18C> 



pinnis (si adsunt) rachi adnatis, fertUis Iongius stipitata minor et angustior, piagis (si adsunt) 

 integris. Venae costaeformes, utrinque elevatae, venulae internae tenuissimae in maculas irre« 

 gulares inaequalcs saepe parallelogrammas anastomosantes, venulis internis libcris tenuio- 

 ribus copiosis simplicibus et divaricatofurcatis rectis hamatisve flexuosisve, semper apice 

 punctiformi-incrassatis. Fasciculi vasorum stipitis nondum sufficienter observati, ut indi- 

 cari posunt. Sorus totam paginam inferiorem obtegens i. e. acrostichaceus, tenuis, e spo- 

 rangiis copiosissitnis demum fuscis constitutus. Species intralropicae, una indiea, una se- 

 negalensis, reliquae americanae. 



Differl hoc genus a Leptochilo maculis venularum irregularibus inaequalibus saepe 

 parallelogrammis et sispeciesindica excipitur quoque babitu, quo haec species indica trans- 

 itum in Leptochilum efficit. Ab Gymnopteride genuina , cujus species vetustissima (G. 

 quercifolia) gencri nomen conservari debet, differt praesertim soro acrostichaceo, eum Gym- 

 nopteridibus sorus grammitaceus proprius est. Anapausiae respondet ergo major numerus 

 specierum Gymnopteridis a Fee enumeratarum, nam G. subsimpiex est sine dubio Poeci- 

 lopteridis species. Clar. Fee in adnotatione ad genus Gymnopteris mihi objicit, in hocce 

 genere varias filices mixisse, nempe indusiatas e. g. Hymenolepidem, et plures INiphobolos. 

 Sed Hymenolepidem indusiatam non esse, jam probare conavi, in tentamine Ptendogra- 

 phiae tamen conditionem venarum in Hymenolepide et Leptochilo el Anapausia generaliter 

 congruam respexi , habitum tamen aut inflorescentiam multo minoris ponderis esse putavi 

 Nec mihi tanta materialium copia ad manus erat, ut opus aliud quam Tentamen Pterido- 

 graphiae scribere potui. Inter species Gymnopteridis a me olim enumeratas tantum unicm 

 invenio, quae jam a Swartzio Acrosticho accensetur, a J. Smith ad Niphobolos rejicitur, 

 scilicet Acrostichum nummularifolium, quod vero a Niphobolis genuinis valde recedit et 

 cum duabus aliis speciebus genus novum Galeoglossa nominatum efficit. Alias Niphoboli 

 species enumeratio a me edita non continet. 



I. Species indicae, frondibus simplicibus. 

 1. A. decurrens. — Leptochilus decurrens Blume enum. 206. Fee acrost. 88. t. 48. 

 f. II. Kunze in bot. Zeit. VI. 122. — Gymnopteris Wallichiana Presl tent. pterid. 244. — 

 Leptochilus hilocarpus Fee acrost. 87. t. 48. f. I sinistra. 



Habitat in humidis montanis Javae (Blume, Zollmger n. 2221 et n. 383 z.), in mon- 

 tibus Silhet Indiae orientalis (Wallich), in insula Luzon ad Manilam (Gaudichaud).' 



Rhizoma ad arborum truncos repens, paleis raris lineari-lanceolatis acutis intense 

 fuscis adpressis adspersum, radicibus crebris flexuosis ramosis hinc illinc subtus radiculis 

 aereis aggregatis piliformibus et scopulam efformantibus instructis. Frondes tenuiter co- 

 riaceae vel subherbaceae, glabernmae. Steriles stipiti circiter semipollicari paleis ovatis 

 acutis adpressis raris adsperso insidentes, in specimine javanico (a Fee repraesentato) pe- 

 dales usque tres pollices Iatae, in indico et luzonico semipedales unum-sesquipollicem latae, 

 oblongo-Ianceolatae, acutae, integcrrimae aut repandae, basi longissame angustatae (seu in 

 stipitem decurrentes), costa utrinque convexa, venis fere horizontaliter patentibus utrinque 

 prominulis costaeformibus, venulis internia quoque in specimine exsiccato satis bene con- 



