Opuscdla 67 



merilus legit Imperiali, ac Reali Scientiarum Acadcmiae Pata- 

 vinae opusculum ichihyologicum,in quo disseruit etiam de Mo- 

 lis, quas 'm unicum genus collegit, dispertitus vero est in tres 

 distinctas species, quarum nomina sunt: 1. Molaaspera, 2. Mo- 

 la Planci, 3. Mola hispida. Hujus opuscoli compendium edi- 

 tum fuit in tomo decimo decadis secundae Diarii, cui titulus 

 =»Brugnatelli giornale di Fisica, di Chimica , e di Storia Na- 

 turale. 



Ex iis, quae hactenus a me fuerunt exposita,satis patet, qnara 

 vanae, ac discrepantes siut doclissimorum Zoologorum de Mo- 

 lis senientiae . Cum autem nemo adhuc , quod sciam, reni 

 satis diligenter, et accurate perpenderit, et in singula quae- 

 stionis membra, ut par erat, subtiliter, atque enucleate inqui- 

 siverit, id ipsum in hac mea lucubratiuncula praestare con- 

 stitui. Sed nihil eorum, quae mihi proposui, assequi possem t 

 nisi prius Molarum dissimilitudines insigniores non modo per- 

 ceuseam, verum etiam. expendam, aique aestimem. Quamo- 

 hrem primo dicam de dissimilitudinibus capitis, deinde de 

 reliquis. 



Maxillae erant ambae indivisae in Molis descriptis a Salvia— 

 no, Rondelelio, Redio, Willugbejo, Blochio, Pallasio, Kohel- 

 reutero, ac Schneidero, in minori Mola Jani Planci, et in illa 

 etiam, quam RafEnesquius Diplanchiadem JNasum nuncupavit. 

 Indivisae pariier sunt in utracjue Mola Musaei nostri. Tam 

 superior, quam inferior maxilla in duos dentes partita erat in 

 Molis inspectis a Cepedio (1),. Bonnaterrio (2), Rissoo etc, et 

 in illis, quas Raffinesquius collegit in genus Osthragum. Ma- 

 xilla infefior integra erat in Mola descripta a Retzio in Actis 

 Holmiensibus. (3) , Superior autem erat leviter bitida. E con- 

 tra in majori Mola Jani Planci (4) maxilla superior erat indi- 

 visa y inferior duobus partibus constabat. Sed maxillae Mola- 

 rum sive integrae sint, sive partitae, obducuntur crusta qua- 

 dam coloris eburuei^ solida, ae quasi lapidea, quae in mar- 

 ginibus, a quibus non modo secatur, ac dividitur, verura e- 



(1) Hisioire naturelle des PoVssons. Tom. 1. pag. 509. 



(2) Eacyclopedie meibodique Ichthyoiogie. IX. Genere Qualtre dents sp. IL 



(3) N. Act. R. Acad. Sved. i 7 85. p. u5. tab. 4 



(4) Cornm. Inst. Bonon. Tonj. 3. pag. 33 l. 



