ipio HistoriaPlantarum. 



team & fplendentem, non e fpicis fquamofis compofitam ad modum pracedentium, fed ex locuftis 

 Avenacearum amulis, quarum unaquaeque txia plerunque grana glumis obvoluta &: ariftata con- 

 tinet, ariftis pratenuibus,' nonnihil mcurvis , purpurafcentibus. Folia ad radicem & in caule 

 ima hirfuta, in fuperioribus hirfuties non apparet jn ficca, omnia, brevia 6c angufta potius quam 

 lata, &longa; quaeautem e radice exeunt in ficca anguftiora videntur. 

 Locm. In pafcuis circa aedes Comkis Cardiganiae ad Twitnam Middlefexiae vicurm 



Tag. 1 19 5, pro fexta Graminis Cyperoidis Volyflachii fpecie adde, 



Gramen Cyperoides foliis mollibus tenuibus, fpicis brevibus coacervatis tribus quatuorvc in fummitatt 

 caulis. 

 Ha:c fpecies ambigere videtur inter hoc & fequens genus: nam fpica in fummo paleacea 

 cafla ad hoc pertinere eam arguit : at fpicae ex feminibus compa&iles, breviffimae, Sc globulorum 

 aemulae, in fummo caulc coacervatae, non exeuntes e foliorum finubus, nec pediculis infidentes, 

 fed cauli immediate adnata, ad fequens. Folia ei angufta, oblonga, e radice crebra, & Grami- 

 neorum inftar mollia. Caules pedales, tenues, nudi, triquetri, enodes. Radicibus & modo fe 

 propagandi non videtur ab aliis Cyperoidibus differre. 

 Locutt In ericeto Hampftedienfi prope Londinum invenit D. S. Dooay. 



Tag.liyy.lin. 4. adde, 



Gramen Cyperoides fpica fimplici comprejfa difikha. 



Caulis femipedalis aliquoufque fupra fpicam producitur, ut fpica e finu caulis egredi videatur 

 quemadmodum in Juncis. Eft autem fpica fimplex, mollis, nori admodum compa&a comprefla, 

 difticha, colore Caftaneo, lucido. Folia, forma & crefcendi modo reliquis Cyperoidibus refpon- 

 dent. Hoc genus a D. Newton mihi primo oftenfum eft, a fe collcdum in aquofis prope Orton Weft- 

 morlandiae vicum, necnon circa ChiJJelhurjt. Habui etiam a D. Dooay ; & exficcatum vidi apud 

 D. Fluchnet, qui primus illud obfervafle dicitur. 



Pag. i;ix. Sparganium fecundum feu non ramofum apud nos nafcens fuperiori a:ftate obferva- 

 tum defcnpfimus his verbis, 



Fibris multis, pradongis, fimplicibus, crafliufculis, e Iuteo albentibus, profunde in limum de- 

 miflis radicatur. E radicis capite plurima exeunt folia pedalia aut cubitalia, etiam Iongiora, vix 

 femunciali latitudine, laevia, mollia, neque carinata, neque ftriata ut in majore fpecie, intus con- 

 cava, in acutum terminata : Inter quae aflurgit caulis teres, geniculatus, fblidus, infirmus, cubitali 

 longitudine, vel major minorve pro altitudine aquarum in quibus oritur, ad fingula genicula fin- 

 guhs foliis veftitus, quae imaparte eum vaginas inftar cingunt, fenfim breviora ad fiimmum ufque. 

 In fummocaitle florum & feminum globuli quatuor vel quinque habentur, quoruminfimus pedi- 

 culo longiufculo e folii finu egreflb infidet, fuperiores in alis foliorum feffiles non tamen caul^m 

 undique ambiunt, quo a planta J. Bauhinodefcripta difFert. Summi globuli meris ftaminulis floreis 

 quibus nullum fuccedit femen conftant, inferiores pilulae feminiferae funt. 



Tag. 131 3. Adde, 



2. Capicagtinga, aliis Jacarecatinga Acori fpecies Pifbn. 



Europaeo noftro externa figura, five radicem, fivefolia fpedes, excepta magnkudine, multum 

 fimilis. Sed quantum mole inferior, tantiim efficacia fuperior exiftit, inprimis radix, quae calida 

 8c ficca eft, grato amarore & aromatico fapore linguam vellicans. Ea fbla, vel aliis mixta non 

 tantiim ad incidendos frigidos humores peccantes fehciter adhibetur, fed & contra venena affumpta 

 inprimis ufurpatur, ab advenis arque ac indigenis. Nonfemper uliginofis locis ficut Ins, fed etiam 

 promifcue ahis terris gaudet depreflis, glebofis. 



3. Acorns AJiaticm radice tenuiore Herman. Cat. Calamus aromatictts Garciae Arom. hift. 

 lib. 1. cap. iz. Q^an& quid differat d pracedente. 



Acorus hic omnibus partibus convenit cum Europaeo, excepta fbla radice, quae tenuior eft& 

 compadior, fuperficie crebnus geniculata, odore 8c fapore gratiori. 

 Lottis. Sponte fua luxuriat in Malabar & infula Zeilan. Incolis Vazubu & Vazumbo audit. 



Fag. 1 3 18. Ad plantam Juptcai Pifoni didam & pro Graminis fpecie propoiitam nota, D. Ba- 

 nifter in Catalogo Virginienfium pro Gladioli fpecie habere titulo Gladioli lutei tripetali floribus 

 pluribus minimis ex uno capitulo fquamofb erumpentibus. 



Nardu s Indica Ger. Indica vulgaris J.B. Indica five Spica Nardi Park. Indica, qua Spica, Spica 

 Nardi, & Spica Indica Offic. G B. 



Nardus Diofc. 1. 1. forte a Naardo, urbe Syriaca Euphrati contermina, aliis ta^i^iu^ Genera 

 multa recenfet Diofcorides cap. 6. quae varietates potius loco natali folum differentes, quam fpecies 

 diftinftae videntur. Nardi Indicae nomen ( inquit J. Bauhinus ) particula duntaxat plantar hodie 

 obtinet, quae & Spica ob figuram dici meruit. Eft autem nihil aliud quam comatum radicis caput, 

 ex marcidorum fohorum nervofis filamentis convolutis congeftum, colore rufefcente, fapore ama- 

 ro, acrique & aromatico, odore Spicae Celtics, validiori. Adhaeret hzc coma radici digitalis 

 craflitudinis, faturatiiis ruflae, fblida:, fed fragili : eft ubi folia quoque nondum in nervos divulfa, 

 albicantia invemuntur : Caulicult etiam concavi, ftriati, plurefque ex eadem radice capillatar fpi- 

 cse enacae^ fubinde confpiciuntur. 



Miror 



