159 



enlas liberae. Sori ad ufrumque latus costae lineares, demum confluentes et sorum aero- 

 stiehaceum praeseferentes. Receptaculum fuscum. Sporan»ia creberrima pilis elongatis 

 tenuissimis saepissime apice peltato non evoluto filiformibus apice plus minus incrassatis 

 rarius apice in pcltam orbiculatam planam fusco-reticulato-cellulosam pallide slramineam 

 tenuissimam dilatatis mixia. Margo frondis pone soros saepe planus, saepe versus pagmam 

 superiorem involuto-inflexus, saepe revoluto-convolutus, sed nuniquam indusiiformis. 



Iluie generi Kaulluss duplex indusium adseripsit, nempc cxterius margQ Irondis 

 rcflexus involvens et interius tenuissimum hyalinum squamatim seeedens. Sed indusium sic 

 dietum e margine frondis formatum nullum est indusium, nam indusio marginario. quem- 

 admodum in Lomariis deprehendilur, est absimillimum, et margo planus aut in superiorem 

 paginam inflexo-involutus, sieuti ab ipso Kunze delineatur, indusium dki nequit. Nec j)ili 

 apice peltati indusium interius dici possunt, quie longe aliam strueturam possident, eopiosissimi et 

 iii |,arie inferiorc filifonni septati atque byalini sunt et pilis peltatis aliorum gencrum c. g. 

 Pleopeltidis bene rcsj)ondent. Kun/.c Hymcnolcpid mdusium spurium e marginc frondis 

 rcflexo connivente involventc fonnatum adscribit. Sed margo frondis taliter constitutus el 

 physiologice non altcratus indusium non cst. Fee Hymenolepidem generibus indusiatis 

 adnumerat ct Lomariae adsociat. Genus Hymenolepis oiim non agnovi et Acrostiehaeeis 

 ct quidem Gvmno|)teridi adriumeravi, cum babitui externo et inflorescentiae nullum aut 

 parvum momentum ad dcfmienda genera tril)ucrc volui ct sori veram naturam non intellexi. 

 Inseritur nune Ilvmenolcpis Tacnitidcis ob soros nudos lincares et receptaeulum lineare elcvatum 

 per parenchyma et venas excurrens, et in vicinia Drymoglossi ponitur, quocum vcn;irum 

 conditione convcnit, tamen babitu, inflorescentia et soro discedit. Clar. Kun/.e quidem 

 dicit Hymenolepidcm ab Acrostichaceis removendam esse, sed loeum alium non indiravit. 

 lmmo hallucinatus csse videtur , cum sorum costae aflixum esse contcndit. Hymenolq.is 

 platyrbynchos Kun/.c ic. fd. I. 101 e gcnere excluditur et ob receptaculum ovale (latissimum) 

 una cum Drvostachyde Lecanoptcrideis tamquam peculiare genus (Macroplethus platyrbyncbus) 

 inseritur. Hocee genus charaetercm Hymenolepidis juxta sententiam Kunzei et Feei quam 

 maxime infirmaret, eum margo frondis sorum cingens planus ct a reliqua fronde nec miuimc 

 distinctus est. Restant ergo quatuor species, una masearensis, tres insularum maris indici 

 et pacifici, omnes intratropicae. 



I. H. simcata. - — Acrostichum spicatum Lin. suppl. 444. Smith ic. incd. t. 49. — 

 Schi/.aen spicata Smith act. taur. V. 43. — Onoclca spicata Swa.tz syn. 110 et 303 

 (exel. syn. Cav.). - Lomaria spicata Willd. spec. V. 289 (exd. syn. Cav.) Desv. in ann. 

 soc. lin. par. VI. 28(5. — H. ophioglossoides Kaulf. enum. 44 G. t. 1. f. 9 (analysis). 

 Spreng. syst. IV. 0(5. — Uyalolcpis ophioglossoides Kaulf. in Sieb. synops. fiL n. 180 (vero- 

 simil.tcr error calami). — Gymnopteris spicata Presl tent. pterid. 2i4. t. XI. f. 1 (ve- 

 narum conditio). J. Sm. in Hook. jour. bot. IV. 156. 



Habitat in insula Bourbon (Bory), in insulae Mauritii sylvis montanis et humidis ad 

 truncos arborum vetus.arumet ad rupes e.g. au Pouce, au Quartier-Militaire etcaet. (Sieber, Kojer). 



Haec speeies ab auctoribus et in herbariis cum mox insequcnte commixta praecipue 



