10 



Briefwechsel Keplers mit Edmund Bruce. 

 I. E. Bruce an J. Kepler. Florenz, 15. August 1602. 



Kais. Hofbibliothek in Wien. Handschriftenabteilung. Cod. 10702. 



Eigenhändiges Sehreiben. 

 Veröffentlicht: Bei Hanschius, Epist. No. 131, p. 200. — Opera omn. Bd. II, S. 568: Bd. VIII, S. 756. 



Spero, mi Excellentissime Keplere, te meas accepisse literas Patavii datas: nunc tibi 



has a Florentia mitto, quibus te certum facio, quod mea sors fuit cum Magino concurrere 



in eodem curru a Patavio usque ad Bononiam, in cujus domo amice acceptus per diem 



noctemque mansi, quo temporis curriculo honorifice de te locuti sumus. Prodromum tuum 



5 ei ostendi, dixique, te summopere admirari, eum nunquam tuis literis respondisse : ast 



ipse mihi juravit, se nunquam antea tuum Prodromum vidisse ; sed ejus adventum quotidie 



diligenter expectasse, mihique fideliter promisit, se suas ad te literas brevi mittere velle, 



teque non solum amare sed etiam pro tuis inventis admirari, confessus est. Galilaeus 



autem mihi dixit, se ad te scripsisse, tuumque librum accepisse : quae tarnen Magino 



10 negavit, eumque, te nimis leniter laudando, vitujjeravi. Nam hoc pro certo scio, se tua 



et sua inventa (suis auditoribus et aliis) promsisse. Sed ita feci, et faciam, ut ea omnia 



non ad suum, sed ad tuum honorem magis redundent. Interim cura diligenter, ut me 



ames, uam ego te valde amo. Facque, ut tuae literae ad me veniant saepius, si eas ad 



D. Davidem Hoeschelium Augustae mittas : per quem has tibi mitto, ad me tunc sine peri- 



15 culo venient. 



Sic Vale. Florentiae 15. August 1602. 

 Excellentissimo 

 D. D. Ioanni Keplero 

 Mathematico M. C. 



Praerae. 



IL E. Bruce an J. Kepler. Padua, 21. August 1603. 



Kais. Hofbibliothek in Wien. Handschriftenabteilung. Cod. 10702. 



Eigenhändiges Schreiben. 

 Veröffentlicht: Bei Hanschius, Epist. No. 132. pag. 200. — Opera omn. Bd. II, S. 568; Bd. VIII, S. 756. 



Quanta mihi hodierno die laetitia accedebat, mi honoratissime Keplere, non est hie 

 neque narrandi neque scribendi locus: in eo quod quibusdam literis ex Germania aeeeptis 

 compertum habeo, et te vivere et salvum esse. Nam jam per annum te pro mortuo habui : 



