1*3 



utrinque glabra, lobis conformibus apice fertilibus aut uno laterali permutato in laminam 

 fertilem semirotundam magnam petiolatam rigidam margine plus minus undulatam. Stipes 

 ellipticus aut teres, venis decurrentibus angulatus aut reticulatus, contincns fasciculos vasorum 

 teretes tenues subaequales strato nigro duro nitido obtectos, in P. alcicorni trcdecim (aut 

 quatuordecim si unus casu dividitur) in circulum periphcricum, in P, biformi trigmta et 

 octo in duos circulos, unum periphericum alterum excentricum dispositos. Venae flabel- 

 iatim exorientes venulisque couformibus utrinque elevalae costaeformes, in maculas subinde 

 longissimasanastomosantes.reticulo venularumsecundariarum interno infronde siccaobscure m 

 macerata optime conspicuo. Sorus in P. grandi el in P. biformi crassus, in reliquis speciebus 

 tenuior. Sporangia tomento dcnsissimo c pilis tenuibus hyalinis septatis apicc stellatim 

 partitis (in P. biformi coloratis) constituto mixta seu semisepelita, receptaculis longitudma- 

 libus linearibus elevatis crebcrrimis aflixa, parenchyina interstitiale non ubsidcntia. Species 

 intratropicae, arboricolae et rupicolae, nulia americana, in Nova Hollandia extratropica quoque 



obvenientes. 



Genus hoc singulare hucusque ad Acrostichaceas numeratur, scd si rece tacula 

 elevata sporangifera e venulis incrassatis constituta respieiuntur, potius ad Grammitaceas reie- 

 rcndum esL Diversitate frondiuin sterilium et fcrtilium cum Drynaria ct Psygmio eomparare 

 iicet, in quihus quoque frondes sterilcs scssilcs basi cordatae, fertiles tamen stipitatae 

 magis divisae et evolutae sunt. Non obstat, quod in Drynaria ut plurimum et in Psygmio 

 rhizoma elongatum scandcns, iu Platycerio brevc est, cum in posteriore quoque frondcs 

 alternant et inde rhizoma repens saltcm obliquum dici debet. Pili tomcntum sori eificicntcs 

 in parte inferiori filiformcs compressi septati ct hyalini, apice in ramos octo stellatim hon- 

 zontaliter patentes acutos supra planos subtus convexos continuos in P. bitornu lusco- 

 coloratos u» reliquis speciebus quoque hyalinos divisi sunt; an hi pili juxta ldcam clar. 

 Fee sporangiastra appellandi sunt , tempus docebit, saltem adnotari licet hoscc pilos 

 paraphysibus sic dictis Acrostichi et Taenitidearum , quod eellulam terminalem attinel, 

 valde dissimiles esse. Pili in parte slerili frondis subtus obvenientes sunt tamquam squamac 

 stcllato-divisae peltatim alfixae considerandi. 



Nescio cur clar. Fee nomen genericum barbarum et antelinneauum selegit, illud 

 neotericorum ac undique receptum ncglcxit et inde leges Philosophiae botanicae non respexn. 

 Fee frondes steriles hujus generis cum stipula, fcrtiles cum folio, dcinde stenles cum 

 squamis confert, sed persuasus sum has comparationes mfeliees esse. Dividit porro auctor 

 monographiae Acroslichaccarum genus praesens in duas paragraphos, sed characteres illarum 

 indicare oblitus est. Utraque paragraphus per P. grande connectitur. 



1. P. alcicoknk Dcsv. in ann. soc- lin. par. VI. 213. Gaudich. in Freyc. voy. 307. 

 Presl tent. ptcrid. 2 iO. t. 10. f. 12. — Acrostichum alcicorne Willm. in Ustcr. ann. XVHI. 

 ol. Swartz syn. 12 et 15)6 (excl. syn. Pluck. Schk. et Beauv.). Willd. spec. V. 111 (exch 

 syn. Beauv. Pluck. et Schk.). Brown prod. lio. Spreng. syst. IV. 3o (excl. syn. A. Stemmaria 

 P. B.). Blume enuin. 103. Dicl. d. seienc. nat. cd. Lcvr.ailt, c. ic. (excl. syn. Palis. 

 lieauv. et lig. 4. b). — Acrostichum bifurcatum Cav. pracl. 1801. n. oS". — P. angustatum 



20 



1 



