— 64 — 



de bovendeelen helderder en iets donkerder dan op de onder- 

 deelen. De kin en het bovenste gedeelte van de keel, het 

 onderste gedeelte van het achterlijf, de onderkant van den 

 staart en de binnenzijde van de dijen zijn echter wit. Ook 

 vindt men voor aan elk der voeten een witte vlek. 



Slechts het mannetje heeft een gewei, dat bestaat uit een 

 tak die aan den voet een naar voren gerichten, korten zijtak 

 draagt en op een zeer langen steel, den zoogenaainden rozenstok, 

 is gezeten. Op de plaats, waar de mannetjes het gewei dragen, 

 hebben de wijfjes slechts eene geringe verhevenheid, terwijl de 

 huid daar een bundeltje langere haren draagt. De jongen zijn 

 gevlekt. 



De afmetingen zijn de volgende: kop en lichaam sameu onge- 

 veer 85 cM., staart 15—18 cM., hoogte bij de schouders 50— 55 

 cM. De rozenstok heeft gewoonlijk de lengte van den kop. 



Het dier is algemeen onder den naam van kicking bekend, ^^^^^^""^^^^ 

 maar draagt bij de Soendaneezen ook dikwijls den naam van 

 mentjek, waarvan ook de wetenschappelijke soortnaamis afgeleid. . 



De kidang leeft gewoonlijk in paren, die dikwijls een of twee 

 jongen bij zich hebben. Men treft hem niet zoozeer aan in het 

 dichte woud als wel in de nabijheid der boschranden en in de 

 wildernissen van alang-alang en glagah. Ook in oude koffietuinen 

 en andere aanplantingen is hij niet zeldzaam, maar door zijn 

 schuwheid krijgt men hem slechts zelden te zien. Gelijk bij 

 de meeste herten, zijn de zintuigen van gehoor en reuk zeer 

 sterk ontwikkeld en stellen hem in staat, reeds van verre on- 

 raad te bespeuren. Een groot aaiital van'deze dieren vallen 

 niettemin aan tijgers, panters en vermoedelijk ook aan wilde ^ 

 honden ten prooi. Waar het in de noodzakelijkheid korat, zich 

 te moeten verdedigen, weet het mannetje zich geducht te ver- 

 weren en gebruikt daartoe niet alleen zijn gewei, maar ook zijn 

 groote, krachtige hoektanden, waarmede het o.a. aan honden 

 zware verwondingen kan toebrengen. 



C I 4. Ce)-v}(s 7-ussa, MiiLL et Schlegel (Fig. 23). 



In navolging van Muller en Sohlegel meenen wij de her- 



