122 



SALPINCIILAEiNA J. Sm. — Blechnl spec. Auct. — Frondes monomorphae. 

 Venae pinnatae, crcberrimae, prominulae, simplices et furcatae , venulisque parallelis apice 

 transverso inframarginali anastomosantes. Sori elongati, continui, costae conti»ui approxi- 

 nialique. Indusinm latum, lineare, memhranaceum, demum inaequaliter lacerum. 



Bhizoma ignolum. Frondes monomorphae, coriaceae, basi hipinnatae, apiccm versus 

 pinnatae, glaberrimae, pinnis pctiolatis cartila^ineo-late marginatis. Stipes rachisque flexuo* 

 sus suhscandens supra canaliculatus suhtus convexus. Fasciculi vasorum stipitis in S. scan- 

 dcnte quinque tcretes strato nigro vestiti, duohus anteriorihus crassiorihus. Vcnae angulo 

 recto cxoricntes, simplices furcatis intermixtae, venulisque utrinque prominulae. Sori quem- 

 admodum in Blechno et Bleehnopside costac approximati ct contigui. Indusium ultra li- 

 ncam latum, hinc inter Blechnaceas latissimum, fuscum, denticulatum, demum inaequalher 

 transvcrse plicatum et lacerum. Species tropicae, americanae, forsitan plures confusae. • — ■ 

 Convenit hoc genus cum Blcchno, Blechnopside aliisquc soris costae contiguis approxima- 

 tisque, diflcrt tamen ah omnihus Blechnacearum generihus arcu venarum venularumque 

 anastomosim efficienle inframarginali. Clar. J. Smith adscrihit Salpinchlaenac sorum costa- 

 lem el indusium involutum fere cylindraccum basi sporangiferum intus dehiscens; scd hi 

 eharactercs sunt certe erronci. Nam sorus est quidem costae approximatus et contiguus, 

 sed in costa non provenit, sicuti in Monogramma , quae qualit3s posterior solummodo 

 costalis appcllari potest, quemadmodum dicilur caulinaris , quod in caule, petiolaris, quod 

 in petiolo, foliaris, quod in folio obvenit, ct caet. Indusium ncc involutum, nec fcre cylin- 

 draceum , ncc intus dehiscens est. Indusium Salpinchlaenac, quemadmodum omniuin Blceh- 

 naccarum est planum, sed exsiccatione et aetate provectiore involutum, revolutum, convolu- 

 tum, replicatum, corrugatum ; fovet in sinu ad suum cxordium receptaculum lineare plus 

 minus clevatum, nec basi sporangia gerit ; porro nec minimum vestigium formae cylindra- 

 eeae vel dehiscentiae interioris deprehcnditur, nam margine versus costam directo est sem- 

 per liherum, etiam in inaxima juventulc, uhi illud animadvertere licet. — J. Smith Salpi- 

 chlacna, Klolzseh Salpiglaena seribitj sed cum nomen »enericum a aaXmy^ (tuha) derivatur, 

 potius Salpinchlaena audirc dehet, quemadmoduni genus Salpinga (inter Melastomaceas) 

 dicitur, nec Salpiga. 



1. S. volubilis. — Blechnum voluhile Kaulf. enum. 159 (excl. patria). Kunze anal- 

 pterid. 20. t. 13 (excl. syn. Bory). 



Ilahitat in America tropica, an in Cayenna ? (Byan? in herh. Vahl). 



2. S. scandkvs. — S. voluhilis J. Sm. in Hook. gen. fil. t. 93. J. Sm. in Hook. 

 jour. bot. IV. 108. Klotzsch in Linnaea XX. 348 (excl. syn. Kaulf. et Kuuze). — Blechnum 

 scandens Bory in Duper. voy. 272. t. 36. — Blechnum Moritzianum et Blechnum hyme- 

 neurum Klotzsch mss. 



Uahitat in Brasilia (Scllow , Gardner herh. hras. n. 185), in insula S. Catharinae 

 (Durville), ad Bahiam (Blanchet coll. pl. hras. n. 8) , in palmetis Columhiae ad Caraccas 

 prope Tovar (Moritz n. 109, Karsten coll. II. n. 2o), in Gujana anglica (Bich. Schomhurgk 

 n. 1140), in arhorihus magnis Surinami superioris (Kappler n. 1767). 



