lY. Orde der Chiroptera (Handvleugeligen, 

 Yleermuizen). 



Hoewel wij het, bij den tegenwoordigen stand onzer kennis, 

 nog niet mogelijk achten, van de talrijke, hier voorkomende 

 vertegenwoordigers dezer orde een overzicht te geven, dat op 

 eenige voUedigheid aanspraak kan maken, willeii wij toch zooveel 

 mogelijk trachten, den lezer in de gelegenheid te stellen, de 

 verscliillende soorten van vleermuizen, die hij in handen mocht 

 krijgen, althans eenigermate te leeren kennen. 



Vooraf echter eenige opmerkingen van algemeenen aard. Dat 

 de Vleermuizen (wij bedoelen hiermede ook de grootere vormen, 

 zooals den kalong) als luchtdieren in de klasse der Zoogdieren 

 biologisch eene afzonderlijke plaats innemen, behoeft wel geen 

 nader betoog. Het is er echter verre vandaan, dat zij binnen 

 hun eigen verwantschapskring eenige uniformiteit in levenswijze 

 aan den dag zouden leggen. Integendeel, evenals wij bij de 

 vogels, waaraan zij ons toch het eerst doen denken, in dit op- 

 zicht de grootst denkbare variatie aantreffen, zien wij, hoe de 

 talrijke soorten van Vleermuizen zich eveneens in allerlei rich- 

 tingen hebben gespecialiseerd. Er zijn- er, die zich met plant- 

 aardig, en die zich met dierlijk voedsel voeden; vermoedelijk 

 zijn er ook, die zoowel het een als het ander doen. Er zijn er, 

 die het dagUcht volkomen schuwen en er zijn andere die reeds vodr 

 zonsondergang hun dagverblijf verlaten. Er zijn er, wier vlucht 

 onbeholpen en gebrekkig is, terwijl andere als zwaluwen door 

 de lucht zweven of den statigen vleugelslag der groote roof- 

 vogels vertoonen. Kortom, indien deze dieren ons in de ver- 

 scheidenheid van hun doen en laten slechts voldoende bekend 

 wareu, zouden zij evenveel stofkunnen leveren voor een belang- 

 wekkend werk van biologischen aard als welke andere diergroep 

 ook. 



