114 



SPICANTA. — Onocleae spec. Lin. Swartz. — Blechni spec. Smilh. Swarlz. — 

 Lomariae spec. Desv. — Frondes diniorphae. Venae internae , simplices furcataeque, ve« 

 nulisque apice incrassato liberae, in fronde fertili simplices distanies , in sterili crebrae vel 

 creherrimae. Sori ad costam contigui et illae paralleli, lineares, continui. Indusium lineare, 

 scariosum, continuum. 



Rhizoma oblique repens, lignosum. Fasciculi vasorum in stipite teretes tenues, in 

 prima spccie tres, in secunda quinque. Frondes in eodem rhizomate monotaxicae, dimor- 

 phae, coriaceae, steriles profundissime pinnatifidae, fertiles pinnatae, laciniis frondis sterilis 

 falcatis, in priina specie linearihus, in altera ovatis, pinnis frondis fcrtilis anguste linearihus 

 falcatis hasi dilatata adnatis. Venarum venularumque apices incrassati in superiore pagina 

 frondis puncto concavo suhinde pellucido insigniti; in fronde fertili venae tenuiores parum 

 conspicuae et solummodo post sorum ahrasum conspiciendae. Sori revera a margine pin- 

 narum lihero remoti et costae approximati at(jue contigui, sed oh angustiam pinnarum spa- 

 tium liherum quoque angustum esse dehet; illorum conditionem heatus Schkuhr optime 

 delineavit. Indusium a margine pinnarum remotum ideo non marginarium quemadmodum 

 in Lomariis, alho-scariosum, angustum, demum soris confluenlihus et totam paginam inferio- 

 rem ohtegentihus absconditum. Species una extratropica europaea asiatica et americana, 

 altera intratropiea americana. — Genus Parablech.no alTine, differt venis in fronde fertili 

 distantihus simplicibus venulisque in fronde sterili apice incrassatis, indusio scarioso hahituque 

 proprio. A Blechno, quocum species hic enumeratae confusae fuerunt, praeter alia signa, 

 jam dimorphismo difTert. Denique a Lomaria dilTert soris non marginalihus sed costae 

 approximatis et illae coniiguis, inde margine frondis fertilis libero. Nam in Lomariis indu- 

 sium est marginariuin i. e. ipse margo frondis in indusium transformatur, et sorus est mar- 

 ginalis. Ipse acutissimus et in recensione generum Filicum tam strenuus Link adscribit 

 Lomariae et Steganiae indusia margini frondis adnata seu marginalia. Quodsi in Lomariis 

 genumis sorus et indusium inframarginale apparenter observatur, haec conditio e plica ex- 

 siccationi attrihuenda derivatur, nam in speciminibus minus attente exsiccalis est haec plica 

 duplex unino triplex, in hene exsiccatis vel maceratis speciminibus tamen haecce plica eva- 

 nescit. Transitus et analogiae in omni naturae regno obveniunt, et quo magis numerus ge- 

 nerum specierumque quotidie increscit, eo copiosiores hi transitus animadvertuntur. 



1. S. borealis. — Lomaria Spicant Desv. berl. mag. V. 325. Desv. in ann. 

 soc. lin. par. VI. 287. Spreng. syst. IV. 62. Link fil. hort. ber. 75. — Lomaria borealis 

 Link hort. hot. ber. II. 80. — Blechnum boreale Smith fl. brit. III. 1135. Swartz syn. 115. 

 Sehk. ic. fil. 102. t. 110. Willd. spec. V. 408. W.lld. enum. 1074. — Blechnum Spicant 

 Hoth fl. germ. III. 4i. — Onoclea Spicant IIofTm. fl. germ. II. 11. — Struthiopteris Spicant 

 Scop. fl. carn. n. 1258. Weiss crypl. 287. — Osmunda Spicant Lin. spec. 1522. Flor. 

 dan. t. 99. Bolt. fil. 8. t. 6. — Lonchitis altera folio Polypodii .1. Bauh. hist. III. 736. 

 Moris. hist. III. 569. sect. 14. t. 2. f. 23. 



Hahitat in humidis sylvaticis montium a Suecia (Linne) per Europam praesertim oc- 

 cidentalem usque m Siciliam ad Castelhuono (C. Presl) et in Lusitaniam borealem et ad 



