" AT T E U^fT> I X. Tthi 



diora, minus glabra, & quodammodo finuata. Inter haec eriguntur cauks bicubitales, viridantes, ad 

 radicem mhil aut parum rubentes, ftriati, fuperioribus rigidiores, duriores & robuftiores, circa fum- 

 ma faftigia in frequentes foliofas alas magis expanfas, umbellam mentientes, divifi ; fuftinentes in 

 capitulis parvis,ex longioribus foliolisfquammatim difpofitis,7?ora priori paulo majores ex dilutapur- 

 pura violaceos, petalis duplici ferie fibi invicem incumbentibus, difco luteo, fatifcente in femina ci- 

 nerea pappofa, priori fimillima. 



26. Afier zs£thioficus } Stcechadu foliis j flore aureo Herman. Horr. Leyd.< 



Cauk : 



cato, i 



tatibus infidet e capitulo oblongo, fquamato flos luteus ffcellae inftar, cujus medium umbonem pal- 

 lide flavefcentem cingunt foliola, radiorum inftar, aureo colore fulgentia. His fenefcentibus ftic- 

 ce&unt femina pappofa, yelut in congenenbus. Viget & floret per totum annum, dummodo ab 

 aeris frigidioris injuriis vindicetur. 



27. Afier exoticm Hyoferidis folio minor. 



Siccum nobis oftendit ClarifT. Vir D. Leon. Plucknet. 



28. Afier Africanus Stxchadis folio incano ejufdenu 



Pag. 278. Ad finem cap. 8. adde, 



15. Doronicum maximum Americanum, latifiimo angulofo folio, radice tranfparenti Herman. Cat. 



Hort. Leyd. 



A Jacobo Boberto habuit. Flores & femina nondum viderat. 



16. Doronicum integro & crajfo Hieracii folio Magnol App. ad Botan. Monfp. An Doronicum 



Helveticum incanum C. B. prod ? 



Radix fibrofaeft, e qua oriuntur folia pediculis donata, longa, latiufcula, ferrata, craffa, fubtus. 

 tomentofa, fupra viridia : Caulis fefquipedalis folia angufta habens fine pediculis. Florem fert mag- 

 num, petalis luteis, in extremitate crenatis umbonem luteum cingentibus, qui in pappos abk. Flo- 

 ris calyx ftriatus in bafi foliis viridibus coronatur. 



In herbidis locis montis Serrane frequens eft Scjuniomenfe floret. 



Tag. 280. Ad finem Cap.TA. pro 12. Jpecie adjiciatur, 



12. Virga aurea Canadenfis foliis Scrophularia Dodart. mem. 



Item, I ;. Virga aurea Americana foliis ferratis angufiis fubtus nervofis Morif. pradud. 



Hujus folia funt fubtus ade6 nervofa, & eminenter angufta maximeque ferrata ut notu inde fa- 

 cilis fit. Quin & radicem habet odoratiffimam. 



Item, 14. Virga aurea humilis Alpina Morif pralud. 



Haec in omnibus vulgari accedit, fola parvitate difcrepans : efl enim Virga aurea vulgari triplo 

 minor. 

 Pag. e4dem. Capiti X. de Helichryfb feu Stoschade citrina addantur fpecies fequentes : 



I. Heliochryfon quorundam foliis Abrotani J.B. Elichryjon foliis Abrotani C.B. Helychryfon five 

 Coma aurea Ger. 



Pedalis, nonnunquam cubitalis eft planta, caulibm reftis, robuftis, fruticofis, in multas alas fub- 

 inde divifis : per quos & ramos numerofa folia, Abrotono fimilia, candicantia, ubi "primum erum- 

 pit, tenuiffime divifa, brevia, hirfuta, cum gravitate odorata. Flores in fummis ramis umbellatim 

 congefti, lutei Agerati floribus forma & odore perfimiles, vemm majufculi. Radix lignofa, mini- 

 mi digiti interdum craffitudine, quse tamen fingulis annis perit. 



Laeto fblo provenit, & copiose circa Madritium itinere Complutenfi, aliifque Hifpanias locis in Locut. 

 agris, ubi Septembri & Oftobri florentem videbat Clulius. 



Quod dubius eflem quo referenda effet hsc planta, nec ad hunc locum pertinere putarem, com- 

 modiorem quasrendum ratus, tandiu eam Hiftoriae inferere diftuli donec tandem penitus e memoria 

 excidit & omiffa eft. Duo funt quae me ha&enus dubium &: fufpenfum tenent. 1. Quod nefciam 

 an pappofa fit. 2. Qubd mihi nondum plane conftat an florem habeat radiatum an vero nudum ; 

 quamvis ex defcriptionibus quae ejus extant nudum habere colligitur. A reliquis certe Strechadis 

 citrinae feu Helichryfi fpeciebus foliis multifidis differt. Qui coluerunt & obfervarunt nos certiores 

 de ejus genere facere poffunt. 



Helichrjfum 



