— 27 — 



en heeft niet zelden een olijfgroene tint. Een punt van verschil 

 levert ook de buitenste teen der achterpooten, die met de punt 

 van den nagel tot hat midden van den nagel van den tweeden 

 teen reikt, wat bij Tupaia ferruginea niet het geval is. 



Terwijl Tupaia ferruginea op Java tamelijk zeldzaam is, komt de 

 andere soort hier zeer algemeen voor en dat niet alleen in de 

 boschrijke bergstreken, maar ook in de lagere landen. Het is een 

 sieiiijk, vlug, levendig diertje, niet zeer scliuw en voortdurend in 

 beweging. Hoewel in mindere mate dan Tupaia ferruginea^ lioudt 

 het zicli bij voorkeur in het geboomte op ; het doorsnuffelt met 

 zijn spitsen snuit alle hoekjes en gaatjes, die op de boomen en 

 de daartegen groeiende varens, orchideeen en andere planten 

 te vinden zijn. Maar het begeeft zich ook dikwijls in het struik- 

 gewas en de kruidachtige planten, die gewoonlijk de boschran- 

 den uitmaken, ten einde zich te goed te doen aan de vruchten 

 der vele ^teitona-soorten, zooals ondjh^ tepoes e. a., die daar steeds 

 in overvloedig aantal voorkomen. Want hoewel insecteneters 

 van geboorte, voeden de Tupaia's zich voor een groot gedeelte 

 met plantaardig voedsel en komen niet zelden in koffietuinen 

 voor, waar de roode, malsche schil der rijpende bessen voor hen 

 niet minder begeerlijk is dan voor loeioaks en rassi's. 



Zooals wij hierboven reeds opmerkten, vertoonen de Tnpaia's 

 eene groote gelijkenis met kleine eekhoorns, maar, behalve door 

 hun verlengden snuit, zijn zij door hun gebit zonder moeite van 

 deze knaagdieren te onderscheiden. 



In de Soendaneesche landen staan zij bekend onder den naam 

 van kekes ; Muller geeft bovendien van Tupaia javanica den 

 Soendaneeschen naam ernes op. De Maleische naam op Sumatra 

 is toepai, waarbij de grootere soort als toepai tanah van de klei- 

 nere als toepai akar wordt onderscheiden, terwijl eene derde 

 soort met den naam van toepai poear wordt aangeduid. Te oor- 

 deelen naar de opgaven in de literatuur over deze benamingen, 

 komt het ons voor, dat ze niet constant zijn en dat, wat trou- 

 wens niet te verwonderen is, de verschillende 2\<pam-soorten 

 door de inlanders van Sumatra met elkander worden verward. 



Voor zooverre bekend is, nestelen de Tupaia's in boomen en 



