184 



obtegens. Sporangia creberrima pilis articulatis hyalinis copiosis mixta. Species Indiam 

 et insulas maris indici inhabitanles. 



Clar. Fee Leptochilo soros in duobus sulcis nascentes, sporangia universalia et 

 frondes fertiles anguste lineares longissimas adscribit. Sulcos ad soros recipiendos nec in 

 Leptochilo nec in quacumque alia Acroslichacea vidi ; sorus sulco immersus linearis et de- 

 finilus esse deberet et potius Taenitideas indicaret ; sulcus in pagina inferiori frondis pro- 

 tuberantiam in pagina superiori producit, quemadmodum in Lomarieis, Rlechnaceis, Taeni- 

 tidcis observatur. In Polypodiaceis frequenter sori fovcae immersi in pagina superiore tuber- 

 culum producunt. Sed in Leplochilo pagina superior frondis fcrtilis est plana! Quid spo- 

 rangia universalia sunt, nescio, clar. Fee non placuit definitionem sporangiorum universalium 

 (ergo quoque specialium) communicari. Frondes fertiles quoque non undiquc sunt anguste 

 lincares longissimae, cum in L. quereifolio, in L. subquinquefido et L. taccaefolio pinnatae 

 sunt. An propria sectio (groupe) filicum juxta ideam clar. Fee e Lomariopside, Photino- 

 pteride, Choiloleptone, Stenochlaena ct Leptochilo formanda et Lcptocarpidea (ob Lepto. 

 carpnm c Restiaceis ?) appellanda erit, aliis arte peritioribus transmitio ; mirum tamen est 

 Stenochlacnam inter Acrostichacearum genera csse enumeratam, in monographiam tamen 

 non rceeptam esse. !\ec minus aliam assertioncm clar. Fee indicare sed omni commcn- 

 tario abstinere volo, nempe quodsi frondes fertiles dissimiles et exacte lineares sunt, in- 

 dicium adesse praesentiam indusii admittendi. 



ln opere clar. Fee octo species Leptochili enumerantur, ex his L. minor et L. Lin- 

 naeanus sunt Dendroglossae species (D. normalis et D. lanceolata), et ad Grammitaceas- 

 pertinent, L. hilocarpus partim, L. quercifolius, L. subquinqucfidus et L. taccaefolius genus ge- 

 nuinum Gymnopteris efficiunt et ob soros lineares dorso venularum inscrtos et spo- 

 rangia serialia quoque ad Grammitaceas rcferendi sunt. Restant ergo L. axillaris, qui genuina 

 et typica specics est, et L. lanccolatus. Acrostiehum obtusifolium Willd. tantum sterilenotum est, 

 sed venarum conditione ad Leptochilum proxime accedit, hinc tamquam speeies tertia tamen 

 dubia annexum est. — lndusium costale a beato Kaulfuss Leptoehilo adscriptum nil aliud 

 csse quam costam pressione extensam ct membranam angustam inde rcferentcm jam in 

 tentamine Pteridographiae demonstravi. Eo minus indusium marginale admittendum cst. 



1. L. axillmus Kaulf. enum. 147. t. 1. f. 10 (fragmenta anal.). Blume enum. 205. 

 Fee acrost. 86. Kunze in bot. Zeit. VI. 122. — Acrostichum axillarc Cav. prael. 1801. n. 

 o82. Swartz syn. 11. Willd. spec. V. 109. — Lcptochilos axillare Spreng. syst. IV. 66. — 

 Lomaria? serpens Wall. cat. n. 32. — Gymnopteris axillaris Presl tent. pterid. 244. t. II. 

 f. 4. b. .1. Sm. in Hook. jour. bot. III. 403. 



Habitatin arboribus repens Indiaeorientalis ad Tranquebar (Rottler), in Svlhet(Sylva ex 



Wallich), Javae interioris (Rlume, Zollinger n. 315 z) ,insulae Luzon (Nee, Cuming pl. phil. n. 30). 



Rhizoma scandens, angulatum, compressum, ramosum, paleis lineam longis anguste 



linearibus aeutissimis rigiclis patentibus intense fuscis adspcrsum, laeviler sulcatum, subtus 



p,raeter paleas) pube minuta ferruginea toinentosum, radiculis aereis hinc illinc densissime 



aggregatis sesquilinealibus piliformibus fuscis simplicibus, fasciculis vasorum sex-octo-decem 



