v 



2.3 



- 28 — 



bij voorkeur in de schuilhoekeii, die epipliytisclie varens en 

 andere gewassen hiun aanbieden. In gevangen staat worden 

 zij zeer spoedig mak. 



B. FAMILIE DER EGELS. „ ■ ,■ >-• 



3. Gijmnura suiUa, M. et S. (Fig. 13)/<2ir ^^^-^- /*— ^— ^'^^^ ij-^ 



IJet welbekende type der echte Egels komt op Java en in het 

 algemeen in Nederlandsch Indie niet voor;^het wordt hier ver- 

 vangen door een diervorm, die weliswaar nauw ermede verwant 

 is, maar in uiterlijk voorkomen, vooral door het ontbreken der 

 stekels, sterk ervan afwijkt. Deze diervorm, die op Java slechts 

 door eene, maar op Sumatra en een gedeelte van het vasteland 

 door twee soorten is vertegenwoordigd, werd door Raffles op 

 Sumatra ontdekt en in 1822 door hem als eene "Fiverra-soort 

 beschreven. Nadere onderzoekingen, vooral van Vigoes en 

 HoRSFiELD, brachten aan het licht, dat deze Yivtrra gymnura 

 tot de Insecteneters moest worden gebracht. Eenige jaren later 

 werd door MiIllee eene tweede soort ontdekt, die door hem 

 en ScHLEGEL als Hylomys siiillus werd beschreven en eenigermate 

 als een overgang tusschen de TiqMia's en de Spitsmuizen werd 

 beschouwd. Later werden beide soorten in het nieuwe geslacht 

 Gymnura vereenigd en geplaatst nabij het geslacht Erinaceus^ 

 dat de echte Egels omvat. 



Gymnura siiilla — de soortnaam is ontleend aan de gelijkenis 

 van den snuit met dien van een varken — is een zeer zeldzaam 

 diertje, dat zich in de bergbosschen ophoudt en er vrij zonder- 

 ling uitziet „De staart en de sterk afgeronde ooren zijn bijna 

 kaal. Het haar van het bovenlijf is aan de wortels grauw, in 

 het midden geelachtig rood en aan de punten zwart, waardoor 

 eene donkere, geelachtig bruine kleur ontstaat, die min of meer 

 naar het roestbruine trekt. Van onderen is de vacht eenigszins 

 lichter geelachtig grauwbruin. De pooten zijn dun, met korte 

 haren en de bovenlip met vele lange, zwarte haren bezet, 

 waarvan sommige tot eene lengte van 2.5 cM. hebben. De 

 tamelijk lange neus, waarvan de punt een weinig opwaarts is 

 gebogen, trekt naar het zwarte" (Muller en Schlegel). 



