeum radicis magnae efle afler-it. Maceris arbor, defcnbente Acofta, vafta 

 eft, & multis ramis praedita, Ulmo multo major, cujus folia fex aut feptem uncias longa fiint, duas 

 lata, exteriore parte d-ilutius virentia ; intenore fatiira. Ea non alium fru&um habefe credituf 

 prseter/emraquoddam, denarii magnitudine, tenue, cordis effigie, colore flavo, fapore verb Amyg- 

 dalae, aut nuclei Perficorum malorum, tenui & candida tunica te&um, quod vefica quadam ex te- 

 nuiffimis duabus fimul jun&is & tranfparentibus membranis conftante includitur : ea autem vefica 

 ln medio folionafcitur, aliis magnitudine non diffimiii, fed cufpide obtufiore & circa pediculum an- 

 guftiore, colore medio inter rubrum & fuivum, inasquali, & multis fibris a pediculo ad extreuiita- 

 tem re£ta linea du&is crifpo & rugofb, haud abllmilis 1II1 qua; in Ulmo nafcitur, pauld tamen latior 

 & planior. 



Succo la&eo pra?dita eft hsec arbor uti Morus, radicefque habet Ilici perfimiles, magnas, craC 

 fas, in latum Sc profundum diflufas, & cortice te&as craflb, afpero, fcabro, dur6que, cinereo fo> 

 ris colore, interius albo dum recens eft, cum ficcus flavefcens & admodum aftringens : SuceO eurri 

 adftri&ione nonmhil mordicante, qua: tamen mordicatio brevi evanefck. 



.Eadigls 



