•>. ^ 



— 68 — 



moeten zeer sterk uit elkaar loopen. Zoo spreken vele jagers 

 van een rood, langharig strandvarken, dat volgens hen noch 

 tot de soort vittatus, noch tot de straks te bespreken en ge- 

 makkelijk herkenbare soort verrucosus zou behooren. Men be- 

 hoeffc zich intusschen slechts voor te stellen, dat bij eerst- 

 genoemde soort de beharing sterk ontwikkeld is, dat de haren 

 alle rood of roodbruin van kleur zijn en dat de zijstreep langs 

 den kop onduidelijk is, om tot een vorm te komen, die geheel 

 aan de door hen gegeven beschrijving voldoet. 



Het is inderdaad niet onwaarschijnlijk, dat het hier als mo- 

 gelijkheid gestelde geval zich in werkelijkheid voordoet. Sus 

 vittcUus toch is op Java zeer algemeen en komt zoowel nabij 

 het zeestrand als in het gebergte voor. Op eerstgenoemde plaats 

 ]eeft het voor een groot deel van de talrijke, min of meer 

 kwalijk riekende, dierlijke zelfstandigheden, die gewoonlijk in 

 aanzienhjke hoeveelheid door de zee worden afgezet, voor een 

 ander deel van verschillende zeeproducten, die door de visschers 

 in het warme zand te drogen worden gelegd. In het binnen- 

 land treedt zijn omnivore aard meer aan het l^cht ; bekend zijn 

 de vernielingen, door wilde varkens aangericht in allerlei aan- 

 plantingen, maar in de eerste plaats in die, waar meel-, olie en 

 suikerhoudende gewassen worden geteeld. Ook jonge koffle-en 

 theetuinen hebben het niet zelden zwaar te verantwoorden, maar 

 y hier heeft het vernielen van het gewas en het omwoelen van 

 den grond gewoonlijk het opzoeken van engerlingen en dergelijk 

 ongedierte ten doel. Uitsluitend schadelijk zijn de wilde varkens 

 dus niet, maar over het algemeen blijven de planters toch 

 liever van hunne bezoeken verschoond, daar het middel hier in 

 den regel niet veel beter is dan de kwaal. 



Men vindt deze diersoort over geheel Java verspreid; waar 

 slechts eenig bosch of eenige alang-alang-vlakte te vinden is, 

 komt zij voor en leeft er gewoonlijk in kleinere of grootere 

 troepen. Tegen den tijd, waarop zij moeten werpen, zonderen 

 de zeugen zich niet zelden af en maken dan van dorre 

 bladeren en takken een soort van koepelvormig nest, waarin 

 zij zich verbergen. Het aantal jongen varieert van 3 tot 7; zij 



