111. Orde der Insectivora (Insecteneters). 



A. FAMILIE DER TUPAIA'S. 



/^ "X 1 . 1- Tupaia javanica, Hoesf. en Sf- 



f/ oO 2. Tupaia ferruginea^ Raffl. (Fig. 12). 



De beide, op Java voorkomende r«paia-soorten, wier weten- 

 schappelijke geslachtsnaam van het Maleische toepai is afgeleid, 

 komen onderling in zoovele opzichten overeen, dat wij ze hier 

 in eene bespreking kunnen samenvatten. In voorkomen en in 

 kleur doen beide zeer sterk aan eekhoorns denken en door leeken 

 worden zij gewoonlijk daarvoor aangezien. 



Voor Tupaia ferruginea volge hier de beschrijving van Muller. 

 „De grondkleur der bovendeelen is gewoonlijk meer of minder 

 bleek rood- of geelbruin, dat doorgaans fijn zwart gespikkeld 

 schijnt, doordien de haren, welke aan den wortel zwartachtig 

 zijn, de buitenste helft zwart en bruin geringd hebben en op 

 de achterdeelen van bet lichaam bovendien van zwarte, glanzige 

 punten voorzien zijn. 



De onderdeelen van het dier, evenals de korte streep langs 



de zijden der schouders, zijn gewoonlijk roestkleurig, bij het eene 



voorwerp lichter, bij het andere donkerder, naar voren meestal 



' ^ .in het geelbruine, naar achteren in het roodbruine trekkende". 



MiiLLER merkt echter dadelijk reeds op, dat er vele afwijkingen 



. voorkomen, waarvan een der meest gewone deze is, dat de 



grondkleur van den staart in het geelachtig grijze trekt. De 



lengte van het lichaam bedraagt bij volwassen voorwerpen 21 



cM.; die van den staart 19 — 20 cM. 



Tupaia javanica is lets kleiner en heeft bij volwassen exem- 

 plaren eene totale lengte van 33 — 34 cM. Ook is de snuit lets 

 minder verlengd, de staart daarentegen naar verhouding lets 

 langer (18 cM.) en minder breed. De kleur is minder roestkleurig 



