— 60 — 



onder den naatn 5adffft|bekend, onderscheidt zich door het bezit 

 van slechts een hoorn van de tweehoornige Rhinoceros sumatrensis 

 Cuv., terwijl zij in het algemeen meer overeenkomst vertoont 

 met Rhinoceros unicornis^ L., die op het vasteland van Indie 

 verblijf houdt. Van deze laatste soort onderscheidt zij zich 

 echter onder meer door een kleineren kop, door de afwezigheid 

 der afhangende huidplooi aan de grens tusschen hals en borst 

 en door de grootere duidelijkheid der velden of schubben, die 

 op de huid waarneembaar zijn. 



De algemeene kleur van het dier is grauwgrijs, hier en daar, 

 vooral aan den buik, met een I'ossigen gloed; de binnenzijde 

 der huidplooien en die van de sterk ontwikkelde, afhangende 

 bovenlip zijn min of meer vleeschkleurig. De jonge dieren zijn 

 veel lichter van kleur en in hun eerste jeugd op de bovendeelen 

 eenigszins behaard met vuilwitte, geelachtige haren. 



De ontwikkeling van den hoorn is bij de wijfjes veel minder 

 aanzienlijk dan bij de mannetjes en blijft er niet zelden nagenoeg 

 gehecl achterwege, zoodat op den neus slechts eene flauwe 

 verhevenheid zichtbaar is. 



Het voedsel van den hadak is geheel van plantaardigen aard 

 en bestaat voor een groot deel uit de groote, boomachtige krui- 

 den (Musa's, Mettaria's enz.), waaraan de wildernissen zoo uiterst 

 rijk zijn; echter worden allerlei andere bladeren, uitloopers en 

 jonge takken door hem gegeten. Voor de gesteldheid van het 

 klimaat is hij zeer ongevoelig; men vindt hem zoowel in de 

 warme strandvlakten als nabij de toppen der bergen, waar bijna 

 geen andere zoogdieren meer voorkomen en het schijnt, dat een- 

 zelfde individu zich op ver van elkander gelegen en ook in 

 zeehoogte zeer van elkander verschillende plaatsen kan vertoo- 

 uen. 



In den regel vertoeft hij in de nabijheid van water, daar hij 

 zich, op de wijze der karbouwen, gedurende de warrae uren 

 van den dag gaarne een tijdlang in het water ophoudt. Zijn 

 aaixl is vreesachtig en schuw; slechts wanneer hij gewond is 

 of zijn jong meent te moeten verdedigen, valt hij aan en is dan 

 hoogst gevaai'lijk, omdat hij bij dergelijke gelegenheden eene 



