Diagnoses Specierum. 



1. Sabella analis Kr. Formå vulgo.teres, modo crassior 

 modo gracilior (latitudine duodecimam usque ad septimam lon- 

 gitudinis corporis partern æquante), postice distincte acuminata. 

 Color fuscus, nullis branchiarum maculis insignitus. Paria bran- 

 chiarum vulgo IX mediocris longitudinis (quartam longitudinis cor- 

 poris partern superantia), semiorbem utrinque efficientia, basi cute 

 connexa, crassiora, mollia, filis appendicularibus longissimis, tenui- 

 bus, crispis ; apice nudo elongato (6-7 mamve ferme longitudinis bran- 

 chiæ partern æquante), foliiformi. Cirri buccales numerosi (5-6 paria), 

 filiformes, molles, dimidiam branchiarum longitudinem partim 

 superantes, teretes. Collare non distinctum, basi branchiarum 

 appressum, haud laciniatum. Longitudo totius animalis vix 

 novem superat lineas. Annulorum numerus ferme 34; annuli 

 subbreves (in medio corpore ter ferme latiores quam longiores) 

 sed distinstissimi , sulco transverso omnes in binos minores di- 

 visi. Anterior corporis pars solito annulorum numero compo- 

 sita (8), aposteriori non distincta, ter longior quam latior et ultra. 

 Sulcus abdominalis non modo infra optime distinctus sed etiam in 

 superficie anterioris corporis partis dorsali continuatus. Anus 

 ventralis, per decem ultimos annulos extensus, obovatus, margine 

 lato depresso. Tubercula setigera sat magna, setis longioribus 

 sed parcioribus instructi (20 ls ferme antice, 15 is postice). Tori 

 uncinigeri perminuti, antice setis securis fere formam imitanti- 

 bus armati parvo numero (12 is ferme), postice hamis paulo majore 

 numero (ferme vicenis). Tabus cutaceus, tenuis, albidus, arena 

 fragmentisque concharum obsitus, verme duplo ferme longior. 



In mari grænlandico frequens, ut videtur. 



