— 9 — 



heid vrijwel af; ook in gevangen staat worclt de loetoeng 

 zeer mak. 



De vierde en laatste apensoort van Java is de, in West-Java 

 algemeen onder den naam van soerili bekende Semnopithecns .^ 

 I mitratus^ waarvan een jong esemplaar in fig. 1 is afgebeeld. 



De kleur van deze soort is zwartachtig grijs, op de kuif in 

 zwart overgaand; de onderdeelen en de pooten zijn van binnen 

 witachtig. De jongen zijn veel licliter van tint en dragen 

 grauwachtig vyitte haren, die op kop, rug en bovenzijde van 

 den staai't in witte punten eindigen. . Vs 



/ De naam soerili is optleend aan het sclielle stemgeluid van 

 het dier; vooral de oude mannetjes doen het hooren, wanneer 

 zij eenig onraad bemerken en de overige leden van den troep 

 tot voorzichtigheid of tot eene vluclit willen aansporen. 



De soerili's houden bij voorkeur verblijf in de bosschen van 

 het gebergte tot eene hoogte van 4—5000 voet; zij voeden zich 

 met allerlei vruchten en andere plantendeelen en komen ook 

 niet zelden in kofQetuinen, waar zii zich aan bloesems en 

 knoppen van de dadap te goed doen of op stukjes bouwgrond, 

 waar djagoong, katjang en dergelijke zaken voor hen te vin- 

 den zijn. 



Over het algemeen zijn zij schuvvrer en- wantrouwender van 

 aard dan de andere apensoorten en hunne buitengewone vlug- 

 heid en behendigheid in springen en klimmen stelt hen in staat, 

 zich in den regel op behoorlijken afstand van elk vermeend 



/gevaar te houden. >, * a » ^ / >, 



Onderorde der Halfapeii. 



Zooals wij hierboven reeds opmerkten, wijken de Halfapen . 

 in zoovele opzichten van de Apen af, dat vele natuuronderzoe- 

 kers hen in eene afzonderlijke orde vereenigen. De punten van 

 afwijking zijn zoowel van uitwendigen als van inwendigen, 

 anatomischen aard. Wij vrillen hier slechts een paar van de 

 eerste noemen en o. a. wijzen op het voorkomen van een langen, 



